ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Αποτοξινωση στην διαιτα τελικα ή μηπως οχι;

4:21:00 μ.μ.

Τι ισχύει όμως πραγματικά; Είναι οι δίαιτες αποτοξίνωσης ο τρόπος για να αποβάλλει ο οργανισμός τις τοξίνες ή όχι; Συμβάλλουν στην απώλεια βάρους ή τελικά μπορούν να επιφέρουν αρνητικά αποτελέσματα;

Αρχικά, για να μιλήσουμε για αποτοξίνωση θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε τι ακριβώς είναι οι τοξίνες. Οι τοξίνες, λοιπόν, είναι ουσίες που μπορούν να προκαλέσουν στον οργανισμό διάφορες ασθένειες εάν υπάρξει επαφή ή απορρόφηση από τους ιστούς. Όταν αναφερόμαστε σε τοξίνες του οργανισμού, ουσιαστικά, αναφερόμαστε σε όλες εκείνες τις ουσίες, που υπάρχουν στον οργανισμό σε ποσότητα μεγαλύτερη από αυτήν που πραγματικά χρειάζεται. Οι ουσίες αυτές όμως δεν είναι απαραίτητα επιβλαβείς από τη φύση τους, αλλά μπορούν να γίνουν αν βρεθούν σε μεγάλη συγκέντρωση στον οργανισμό, όπως τα μικροθρεπτικά συστατικά, βιταμίνες και μέταλλα, αλλά και το νερό, τα οποία αν υπάρχουν σε μία μικρή η μέτρια συγκέντρωση δεν προκαλούν βλάβες, αλλά αντιθέτως είναι ωφέλιμα και απαραίτητα. Για να καταφέρουμε να αποφύγουμε την τοξικότητα του οργανισμού από την αυξημένη πρόσληψη θρεπτικών συστατικών, έχουν οριστεί όρια ανώτατης καθημερινής κατανάλωσης (UL).

Εκτός όμως από την τοξικότητα που προκαλείται από την αυξημένη πρόσληψη των θρεπτικών συστατικών, αρνητική επίδραση έχει για τον οργανισμό και το οξειδωτικό στρες, που προκαλείται από μειωμένη ικανότητα των αντιοξειδωτικών του σώματος να δεσμεύσουν τις ελεύθερες ρίζες οξυγόνου εξαιτίας του ότι τα αντιοξειδωτικά υπάρχουν στον οργανισμό σε έλλειψη. Αιτίες του οξειδωτικού στρες αποτελούν η μη ισορροπημένη διατροφή, η παχυσαρκία, το κάπνισμα, το άγχος, τα φάρμακα, τα χημικά πρόσθετα των τροφίμων και άλλοι περιβαλλοντικοί παράγοντες, όπως η ρύπανση.

Οι δίαιτες, λοιπόν, αποτοξίνωσης, με αφορμή τα παραπάνω δεδομένα, υπόσχονται θεαματικά αποτελέσματα ως προς την αποβολή των τοξινών και άρα έναν υγιή οργανισμό.

Πως όμως πραγματοποιείται πραγματικά η αποτοξίνωση στον οργανισμό;

Το σώμα μας είναι ο πιο έξυπνος μηχανισμός, αφού φροντίζει πριν από εμάς για εμάς με σκοπό να επιτύχει τα καλύτερα αποτελέσματα. Έτσι, λοιπόν, διαθέτει τους δικούς του τρόπους αποτοξίνωσης, που αποτελούνται κυρίως από τρία όργανα, το ήπαρ, του οποίου η αποτοξίνωση αποτελεί μια βασική λειτουργία, το έντερο και τα νεφρά, τα οποία με τον τρόπο τους συμβάλλουν στην αποβολή των τοξινών μέσω των κοπράνων και των ούρων.

Αυτό που είναι σημαντικό να σημειωθεί είναι πως αν ο οργανισμός έχει υποστεί τοξικότητα, είτε από υπερβιταμίνωση, είτε από δηλητηρίαση μετάλλων, είτε ακόμα και από αυξημένο οξειδωτικό στρες, τότε εκδηλώνει και τα αντίστοιχα συμπτώματα, τα οποία ελέγχονται ιατρικά και ακολουθείται η ανάλογη θεραπεία. Κάτι τέτοιο αυτόματα σημαίνει πως οι δίαιτες αποτοξίνωσης δεν αποτελούν μέσο θεραπείας για αυξημένη συγκέντρωση τοξινών, αλλά λειτουργούν κυρίως ως μέσο πρόληψης.

