ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΑΙΜΙΛΙΑΝΟΣ ΣΙΜΩΝΟΠΕΤΡΙΤΗΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΑΙΜΙΛΙΑΝΟΣ ΣΙΜΩΝΟΠΕΤΡΙΤΗΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Γεροντας Αιμιλιανος: Ποτε η καρδια του ανθρωπου αποχτα ανοσια;

8:59:00 μ.μ.
•


Γέροντας, Αρχ. Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης (1934-2019). Φωτογραφία Αγιορειτική Φωτοθήκη.

(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)

«Η αγάπη τίκτει την αγνείαν» (Αββάς Ησαΐας)

Αγνός είναι ο άδειος, ο καθαρός, ο ανέγγιχτος, ο άτρυτος.

Όταν η αγάπη γεννήση την αγνεία, τότε μέσα στην διεφθαρμένη ψυχή μας δεν κινούνται πλέον πάθη, έχομε οδηγηθή στην απάθεια.

Δεν εννοεί βεβαίως ο αββάς Ησαΐας την τελεία κάθαρσι, που είναι επίσκεψις της χάριτος του Θεού, διότι ακόμη είμαστε στην αρχή· αλλά αυτή η αγάπη κάνει τον άνθρωπο να μην έχη ηδονή, να μην έχη θόλωμα στην ζωή του, να μην ενεργούν τα πάθη, να μην είναι η αρρωστημένη ψυχή, που εύκολα κουράζεται, εύκολα κρυώνει, εύκολα ιδρώνει, εύκολα αμαρτάνει.

Γίνεται άτρωτος ο άνθρωπος, δεν πληγώνεται.

Μπορεί να βρίσκεται ανάμεσα στον εμπαθή και αμαρτωλό κόσμο, πλάι στον ίδιο τον δαίμονα, αυτός όμως δεν διέπεται από την παρουσία εκείνων.

Είναι άβατη η ψυχή του από τα δαιμονιώδη ενεργήματα και από τα φρυάγματα του υποσυνειδήτου του.

Η καρδιά του ανθρώπου αποχτά ανοσία. Δεν έχει πλέον αρρωστημένες πνευματικές καταστάσεις, δεν πέφτει στα πάθη της υπερηφανείας, του θυμού, της λαιμαργίας, της καταλαλιάς, της κατακρίσεως, αποχτά την αγνεία, την καθαρότητα.

 

«Ο δε περισπασμός τίκτει [γεννά] τα πάθη και η σκληροκαρδία τίκτει την οργήν» (Αββάς Ησαΐας)

Ενώ η αγάπη μάς οδηγεί στην ανοσία, στην απάθεια, ο περισπασμός γεννά τα πάθη και η σκληροκαρδία την οργή, το αντίθετο της αγάπης.

Θέτει εδώ τον περισπασμό μαζί με την σκληροκαρδία, διότι βρισκόμαστε αδιαλείπτως ανάμεσα σε ανθρώπους.

Όταν λοιπόν δεν αγαπώ τον πλησίον, τότε αυτός με κάνει και περισπώμαι συνεχώς.

Αναμειγνύομαι στην ζωή του, πέφτω εξ αιτίας του σε πειρασμούς, τον βλέπω ως κακό, ως αμαρτωλό, ως ένοχο, ως πονηρό, ως δαίμονα και όχι ως υιόν του Θεού.

Αναμειγνύομαι απλώς στην ζωή του, δεν τον κρίνω απλώς και τον κατακρίνω, αλλά στρέφομαι και εναντίον του.

Επειδή με ενοχλεί, αρχίζω να τα βάζω μαζί του, να τον ελέγχω, να τον κουράζω, να απαιτώ από αυτόν.

Έτσι, η ζωή μου γίνεται μία τραγωδία, διότι δυσχεραίνεται η επαφή μου μαζί του.

Προχωρώντας, ο αββάς Ησαΐας Θα μας πη ότι η άσκησις είναι το μέσον που θα μας βοηθήση να υπερβούμε τον σκόπελο του περισπασμού.

 

Απόσπασμα από το βιβλίο του Αρχιμ. Αιμιλιανού Σιμωνοπετρίτου, «Λόγοι ασκητικοί, Ερμηνεία στον Αββά Ησαΐα», β΄έκδοση, των εκδόσεων Ίνδικτος.

https://www.pemptousia.gr/2021/07/gerontas-emilianos-pote-i-kardia-tou-anthropou-apochta-anosia/

2019: Που πηγαινετε, πατερες; Που μας αφηνετε εδω;

8:53:00 μ.μ.
•

Που πηγαίνετε, πατέρες; Που μάς αφήνετε εδώ;
Η τελευταία Κυριακή του έτους, ας είναι αφιερωμένη σε αυτούς που λαχταρούσαν τον ερχομό της Κυριακής μέσα στον επίγειο βίο τους και άρα την κέρδισαν αιωνίως μέσα στο έτος 2019.
Καμία αμφιβολία, ότι και οι πέντε λαχταρούσαν να βρεθούν στη χαρά του Κυρίου τους, ότι, δηλαδή, γι’ αυτούς η κοίμησις ήταν η θριαμβική έξοδος και η επιτέλους νίκη.
Ακατανόητο, μωρία για τους πολλούς, όμως η ζύμη η μικρά ζυμώνεται και ονειρεύεται την ώρα της κοιμήσεως ως μία συνάντηση και αγκαλιά και τρόπον τινά ως έναν επουράνιο, ζεστό σπιτικό κύκλο αγίων Πατέρων, γονιών, αδελφών, παιδιών, όλων όσων τα κατάφεραν και επιτέλους νίκησαν εν Χριστώ Ιησού.

ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2019 – Ξαφνικά, η Ελλάδα πληροφορείται ότι εξέπνευσε ο Σιατίστης Παύλος. Πρώτη σκέψη όλων, η αξία του ανθρώπου, ο αιφνιδιασμός για τα όσα θα λείψουν από τις σπουδαίες ορθόδοξες θεολογικές ομιλίες του, αλλά και από μόνη της η παρουσία του, το θάρρος του, το ειδικό βάρος της καθεμίας ποιμαντικής δράσης του. Κατ’ ευδοκίαν Θεού, έφυγε στα χώματα της γενέτειράς τους, της Χαλκίδος.


ΜΑΪΟΣ 2019 – Εδώ χρειαζόμεθα λέξεις, τις όποιες, ίσως κι εμείς οι ελάχιστοι δεν μπορούμε να αξιωθούμε για να τις πούμε σωστά και εις το ύψος του ανθρώπου.
Η είδηση ότι εκοιμήθη ο Γέρων Αιμιλιανός ο Σιμωνοπετρίτης κινητοποιεί όλη την Ελλάδα και το εξωτερικό, προσπαθώντας όλοι να ταξιδέψουν προς το Ιερό Κοινόβιο Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στην Ορμύλια της Χαλκιδικής.
Για τον Γέροντα Αιμιλιανό, αισθανόσουν, αισθάνεσαι και θα αισθάνεσαι πάντοτε ότι επιθυμείς να αποθησαυρίσεις καθεμία παράγραφο των δημοσιευμένων προφορικών ομιλιών του, ότι, δηλαδή, όπου και εάν ανοίξεις σε καθεμία από τις εκδόσεις γι’ αυτόν, σε οποιαδήποτε σελίδα θα συναντηθείς με κάτι, το οποίο ενστικτωδώς επιθυμείς να το υπογραμμίσεις, να το απομνημονεύσεις, να το γνωρίζεις οπωσδήποτε.