Αν αυτές οι δίαιτες γίνονται για μικρό χρονικό διάστημα, μία με δύο ημέρες, ο οργανισμός δε θα αντιμετωπίσει κάποιο πρόβλημα. Αν όμως το διάστημα εφαρμογής τους είναι αρκετά μεγάλο, τότε υπάρχουν δυο πιθανότητες. Η μία αφορά την έλλειψη άλλων θρεπτικών συστατικών, που είναι απαραίτητα για την καλή λειτουργία του οργανισμού, όπως η πρωτεΐνη, τα λίπη, οι βιταμίνες του συμπλέγματος Β και άλλα και η δεύτερη πιθανότητα είναι, τελικά, η τοξικότητα του οργανισμού από αυξημένη κατανάλωση κάποιων άλλων θρεπτικών συστατικών. Συνεπώς, γίνεται αντιληπτό πόσο σημαντική είναι για τον οργανισμό η ισορροπία, αφού μία διατροφή που δεν καλύπτει επαρκώς τις ανάγκες του οργανισμού ή υπερκαλύπτει άλλες μεμονωμένα μπορεί να οδηγήσει τον οργανισμό σε κακή θρέψη και άρα να δημιουργήσει επιπλέον προβλήματα.

Όσον αφορά την απώλεια βάρους σε άτομα, που ακολουθούν τέτοιου είδους δίαιτες, μία αιτία αποτελεί η αφυδάτωση του οργανισμού και δεύτερη η απώλεια μυϊκής μάζας. Επομένως, το βάρος που έχει χαθεί είτε θα ανακτηθεί άμεσα στην περίπτωση της αφυδάτωσης, είτε θα έχει αρνητικές συνέπειες, καθώς ο μυϊκός ιστός είναι σημαντικός και δεν αναπληρώνεται εύκολα. Το ζητούμενο, που ήταν τελικά η μείωση λίπους, δεν επιτυγχάνεται. Αντίθετα, παρατηρείται αυξημένη κατανάλωση υδατανθράκων, που υπάρχουν σε μεγάλη ποσότητα στα φρούτα, των οποίων η ενέργεια, που αποδίδουν, αν δεν καταναλωθεί, αποθηκεύεται με τη μορφή λίπους.

Τέλος, πολλές φορές οι δίαιτες αυτές συνιστούν την αυξημένη πρόσληψη νερού. Το νερό έχει ευεργετικές ιδιότητες για τον οργανισμό, όμως, αν καταναλωθεί σε μεγάλες ποσότητες, είναι ικανό να οδηγήσει ακόμα και στο θάνατο.

Κλείνοντας, λοιπόν, αν ανησυχείς για τις τοξίνες που υπάρχουν στον οργανισμό σου, αντί να καταφεύγεις σε ακραίες λύσεις, που τελικά είναι εσφαλμένες, ενίσχυσε την πρόληψη.

Ισορροπημένο πρόγραμμα διατροφής.

Είναι σημαντικό να παρέχουμε στον οργανισμό όλη την ενέργεια που χρειάζεται ώστε να ανταπεξέλθει στις καθημερινές του λειτουργίες σε τέτοιο όμως βαθμό, όπου δεν θα επιβαρύνεται. Ένα ισορροπημένο πρόγραμμα διατροφής, το οποίο θα περιλαμβάνει όλες τις ομάδες τροφίμων, υδατάνθρακες, πρωτεΐνες και λίπη, με συχνή κατανάλωση λαχανικών και φρούτων, αποφυγή κατανάλωσης λιπαρών, ζάχαρης και απλών υδατανθράκων είναι το διατροφικό πρότυπο που μπορεί να ενισχύσει τον οργανισμό και να παρέχει υγεία. Δεν υπάρχουν τροφές που δρουν αποτοξινώνοντας τον οργανισμό.

Διατήρηση του σωματικού βάρους σε φυσιολογικά επίπεδα σύμφωνα με την ηλικία και τις ανάγκες του καθενός.

Περιορισμός του καπνίσματος.

Είναι γνωστό πως το κάπνισμα είναι μία συνήθεια, η οποία μπορεί να επηρεάσει την υγεία του ατόμου, αφού τα άτομα, που καπνίζουν, συνήθως είναι πιο επιρρεπή σε ασθένειες από εκείνα που δεν καπνίζουν. Αυτό συμβαίνει διότι η συνεχής έκθεση στον καπνό του τσιγάρου έχει ως αποτέλεσμα τη δημιουργία οξειδωτικού στρες στον οργανισμό και αυτό με τη σειρά του οδηγεί σε μειωμένα επίπεδα συγκέντρωσης αντιοξειδωτικών στο πλάσμα. Έτσι, περιορίζοντας ή κόβοντας το κάπνισμα ο οργανισμός δε δέχεται την ίδια επιβάρυνση, ενώ διατηρεί τις αντιοξειδωτικές ουσίες για να αντιμετωπίσει άλλες πιθανές καταστάσεις.

Περιορισμός του αλκοόλ

Η αυξημένη κατανάλωση αλκοόλ μπορεί να επιβραδύνει την κανονική λειτουργία του ήπατος με αποτέλεσμα, το ήπαρ να μην είναι σε θέση να αποτοξινώσει τις τοξίνες που υπάρχουν στον οργανισμό. Επομένως, ο περιορισμός τους βοηθάει στη διατήρηση της καλής υγείας του ήπατος και άρα στην καλή του λειτουργία.