ΙΟΥΛΙΟΣ 2019 – Μαρτυρούμε, διότι το βιώσαμε, ότι το ποίμνιο του έκλαυσε γι’ αυτόν. Και, άραγε, ποιο λεξιλόγιο είναι ικανότερο από το κλάμα του απλού λαού;
Πολλά περισσότερα, δε χρειάζονται.
Η αξία του μακαριστού Φθιώτιδος αποδείχθηκε στα δάκρυα του ποιμνίου του και άρα έφυγε ένας εκ των σπουδαιότερων της Εκκλησίας της Ελλάδος.


ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2019 – Έφυγε ο τελευταίος της Συνοδείας. Έφυγε ο πολυαγαπημένος του Γέροντος Ιωσήφ του Ησυχαστού. Έφυγε ο παράδελφος του Ιωσήφ του Βατοπαιδινού, του παπά Χαράλαμπου του Διονυσιάτου, του παπά Εφραίμ του Κατουνακιώτου.
Έφυγε αυτός, του οποίου την παρρησία ενώπιον του Θεού, θα την αντιληφθούμε καλύτερα από εδώ και πέρα, όλοι εμείς και οι επόμενοι από εμάς έως τη συντέλεια των αιώνων.
Για τον Εφραίμ της Αριζόνας, κατά την ημέρα της Κρίσεως θα μαρτυρήσουν οι αγιορείτικες ερημιές της Μικράς Αγίας Άννας και της Νέας Σκήτης, αλλά και οι αγιορείτικες Μονές τις οποίες αναγέννησε πριν αναχωρήσει για να σπείρει τον σπόρο της Ορθοδοξίας στις μακρινές Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής.
Για τον Γέροντα Εφραίμ της Αριζόνας, ταιριάζει η σιωπή και η ταπεινή γονυκλισία προς κάποιον που ευλόγησε, με το πέρασμα του, τα κακοτράχαλα αυτής της Γης.


ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΗΜΕΡΕΣ ΤΟΥ 2019 – Ένα από τα σπουδαιότερα μυαλά του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας, όπου δυσκόλως θα αναδειχθεί παρόμοιος αυτού.
Ένα μυαλό ζηλευτό σε απεριόριστο όγκο γνώσεων και μία καρδιά δοσμένη πέρα για πέρα σε αυτό το καθημερινό, πολυετές, επίπονο έργο της.
Τον πατέρα Γεώργιο Μεταλληνό θα τον ενθυμούμαστε για την μνημειώδη εργατικότητα του, τη λάμψη του προσώπου του εκ του σύνεγγυς και τη μακαρία μανία του για την ανάδειξη του πλούτου του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας.
Πατήρ Γεώργιος Μεταλληνός, εσήμαινε: Ορθοδοξία και Ελληνισμός.
Ο Θεός να τον αναπαύει. Ήταν σπουδαίος.


Επιμέλεια: Κώστας Παναγόπουλος – Πρακτορείο «ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ»

Τα βιβλια του Μακαριστου Γεροντος Αιμιλιανου Σιμωνοπετριτου, τωρα διαθεσιμα στο βιβλιοπωλειο μας!

12:00:00 π.μ.
•

Ο λόγος του Γέροντος Αιμιλιανού χαρακτηρίζεται από την βιωματική προσέγγιση των θεμάτων, την βαθιά ανάλυση των νοημάτων και το πηγαίο της εκφράσεως. Οι κατηχήσεις του αποτελούν πολύτιμη κληρονομιά και παρακαταθήκη για τους μοναχούς του κρατήρ πεπληρωμένος «οίνου ακράτου», ο οποίος με την επʼ εσχάτων σιωπή του κατέστη «περικεχρυσωμένος κα περιηργυρωμένος», διαφυλάσσεται από τις δύο αδελφότητες ως τιμαλφέστατον κειμήλιο και εκχέεται στην Εκκλησία του Θεού ως διακονία αγάπης.


Αποκτήστε πολύτιμες πατερικές και θεολογικές εκδόσεις. 


Οι νεκροι μας παρακαλουν συνεχως να τους σκεφτομαστε

12:00:00 π.μ.
•


Νεκροί: Οι νεκροί μας ζούν και μας κοιτάζουν να δούν εάν εμείς τους μνημονεύουμε. Ένα σώμα είμεθα εμείς με τους νεκρούς. Μία Εκκλησία είμεθα με τον ουρανόν, με τους κεκοιμημένους μας.

Εάν νιώθουμε την ανάγκη ο ένας να μιλάει εις τον άλλον, ο ένας να φροντίζει διά τον άλλον, κατανοείτε πόσο μεγαλύτερη ανάγκη έχουν οι νεκροί να επικοινωνούμε μαζί τους;
Οι νεκροί μας παρακαλούν συνεχώς να έχουμε τον νού μας εις αυτούς. Οι νεκροί μας ζούν και μας κοιτάζουν να δούν εάν εμείς τους μνημονεύουμε.
Υπάρχει μεγάλη ανάγκη δι᾽αυτήν την επικοινωνία.
Την προσευχή μας να την αναπέμπουμε και γι᾽ αυτούς.
Την ελπίδα μας εις τον Χριστό να την έχουμε και γι᾽ αυτούς.
Τις λειτουργίες μας να τις κάνουμε και γι᾽ αυτούς. Σαρανταλείτουργα να κάνουμε και γι᾽ αυτούς, ελεημοσύνες, μνημόσυνα, τρισάγια.
Όλα αυτά βοηθούν πραγματικά τους νεκρούς μας.
Όχι μόνον τους βοηθούν, αλλά είναι και δική μας επικοινωνία με όλον τον άλλον κόσμο, με τους αγγέλους και τους αγίους.
Ακόμη πρέπει να σας πω ότι, όταν εμείς τους ενθυμούμεθα και τους μνημονεύουμε, τότε εκείνοι αγάλλονται, χαίρονται, ελπίζουν, προσμένουν, προχωρούν συνεχώς προς την ημέρα της Δευτέρας Παρουσίας, καλλιεργώντας μέσα τους την ελπίδα.
Και όσοι από αυτούς δεν αντιδρούν, όσοι από αυτούς δεν απορρίπτουν τον Θεόν εκεί επάνω, αυτοί όλο και περισσότερο τον πλησιάζουν και μας στέλνουν διαρκώς μηνύματα να τους μνημονεύωμε.
Να ξέρετε πόσην ευγνωμοσύνη μας χρεωστούν και πόσο μας την ανταποδίδουν, όταν εμείς τους μνημονεύουμε!
Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης

ΜΕΓΑΛΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ στον Μακαριστο Γεροντα Αιμιλιανο Σιμωνοπετριτη

12:00:00 π.μ.
•

ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ για να διαβάσετε όλες τις αναρτήσεις με τους ψυχωφελείς λόγους του Μακαριστού Γέροντα Αιμιλιανού Σιμωνοπετρίτη, ενός από τους σημαντικότερους Αγιορείτες πατέρες της εποχής μας, που εκοιμήθη χθες.