Μείωση στρεσογόνων παραγόντων

Το άγχος αποτελεί μία κατάσταση, κατά την οποία ο οργανισμός στην προσπάθειά του να ανταποκριθεί αυξάνει τον καρδιακό ρυθμό και την αρτηριακή πίεση, συστέλλει τα αιμοφόρα αγγεία και επιβραδύνει τη διαδικασία της πέψης. Ταυτόχρονα, απελευθερώνονται ελεύθερες ρίζες, τις οποίες δεν είναι σε θέση ο οργανισμός να αντιμετωπίσει με αποτέλεσμα να συσσωρεύονται ενισχύοντας το οξειδωτικό στρες και τελικά να προκαλούν βλάβη σε διάφορα κύτταρα του σώματος. Η μείωση του άγχους οδηγεί σε μείωση συσσώρευσης ελευθέρων ριζών βοηθώντας έτσι τον οργανισμό.

Μην ξεχνάτε πως για το σώμα, η κάθε μέρα είναι διαφορετική και κάθε μέρα ξεκινάει από την αρχή. Δεν έχει σημασία τι έκανες μέχρι χθες αλλά τι θα κάνεις σήμερα.

 

πηγή: www.diatrofisologos.wixsite.com/margman

Μιλωντας ο Ιερος Χρυσοστομος για τον θειο ερωτα και τον θειο ποθο

4:21:00 μ.μ.

Ο Θεός χορήγησε στον νεαρό Χρυσόστομο το χάρισμα της ρητορικής δεινότητας,  βοηθώντας τον να αποτυπώσει με σαφήνεια ένα καυστικό και δριμύ κατηγορώ απέναντι στην ηθική παρέκκλιση και κατάπτωση των συντοπιτών του. Κατά την πορεία της ζωής του έγινε και παρέμεινε ως ένας ασκητής των πόλεων, ενταγμένος μέσα στην άπαυστη αστική βουή, στην αδιάκοπη ροή των γεγονότων και στον αέναο βομβαρδισμό από τους πειρασμούς που του έθετε ο Εωσφόρος.

Ήταν ένας αεικίνητος ιερωμένος, ο οποίος αγωνιούσε για την πορεία της ανθρώπινης ύπαρξης και θα μπορούσαμε να τον χαρακτηρίσουμε ως το τελειότερο και πληρέστερο παράδειγμα αρχαίου Έλλην με χριστιανικό ένδυμα[4]. Όμως το τέλος του υπήρξε πικρό. Βίωσε την δική του προσωπική σταύρωση, αν και δεν μαρτύρησε, με την αποκοπή του από το ποίμνιο Του λόγω της εξορίας του. Μια εξορία που έγινε το μοιραίο τέλος για ένα πραγματικό αγωνιστή του Χριστού. Καθ’όλη την πορεία της ζωής του ενσάρκωσε σε όλες τις διαστάσεις του το πρότυπο του Χριστού επί γης.

Βιογραφικά

Ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος γεννήθηκε περίπου το 350 μ.Χ.[5]στην Αντιόχεια από μια αρκετά ευκατάστατη οικογένεια. Οι γονείς του ήταν ο διοικητής του στρατού της Ανατολής Σεκούνδος και η Ανθούσα[6], που κατά την παράδοση ήταν μια γυναίκα ενάρετη και πολύ ευσεβής και είχε μεγάλη αγάπη για τα γράμματα. Η μητέρα του νεαρού Χρυσόστομου φρόντισε ο γιος της να λάβει μια πλούσια παιδεία. Γι’ αυτό τον απέστειλε στον διδάσκαλο Λιβάνιο για να μαθητεύσει κοντά του στην ρητορική τέχνη, και αργότερα στον Ανδραγάθιο δίπλα στον οποίο εντρύφησε στην φιλοσοφία. Έτσι κατάφερε να λάβει μια ευρεία και λαμπρή παιδεία με  την οποία κατέστη ρήτορας, με την κλασσική  έννοια.[7]

Ο ιερός Πατήρ είχε εκδηλώσει ήδη από νεαρή ηλικία την κλίση του προς τον μοναχικό βίο, αλλά εκδηλώνοντας σεβασμό προς την μητέρα του δεν εκάρη μοναχός παρά μόνον λίγο αργότερα από τον θάνατο της.  Όμως άρχισε να ζει ασκητικά μέσα στον πατρικό του οίκο. Κατά την πρώιμη αυτή ηλικία άσκησε το κοσμικό επάγγελμα του νομικού. Από το 375 και μετά τον θάνατο της μητέρας του εκάρη μοναχός σ’ ένα μοναστήρι έξω από την Αντιόχεια, όπου γνωρίστηκε και συνδέθηκε στενά με τον Θεόδωρο Μομψουεστίας και ταυτόχρονα εγκαταβίωσε στην έρημο για έξι έτη[8]. Όμως λόγω της ακραίας ασκήσεως που ακολουθούσε, προκλήθηκε ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας και έτσι αναγκάστηκε να επιστρέψει στην πόλη. Πέραν των προβλημάτων υγείας του, ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος, είχε αισθανθεί μέσα του μια βαθιά ανάγκη να ασκητέψει μέσα στον κόσμο και την αστική βουή. Με αυτόν τον τρόπο ήθελε ακόμη να μεταλλάξει τον αστικό κοσμικό ιστό σύμφωνα με τις επιταγές του Ευαγγελίου. Γι’ αυτό άλλωστε αποφάσισε να γίνει κληρικός και να ασκήσει χριστιανικά την ρητορική τέχνη. Έτσι με την επάνοδό του στην πόλη το 381 χειροτονήθηκε διάκονος από τον Μελέτιο Αντιοχείας και το 386 πρεσβύτερος από τον Φλαβιανό.[9]

Από εδώ και πέρα αρχίζει να εδραιώνεται η φήμη του ιερού Πατρός· αλλά και μέσα από το πολυσχιδές έργο του. Ήταν τόσο μεγάλη η απήχηση του έργου του ώστε μετά τον θάνατο του Πατριάρχου Νεκταρίου Κωνσταντινουπόλεως θεωρήθηκε ως ο αξιότερος και καταλληλότερος διάδοχός του. Έτσι το 398 παρά τις σφοδρές αντιδράσεις που προκλήθηκαν χειροτονήθηκε Πατριάρχης. Κατά την περίοδο που διετέλεσε Πατριάρχης ασχολήθηκε με τα ζητήματα της ηθικής καλλιέργειας του κλήρου και των πιστών, την ιεραποστολική δράση και την υλική στήριξη του Ποιμνίου του.[10]

Κατά την διάρκεια της ζωής του έζησε λιτά και ασκητικά, κάτι το οποίο ήθελε να το εφαρμόσουν και οι υπόλοιποι κληρικοί στον βίο τους. Αυτή η στάση ζωής και ο αγώνας, που κατέβαλλε, τον έκαναν να αποκτήσει ισχυρούς και επικίνδυνους αντιπάλους[11]. Όλη η δράση του Ιερού Χρυσοστόμου τον οδήγησε τελικά στην εξορία. Κατά την περίοδο όπου αναμένονταν η απόφαση περί της εξορίας του, κατά την παράδοση, κάποια γεγονότα οδήγησαν ωστόσο στην ανάκληση της. Τελικά όμως υπερίσχυσε η αδικία και ο Χρυσόστομος στάλθηκε με ενέργειες της αυτοκράτειρας Ευδοξίας σε έρημο τόπο προς την Ανατολή. Με την επιστροφή του στην Κωνσταντινούπολη ανέμενε την κανονική του αποκατάσταση από την Μείζονα Σύνοδο. Όμως η περίοδος ομαλοποιήσεως ήταν σύντομη και οδηγήθηκε σε μια νέα κρίση με την εμφάνιση του σχίσματος των Ιωαννιτών. Δυστυχώς η καταδίκη και η εξορία του υπήρξαν αμετάβλητες. Έτσι το 407 εκοιμήθη στην διάρκεια του ταξιδιού του προς τον νέο τόπο της εξορίας του.[12]

Το 417 ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Αττικός αποκατέστησε το όνομα του Ιωάννου του Χρυσοστόμου στα δίπτυχα της Εκκλησίας. Στην εκκλησιαστική παράδοση καθιερώθηκε ως ένας δραστήριος και πολύπλευρος θεολόγος. Στην συνείδηση της Ανατολής έχει καθιερωθεί ως ο <<Οικουμενικός Διδάσκαλος της Ορθοδοξίας>>[13], ενώ η Δύση Τον αναγόρευσε <<διδάκτορα της Εκκλησίας>>[14]. Η Εκκλησίας μας πέραν από την ιδιαίτερη ημέρα μνήμης του στις ιγ΄ Νοεμβρίου τον συντιμά και στις λ΄ Ιανουαρίου, μαζί με τους δύο άλλους σοφούς ιεράρχες Μέγα Βασίλειο και Γρηγόριο τον Θεολόγο στην λαοφιλή ημέρα των τριών Ιεραρχών.

Παραπομπές:

[1]Γ. Φλωρόφσκυ, Οι ανατολικοί Πατέρες του τετάρτου αιώνα, μτφ. από τα αγγλικά Π. Κ. Πάλλης, Θεσσαλονίκη 1991, σσ. 382-383: <<  Ο Χρυσόστομος ενοχλείτο από το ίδιο το γεγονός ότι υπήρχε ένας τόσο μεγάλος αριθμός << Χριστιανών>> :<< Όλοι αυτοί είναι καύσιμοι ύλη για την πυρά >>. Έλεγε με πικρία ότι η οικονομική άνεση είναι η χειρότερη μορφή διωγμού. Είναι χειρότερη από κάθε άλλο διωγμό.>>

[2]Βλ. ό.π., σ. 383 : << Η εχθρότητα κατά του Χρυσοστόμου εμφανίστηκε σε αρκετές περιπτώσεις, και η λογομαχία του με την αυτοκράτειρα Ευδοξία ήταν μόνο η τελευταία πρόφαση για την τελική έκρηξη.