Εκοιμηθη ο Γερων Αιμιλιανος Σιμωνοπετριτης

8:49:00 π.μ.
•

Εκοιμήθη σήμερα το πρωί εν κυρίω ο Γέρων Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης. Ο Γέρων Αιμιλιανός (κατά κόσμον Αλέξανδρος Βαφείδης) υπήρξε ηγούμενος της Ιεράς Μονής Σίμωνος Πέτρας και πνευματικός πατήρ του Ιερού Κοινοβίου Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στην Ορμύλια Χαλκιδικής. Ας έχουμε την ευχή του.
Γεννήθηκε στη Νίκαια του Πειραιά στις 13 Νοεμβρίου 1934. Πριν γίνει μοναχός ονομαζόταν Αλέξανδρος Βαφείδης. Οι παππούδες του, Αλέξανδρος και Ευδοξία, από τα Σήμαντρα της Καππαδοκίας, ήταν δημοδιδάσκαλοι. Με την ανταλλαγή των πληθυσμών η οικογένεια εγκαταστάθηκε στο χωριό (Νέα) Σήμαντρα της Χαλκιδικής. Αγαπούσαν όλοι το μοναχισμό. Η γιαγιά και η μητέρα του κοιμήθηκαν ως μοναχές με τα ονόματα Ευταξία και Αιμιλιανή και του μετέδωσαν από παιδί πνευματικά βιώματα. Τελείωσε το δημοτικό κοντά στους παππούδες και επέστρεψε στη Νίκαια για το δευτεροβάθμιο κύκλο σπουδών. Παρακολούθησε ακολούθως δύο χρόνια τα μαθήματα της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και μετά γράφτηκε στη Θεολογική Σχολή του ίδιου Πανεπιστημίου. Εντάχθηκε από νωρίς στο πνευματικό έργο της κατήχησης στην αδελφότητα θεολόγων «ΖΩΗ». Παράλληλα ελκυόταν από τον πόθο της ιεροσύνης, του μοναχισμού και της ιεραποστολής.
Απευθύνθηκε στον μητροπολίτη Τρίκκης και Σταγών Διονύσιο, πού είχε φήμη φιλομόναχου επισκόπου και αυτός ανέλαβε να τον προετοιμάσει. Εκάρη μοναχός και χειροτονήθηκε διάκονος σε ηλικία 26 ετών προσωρινά τοποθετήθηκε στην Ι.Μ. Αγίου Βησσαρίωνος Δουσίκου. Χειροτονήθηκε στη συνέχεια ιερέας, έλαβε το οφφίκιο του αρχιμανδρίτου και διορίστηκε καθηγούμενος της εγκαταλειμμένης Ιεράς Μονής Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Μεγάλου Μετεώρου. Ο Μητροπολίτης του ανέθεσε, έπειτα από περίοδο απόλυτης μόνωσης, την πνευματική ποίμανση της ενορίας του θεομητορικού ναού Παναγίας Επισκέψεως Τρικάλων και την οργάνωση του ενοριακού έργου της χριστιανικής κατήχησης της νεότητας. Δημιουργήθηκε με αυτό τον τρόπο ένας κύκλος νέων ανθρώπων, μεταξύ των οποίων άλλοι σκέφτονταν τη μοναχική ζωή, άλλοι στρέφονταν προς τον κλήρο και άλλοι προς την οικογενειακή ζωή, όλοι όμως ενταγμένοι σε μια πνευματική οικογένεια.
Το 1965 εγκαταστάθηκαν υπό τον γέροντα Αιμιλιανό οι πρώτοι μοναχοί στο Μεγάλο Μετέωρο, λειτουργούντες εξ αρχής με τις βάσεις της κοινοβιακής ζωής. Ο Γέροντας είχε γνωριστεί και είχε επικοινωνία με σημαντικούς σύγχρονους Πατέρες της εκκλησίας εντός και εκτός του Αγίου Όρους. Το 1973 λόγω της τουριστικής κοσμικής επιβάρυνσης στα Μετέωρα, των διαφωνιών με την τότε τοπική εκκλησιαστική αρχή και μετά από την επίμονη πρόσκληση των ελάχιστων μοναχών της Ιεράς Μονής Σίμωνος Πέτρας Αγίου Όρους, η αδελφότητα αποφάσισε την εκεί μεταφορά αρχικά μέρους της συνοδείας. Λίγο αργότερα ακολούθησαν και οι υπόλοιποι. Λόγω της κοιμήσεως του αρχιμανδρίτου Χαραλάμπους ο Αιμιλιανός εκλέχθηκε Καθηγούμενος της Σιμωνόπετρας από τούς παλαιούς αδελφούς της Ιεράς Μονής την 25η Νοεμβρίου 1973 κατά τα αγιορειτικά τυπικά.
Κατά την διάρκεια των 27 χρόνων που διατήρησε στην ηγουμενία της Μονής, ανακαινίσε τα παλιά μετόχια της Μονής στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη, ίδρυσε το γυναικείο Κοινόβιο του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στην Ορμύλια της Χαλκιδικής και δημιούργησε τρία νέα μετόχια στη Γαλλία και ένα στη Γουμένισσα του Κιλκίς. Καλέστηκε πολλές φορές εκτός Αγίου Όρους και πραγματοποίησε πλήθος διαλέξεων και ομιλιών σε Ελλάδα και Κύπρο.
Στη θέση του Ηγουμένου πρέμεινε έως το 2000, έχοντας όμως ουσιαστικά αποσυρθεί το από 1995. Έκτοτε παραιτήθηκε οικειοθελώς και εφησυχάζει.