[3]Σχετικά ένθ. αν., σ. 383 : << Ο Χρυσόστομος ανησυχούσε βαθιά για την ανηθικότητα της κοινωνίας του. Τον ανησυχούσε όχι μόνο η ακολασία, αλλά ακόμα πιο πολύ η σιωπηλή υποβάθμιση των κανόνων και των ιδεωδών που έβλεπε στους λαϊκούς και τους κληρικούς.>>

[4]Ό.π., σ. 378 : << Ο Χρυσόστομος ήταν αληθινός Έλληνας. Σπούδασε κοντά στον περίφημο Λιβάνιο και έλαβε μια ευρεία και λαμπρή μόρφωση. Δεν ήταν διανοούμενος ή φιλόσοφος, και μπορούμε να τον πούμε καλύτερα ρήτορα ή ομιλητή, με την κλασσική έννοια του όρου. Ο κλασσικός ρήτορας ήταν δάσκαλος, ηθικολόγος και ιεροκήρυκας, και ο Χρυσόστομος ήταν ακριβώς ένας τέτοιος άνθρωπος. Ο Ελληνισμός του Χρυσοστόμου καταφαίνεται κυρίως στην γλώσσα και το ύφος του. Ως ρήτορας και δεξιοτέχνης του ύφους, μπορεί να συγκριθεί με τον Δημοσθένη και ακόμα με τον Ξενοφώντα και τον Πλάτωνα, γιατί αναβίωσε με τον τρόπο που έγραφε την λαμπρότητα των κλασσικών Αθηναίων. Και οι σύγχρονοι του ακόμα τον αναγνώριζαν ως Αττικιστή. Είναι ανακριβές να θεωρούμε ότι ο Ελληνισμός του ήταν καθαρά εξωτερικός ή τυπικός , γιατί είχε διεισδύσει σ΄ όλες τις πλευρές του ύφους του. Είναι αλήθεια ότι ο Χρυσόστομος προφανώς ποτέ δεν συγκινήθηκε από τα φιλοσοφικά προβλήματα του Ελληνισμού και δεν αναγκάστηκε ποτέ να συμφιλιώσει τον Έλληνα που ήταν μέσα του με τον Χριστιανισμό του.  >>

[5]Στις πηγές και στην γενικότερη βιβλιογραφική παράδοση υπάρχει μια σαφής αδυναμία να οριστεί με ακρίβεια η χρονολογία γέννησης του Ιωάννου του Χρυσοστόμου. Εμείς στην παρούσα εργασία στηριζόμαστε στα εξής βοηθήματα:  Κ. Π. Χρήστου, Εκκλησιαστική Γραμματολογία: Πατέρες και Θεολόγοι του Χριστιανισμού, τόμ. Α΄, Θεσσαλονίκη, 2005 και Γ. Φλορόφσκι, Οι ανατολικοί Πατέρες του τετάρτου αιώνα, μτφ. από τα αγγλικά Π. Κ. Πάλλης, Θεσσαλονίκη 1991

[6]http://www.saint.gr/3021/saint.aspx,  Βίος Αγίου: Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος ΑρχιεπίσκοποςΚωνσταντινούπολης , <<  Γρήγορα έμεινε ορφανός από πατέρα, και η μητέρα του – χήρα τότε 20 ετών – τον ανέθρεψε και τον μόρφωσε κατά τον καλύτερο χριστιανικό τρόπο. >>

[7]Γ.Φλορόφσκι, Οι ανατολικοί Πατέρες του τετάρτου αιώνα, σ. 378.

[8]Στην σχετική βιβλιογραφία συναντούμε μια επιστημονική ασάφεια και διαφωνία ως προς τα πόσα έτη ο Ιερός Πατήρ εγκαταβίωσε στην μονή και στην έρημο.

[9]Βλ. ό.π., σ. 380.

[10]Κ. Π. Χρήστου, Εκκλησιαστική Γραμματολογία: Πατέρες και Θεολόγοι του Χριστιανισμού, τόμ. Α΄, Θεσσαλονίκη, 2005, σ. 210

[11]Σχετικά ένθ. αν, σ. 383 :  << Ο Χρυσόστομος είχε παντού εχθρούς, ιδιαίτερα μεταξύ των κληρικών και ιδίως μεταξύ των περιπλανώμενων μοναχών. Είχε επίσης αντιπάλους στην πλούσια κοινωνία της αυλής.>>

[12]Ό.π., σ. 384, ως ακόμη και Κ. Α. Μποζίνης«Φαίδρος 243ε-257β στην ρητορική του Ιωάννου του Χρυσοστόμου («…μαίνομαιμανίαν σωφροσύνης βελτίωνα»)», στο Θεολογία 77 ( Ιουλ. – Δεκ, 2006 ), σ. 662.

[13]Κ. Π. Χρήστου, Εκκλησιαστική Γραμματολογία: Πατέρες και Θεολόγοι του Χριστιανισμού, τόμ. Α΄, σ. 209

[14]Σχετικά ένθ. αν, σ. 209

Η συνεργασια επιφανων κληρικων με τη Φιλικη Εταιρεια

4:20:00 μ.μ.

   Ο Παλαιών Πατρών Γερμανός πάλι έκρινε απαραίτητη τη σύσφιξη των σχέσεων μεταξύ των Χριστιανών, έχοντας έτσι κοινή σκέψη και πρακτική με τα μέλη της Φιλικής Εταιρείας, της οποίας την ύπαρξη και ίδρυση, την περίοδο αυτή, αγνοούσε ακόμη[4]. Ωστόσο, υπήρχε σύμπλευση στη σκέψη σχετικά με την αναγκαιότητα ύπαρξης συνδέσμου μεταξύ των Ελλήνων, έναν σύνδεσμο που θα πρέπει να στηρίζεται στην αγάπη προς το έθνος και στην αλληλοϋποστήριξη[5]. Η στάση του Γερμανού και το ενδιαφέρον του για την ελευθερία οδήγησε τους Φιλικούς να στραφούν προς αυτόν, γιατί μέχρι τότε η οργάνωση ήταν επιφυλακτική, όσον αφορά τους προύχοντες της Πελοποννήσου και τους υψηλόβαθμους κληρικούς[6]. Πράγματι, ο Γερμανός μυείται στην οργάνωση και συνεχίζει την πολιτική του δράση με ακόμη περισσότερο ζήλο. Συγκεκριμένα, η ένταξή του στη Φιλική Εταιρεία αποτέλεσε σταθμό για την πορεία όλης της οργάνωσης του αγώνα στην Πελοπόννησο. Αυτό δεν είναι ένα αβάσιμο συμπέρασμα, αλλά μια διαπίστωση κατόπιν προσεκτικής παρατήρησης της δράσης του μητροπολίτη. Ο ίδιος προσωπικά αναλαμβάνει να προσηλυτίσει τους πιο σημαντικούς παράγοντες της γένους.

  Και ο Γρηγόριος Δικαίος όμως, ευρισκόμενος στην Κωνσταντινούπολη γνώρισε πλήθος κόσμου μεταξύ των οποίων και τον Φιλικό Παναγιώτη Αναγνωστόπουλο, ο οποίος τον μύησε στη Φιλική Εταιρεία. Ζήτησε με επιτακτικό τρόπο από τον Αναγνωστόπουλο να του φανερώσει τους αρχηγούς της Φιλικής Εταιρείας. Όταν ο Αναγνωστόπουλος αναγκάσθηκε να του αποκαλύψει ότι δεν υπήρχε κανένας αρχηγός, τότε ο Παπαφλέσσας έγινε και εκείνος μέλος της Ανώτατης Αρχής. Αμέσως μετά στάλθηκε στις παραδουνάβιες ηγεμονίες με σκοπό την κατήχηση των Ελλήνων της περιοχής. Τον Οκτώβριο του 1820 γνωρίστηκε με τον Αλέξανδρο Υψηλάντη[7]. Στη συνέχεια, επιστρέφει στην Πελοπόννησο, στο Άργος. Προκαλεί δυνατές εντυπώσεις, αρνητικές και θετικές. Εκεί κατέβαλε πολλές προσπάθειες για να αφυπνίσει τους έλληνες της Πελοποννήσου να επαναστατήσουν κατά της τυραννίας των Τούρκων[8]. Επίσης, ως φιλικός εργάστηκε συνεργάστηκε με τον Περραιβό για την σχεδόν ταυτόχρονη έναρξη της επανάστασης στις επαρχίες της Πελοποννήσου. Αυτό ήταν επιταγή του πυρήνα της Φιλικής Εταιρείας[9] και προετοιμάστηκε από τα δίκτυα τόσο των κοινοτικών όσο και των εκκλησιαστικών παραγόντων της κάθε επαρχίας[10]. Στην Πελοπόννησο κινήθηκε με φαναριώτικη διπλωματία και κατόρθωσε να διαδοθεί στους κύκλους των μελών της Φιλικής Εταιρείας Ύδρας, Σπετσών και Πελοποννήσου ότι ήταν βέβαιη η επιτυχία της αποφασιστικής πλέον εξέγερσης, καθώς κινήθηκε ως έμπειρος πολιτικός δημιουργώντας το κατάλληλό κλίμα για την επίτευξη των στόχων του[11].