Δεν Αγαπουμε Τον Θεο Οταν Επιτρεπουμε Στους Αδελφους Μας Να Μας Συμπεριφερονται Οπως Θελουν Και Να Μας Λενε Ο,Τι Θελουν

5:01:00 π.μ.
•

Υπάρχει ένας κίνδυνος κρυμένος. Ποιος είναι αυτός; Το στόμα του άλλου ή ο τρόπος του σπέρνει μέσα μου τους λογισμούς.
Οι λογισμοί στη συνέχεια γίνονται φαντασία, γίνονται μορφές, και η κάθε μορφή είναι μία διαρκής ανάμνηση, θρονιάζεται δηλαδή μέσα μου.
Και όπως η υγρασία, που μπαίνει σιγά σιγά, σαπίζει τα σωθικά μου, έτσι ακριβώς συμβαίνει και με αυτά τα πράγματα.
Γι’ αυτό χρειάζεται πνευματική σοφία, να ξέρουμε πώς μπορούμε να σωθούμε και να περάσουμε την ζωή μας «ἀβρόχοις ποσί», χωρίς να πάθουμε κακό.
Ας είμαστε βέβαιοι πως όταν επιτρέπουμε στους αδελφούς μας να μας συμπεριφέρονται όπως θέλουν και να μας λένε ό,τι θέλουν, δεν αγαπούμε τον Θεό.
Είναι αναγκαίο δηλαδή να είμαστε αξιοσέβαστοι, να μας νοιώθουν έντιμους, ανώτερους.
Ακόμα και αμαρτωλός και κακός και πόρνος να είμαι, πρέπει για τον άλλον να είμαι τίμιος, να μην του δίνω το δικαίωμα να μου συμπεριφέρεται κατά υποτιμητικό τρόπο, που σκάβει τα θεμέλια της πνευματικής μου ζωής.
Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης 