 Ένας ακόμη φιλικός ο Άνθιμος Γαζής, φορέας της εθνικο-επαναστατικής σκέψης, με έντονη πολιτική δράση αποτελεί ένα από τους πιο συνειδητούς πρωταγωνιστές της νεοελληνικής αναγέννησης. Μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία και γρήγορα αποτέλεσε έναν από τους αρχηγούς της οργάνωσης[12]. Βέβαια, ο Γαζής δεν μυήθηκε αμέσως, τουναντίον κόπιασε αρκετά ο Σκουφάς για να τον πείσει να γίνει μέλος, αλλά δεν τα κατάφερε. Την ίδια μοίρα είχαν και οι προσπάθειες του Τσακάλωφ στη Ρωσία. Η κατάσταση αυτή οδήγησε τα πράγματα στην αποστολή του Ξάνθου στο Πήλιο για να μεταπείσει τον Άνθιμο. Θεώρησαν οι φιλικοί ότι θα ήταν πολύ καλό για την πορεία του αγώνα να είναι μέλος της Εταιρείας, γιατί έλπιζαν αρκετά στην επιρροή του Ανθίμου επί του Καποδίστρια σχετικά με την ανάληψή της αρχηγίας του αγώνα[13]. Στις 22 Σεπτεμβρίου του 1818 υπογράφηκε στην Κωνσταντινούπολη, το λεγόμενο «Υποχρεωτικό», που ουσιαστικά ήταν ένα συμφωνητικό μεταξύ των ιδρυτών και των Παναγιώτη Αναγνωστόπουλου και Παναγιώτη Σέκερη. Λίγο καιρό αργότερα, το συμφωνητικό το υπέγραψε ο Άνθιμος Γαζής βρισκόμενος στη Μαγνησία[14]. Το κείμενο αυτό δέσμευε ομόφωνα ότι όλα τα μέλη της Αρχής απειλούνται με την ποινή της έκπτωσης σε απλό μέλος, εάν δεν εγκαταλείψουν την επαγγελματική τους σταδιοδρομία προς όφελος της οργάνωσης. Βέβαια, αυτό δεν αφορούσε τους ιδρυτές της, γιατί από καιρό είχαν εγκαταλείψει τις ιδιωτικές τους απασχολήσεις[15]. Περίτρανα απέδειξε ο Γαζής ότι ήταν διατεθειμένος να υποστηρίξει και να κοπιάσει για την επίτευξη των στόχων της οργάνωσης και κατά συνέπεια του έθνους. Μάλιστα, σε επιστολή του προς τον Ξάνθο υπογραμμίζει ότι θα πραγματοποιήσει περιοδεία στην Ελλάδα, γιατί, όπως έλεγε, έχουν ανάγκη οι πατριώτες από μόρφωση και πολιτισμό, γιατί αγρίεψαν πνευματικά[16]. Μάλιστα, δεν είναι λίγοι σε αριθμό οι άνθρωποι οι κάτοικοι της Μαγνησίας που μυήθηκαν στην οργάνωση, καθόσον ο Γαζής βρίσκονταν στην Ζαγορά και εργάζονταν ως δάσκαλος[17]. Επίσης, λίγο πριν το γενικό ξεσηκωμό κατόρθωσε να κατηχήσει και τον διοικητή της Μακρυνίτσας που διέθετε μεγάλη περιουσία και θα μπορούσε να βοηθήσει σημαντικά τον αγώνα[18].

 Εξάλλου, και η πολιτική δράση του Θεόφιλου Αλεξανδρείας άρχισε με τη μύηση του στη Φιλική Εταιρεία. Υπεύθυνος για την ένταξη του Πατριάρχου στους κόλπους της οργάνωσης ήταν ο Πελοπίδας Αντώνιος[19]. Ο Θεόφιλος ενήργησε άμεσα για την ανεύρεση οικονομικών πόρων που ήταν απαραίτητοι για την πορεία του αγώνα και κατάφερε να συγκεντρώσει το υπέρογκο για την εποχή ποσό των 2. 000 γροσιών που έδωσε στην οργάνωση. Έκανε επίσης, εύστοχες διπλωματικές κινήσεις δίνοντας συστατικές επιστολές στους Φιλικούς Πελοπίδα Αντώνιο και Δημήτριο Ύπατρο [20] για να μπορούν να κινηθούν άνετα μεταξύ των εύρωστων οικονομικά ελλήνων της Αιγύπτου και να συγκεντρώσουν σημαντικά οικονομικά ποσά. Επίσης, ο Θεόφιλος αλληλογραφούσε και με τους φιλικούς της Σμύρνης ενισχύοντας τους οικονομικά, αλλά και με αρκετούς σημαίνοντες κληρικούς και λαϊκούς άνδρες της εποχής του[21].

 Τέλος, ο Καρύστου Νεόφυτος μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία τον Ιανουάριο του 1821 και έκτοτε ξεκίνησε τη δράση του ως «απόστολος» της οργάνωσης στην Αθωνική πολιτεία, και στη συνέχεια βρέθηκε στη Μικρά Ασία και κατόπιν στη Σάμο[22]. Η πολιτική του δράση διαφαίνεται και μέσα από την αλληλογραφία του με τον αρχιστράτηγο Δημήτριο Υψηλάντη. Ο τελευταίος αναγνωρίζει στο πρόσωπο του επισκόπου έναν άξιο πολιτικό άνδρα που γνωρίζει να ενεργεί με οργάνωση και πατριωτισμό[23].