Η διαφορά δαιμωνικής και θεάρεστης λύπης

7:30:00 μ.μ.
•

Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης
Όταν βλέπη κανείς τον εαυτό του και τα χρόνια να περνούν, όταν βλέπη τις αποτυχίες του, τα τραύματά του, τις αμαρτίες του, τις εσωτερικές του πληγές, τις απιστίες του, τα συντρίμμια της υπάρξεώς του, τα πτώματα του λογισμού του, της καρδιάς του, με τα οποία γέμισε την ζωή του, όταν βλέπη πόσες φορές μετενόησε και τίποτε δεν έκανε, τον κυριεύει μία λύπη.
Αυτή η λύπη μπορεί να προέλθη ακόμη και από τον ενστικτώδη εαυτό μας, δηλαδή από τον εγωισμό μας, από την υπερηφάνεια μας, διότι θα θέλαμε να είμαστε μεγάλοι, να μην είχαμε λογισμούς, να μην αποτυγχάναμε. Άπειρες ανεκπλήρωτες επιθυμίες μας λυπούν.
Καλύτερα να πέσης στα χέρια πονηρών δαιμονίων, λεγεώνων δαιμονίων, παρά να πέσης στο χέρι της λύπης, διότι δυσκολα κατορθώνης να την ξεπεράσης. Τον λογισμό τον ξεπερνάς, την αμαρτία την νικάς, τον διάβολο ομοίως, αλλά η λύπη δεν ξεπερνιέται. Γι'αυτό "νήφε", να αγρυπνείς να μη σε κυριεύση η λύπη. Διαφορετικά γίνεται προβληματική η επιτυχία σου.
"Τα θηρεύματα"· κάθε λύπη αποκαλύπτει μία ενέδρα. Πόσοι άνθρωποι έγιναν θηράματα του δαίμονος της λύπης, ο οποίος στήνει τις ενέδρες του παντού. Όσες ψυχές ποθούν τον Θεόν, τόσα δίκτυα ρίχνει ο δαίμων της λύπης, και τα θηράματα που πιάνει είναι ατέλειωτα. Διότι η λύπη κρύβεται κάτω από την ταπεινοσχημία, κάτω από την ψευδή μετάνοια, κάτω από την ψευδαίσθηση της αγάπης του Θεού, κάτω από χίλια δύο πράγματα, γι'αυτό ο άνθρωπος, χωρίς να το καταλάβει, πιάνεται "και με τα τέσσερα" και αχρηστεύεται πέρα για πέρα.
Η λύπη είναι ικανή να εξαρθώνη τις δυνάμεις του ανθρώπου. Δεν σταματάει παρά μόνον όταν σε καθηλώση, όταν σε κάνη πέρα για πέρα αδύναμο για τα πάντα. Και ο πιο έξυπνος τρόπος που χρησιμοποιεί (ο δαίμων-ο λογισμός), είναι ο λόγος του Κυρίου "μακάριοι οι πενθούντες". Όχι μας λέγει ο αββάς Ησαΐας, μην ξεγελιέσαι, αυτά είναι σατανικά, δεν είναι του Θεού.

https://www.dimitrisotiropoulosbooks.com/

"Η γαρ κατα Θεόν λύπη χαρά εστίν εν τω οράν σεαυτόν εν τω θελήματι του Θεού", λέγει ο αββάς Ησαΐας. Ας υποθέσουμε ότι αμάρτησα, όπως η οσία Μαρία η Αιγυπτία, ότι μέχρι τώρα έζησα (σαράντα επτά χρόνια) μέσα στην διαφθορά και ότι την στιγμή αυτή λέγω, ήμαρτον Κύριε, θα σηκωθώ. Πώς θα καταλάβω εάν έχω λύπη; Εάν συνεχίζω να σκέπτομαι την αμαρτία μου, η σκέψις μου είναι δαιμονική. Εάν σκέπτομαι την μετάνοια, αυτό σημαίνει ότι θέλω το θέλημα του Θεού, και αμέσως έχω την χαρά της προγεύσεως του θελήματος του Θεού· αμέσως βάζω τον εαυτό μου ανάμεσα σε εκείνους οι οποίοι είναι αγνοί, καθαροί, οι οποίοι έχουν μετανοήσει· τοποθετώ τον εαυτό μου ανάμεσα στα νέφη των αγίων.
Με συγχέης λοιπόν την σατανική, την δαιμονιώδη λύπη με την κατα Θεόν. Η κατα Θεόν λύπη είναι χαρά, διότι προοράς ενώπιόν σου τον Θεόν, για τον οποίο ζει η καρδιά σου, και επομένως βασιλεύει εν σοι ο Κύριος Ιησούς Χριστός. Αυτήν είναι η πραγματική (θεάρεστη) λύπη.


Πηγή: (Λόγοι Ασκητικοί, Ερμηνεία στον Αββά Ησαΐα, Εκδ.: Ίνδικτος), Με παρρησία...

ΩΦΕΛΙΜΑ

ΓΕΡΟΝΤΕΣ

ΘΑΥΜΑΤΑ

 
Copyright © ΕΛΛΑΣ-ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ. Designed by OddThemes | Distributed By Blogger Templates20