Διαβάστε ολόκληρη τη μελέτη εδώ

 

Παραπομπές:

[1]     Ι. Φιλήμων, (όπως σημ. 60), σ. 316.

[2]     Εμ. Ξάνθος, (όπως σημ. 140) σ. 145.

[3]     Σ. Τρικούπης, (όπως σημ. 127), σ. 85.

[4]     Α. Φραντζή, Ιστορία της Αναγεννηθείσης Ελλάδος, εν Αθήναις 1839, σ. 69.

[5]     Δ. Καμπουρόγλους, Μελέτη περί του βίου και της δράσεως του Παλαιών Πατρών Γερμανού 1771-1826, σ. 25-26.

[6]     Ι. Φιλήμων, (όπως σημ. 60), σ. 21.

[7]     Κ. Βοβολίνης, (όπως σημ. 19), σ. 107.

[8]     Ν. Σπηλιάδης, Απομνημονεύματα ήτοι Ιστορία της Επαναστάσεως των Ελλήνων, σ. 31

[9]     Β. Παναγιωτόπουλος, «Η έναρξη του αγώνα της ανεξαρτησίας, στην Πελοπόννησο. Μια ημερολογιακή προσέγγιση», Πρακτικά του ΣΤ΄ Διεθνούς Συνεδρίου Πελοποννησιακών Σπουδών, τ. Γ΄, σ. 459.

[10]   Δ. Τζάκης, «Η Εφορία της Φιλικής Εταιρείας στην Πελοπόννησο: Σκέψεις για τη συμμετοχή των τοπικών ηγετικών ομάδων στο εθνικό κίνημα», σ. 97-110.

[11]   Κ. Βοβολίνης, (όπως σημ. 19), σ. 94.

[12]   Γ. Ζιούτος, Άνθιμος Γαζής, σ. 12.

[13]   Γ. Ζιούτος, (όπως σημ. 165), σ. 349.

[14]   Σ. Τρικούπης, (όπως σημ. 127), Α’, σ. 314.

[15]   Ε. Ξάνθος, (όπως σημ. 140), σ. 177.

[16]   Ι. Φιλήμων, (όπως σημ. 60), σ. 12-13.

[17]   G. Finlay, (όπως σημ. 104), σ. 217.

[18]   Ι. Κορδάτος(όπως σημ. 92), σ. 70.

[19]   Φωτάκος Χρυσανθόπουλος, Βίοι Πελλοποννησίων ανδρών και των έξωθεςν εις την Πελοπόννησον ελθόντων κληρικών, στρατιωτικών και πολιτικών των αγωνισαμένων τον αγώνα της επαναστάσεως, σ. 312

[20]   Β. Σκαφιδάς, «Ο Δημήτριος Ύπατρος», Ηπειρωτική Εστία 2(1953 (όπως σημ. 167)  σ. 231, πρβλ. Α. Γούδας, (όπως σημ. 56), σ. 102.

[21]   Κ. Βοβολίνης, (όπως σημ. 19), σ. 141-142.

[22]   Α. Γούδας, (όπως σημ. 85), σ. 46.

[23]   Εμ. Σαγκριώτης, Νεόφυτος επίσκοπος Καρύστου, σ. 56.

Αστρα στη νυχτα της σκλαβιας, Απο το Περιβολι της Παναγιας - Νοσταλγικες αναμνησεις, Ο ελληνοτουρκικος πολεμος 1919-1922 & αλλα...

4:20:00 μ.μ.

Πατήστε Εδώ και επισκεφθείτε το ανανεωμένο ηλεκτρονικό βιβλιοπωλείο μας
ΝΕΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ - Η ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ
ΑΠΟΚΤΗΣΤΕ ΤΟ ΤΩΡΑ
ΑΠΟΚΤΗΣΤΕ ΤΟ ΤΩΡΑ
ΠΡΟΤΑΣΗ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ
ΑΠΟΚΤΗΣΤΕ ΤΟ ΤΩΡΑ
ΝΕΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ - ΠΡΟΤΑΣΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ
ΑΠΟΚΤΗΣΤΕ ΤΟ ΤΩΡΑ
ΠΡΟΤΑΣΗ ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ
ΑΠΟΚΤΗΣΤΕ ΤΟ ΤΩΡΑ
ΕΠΙΛΟΓΗ ΣΥΝΤΑΚΤΗ
ΑΠΟΚΤΗΣΤΕ ΤΟ ΤΩΡΑ
 Για τηλεφωνικές παραγγελίες καλέστε: 
 210 4111770 & 6978 619094 
ΔΕΙΤΕ ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΒΙΒΛΙΩΝ:

ΩΦΕΛΙΜΑ

ΓΕΡΟΝΤΕΣ

ΘΑΥΜΑΤΑ

 
Copyright © ΕΛΛΑΣ-ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ. Designed by OddThemes | Distributed By Blogger Templates20