Γέροντας Δαμασκηνός Ζαχαράκης, ο Ηγούμενος - ποιητής της ιστορικής Ιεράς Μονής Αγάθωνος που δέχεται τους πάντες, πιστούς και απίστους


Του Δημήτρη Σωτηρόπουλου*
(Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Ορθόδοξη Αλήθεια» που κυκλοφορεί στα περίπτερα)
 
Δευτέρα του Πάσχα, με τον καιρό να μη θυμίζει Μάιο αλλά χειμώνα, ανέβηκα στην πανέμορφη Οίτη - δίπλα στην Λαμία - στην Ιερά Μονή Αγάθωνος. Εκεί, με περίμενε ο Γέροντας Δαμασκηνός Ζαχαράκης, Καθηγούμενος του ιστορικού Μοναστηριού, στο οποίο συρρέουν πλήθη προσκυνητών από ολόκληρη την Ελλάδα και όχι μόνο.


Δεν ήταν η πρώτη φορά που είδα τον Γέροντα. Τον είχα συναντήσει ξανά, εδώ, πριν από 2 χρόνια περίπου, όταν ετοίμαζα το βιβλίο μου «Μοναστήρια της Στερεάς Ελλάδας». Εξαρχής μου έκανε μεγάλη εντύπωση η αμεσότητα, η απλότητα και η διάκριση του Γέροντα, που σήμερα είναι Ηγούμενος σε ένα Μοναστήρι που «έβγαλε» πνευματικά αναστήματα όπως ο Ηγούμενος Γερμανός Δημάκος και ο Γέροντας Βησσαρίων. Απλός, φιλόξενος και ευθύς, «λεβεντοκαλόγερος» ο παπα - Δαμασκηνός, μεταδίδει σε όλους μας ζεστασιά και οικειότητα. Πραγματικά, ένας δικός μας άνθρωπος.

ΜΟΝΑΧΟΣ - ΠΟΙΗΤΗΣ…ΑΠΟ ΤΑ ΝΙΑΤΑ ΤΟΥ!
 
Σε μια τέτοια βροχερή μέρα, ο Γέροντας Δαμασκηνός μας μίλησε για πολλά κι ενδιαφέροντα θέματα. Πρώτα απ' όλα, για το ότι εκείνος γράφει ποιήματα! Πόσο εύκολο είναι να συναντήσει κανείς Ιερωμένο ποιητή; Ε λοιπόν, ο Γέροντας ασχολείται με την ποίηση από τότε που ήταν μικρός: «Έγραφα από παλιά, στο σχολείο, στο στρατό, συνεχώς…με αυτό τον τρόπο εκφράζομαι, δεν είναι σπουδαία από καλλιτεχνικής άποψης τα ποιήματα, αλλά ίσως ακουμπούν στις καρδιές των ανθρώπων», μου λέει. Έχουν εκδοθεί ήδη δύο βιβλία με τα ποιήματά του κι ετοιμάζονται άλλα τρία.

Μιλάμε για το Μοναστήρι (που ίδρυσε ο Όσιος Αγάθων μεταξύ 14ου και 15ου αιώνος) και την τεράστια κοινωνική προσφορά του. «Από την εποχή του Γέροντα Γερμανού η Μονή διέθεσε ολόκληρα δάση στο Υπουργείο Γεωργίας. Επίσης, ο προσκυνητής της Μονής έχει τη δυνατότητα να θαυμάσει τον μοναδικό βιότοπο με τα παγώνια, τους φασιανούς, τα ελάφια, τις πέρδικες, τις πάπιες και διάφορα αλλά είδη πτηνών, σε έναν ειδικό χώρο 1.200 περίπου στρεμμάτων. Έχουμε και το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας, στις αίθουσες του οποίου εκτίθενται τα κυριότερα είδη της πανίδας και της χλωρίδας του Εθνικού Δρυμού της Οίτης».

Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΒΗΣΣΑΡΙΩΝ ΚΑΙ ΤΟ ΑΦΘΑΡΤΟ ΣΚΗΝΩΜΑ ΤΟΥ


Αναμφίβολα, η συζήτηση φτάνει στον Γέροντα Βησσαρίωνα, η εύρεση του Ιερού Σκηνώματός του οποίου προκάλεσε θαυμασμό σε ολόκληρη τη χώρα, πριν από 10 περίπου χρόνια. «Ο Γέροντας ήταν ένας άγιος άνθρωπος», λέει ο π. Δαμασκηνός. «Γυρνούσε παντού και βοήθαγε τους φτωχούς και ανήμπορους, η κοινωνική του δράση και προσφορά ήταν παροιμιώδης. Μέχρι και παιδιά έσωσε από εκτέλεση, στα μαύρα χρόνια της Κατοχής. Αποτέλεσμα, οι Γερμανοί να τον πυροβολήσουν και από τότε να έχει πρόβλημα στην ομιλία του».

Ακούστηκαν πολλά για το άφθαρτο λείψανο του Γέροντα Βησσαρίωνα. Προκλήθηκε σάλος, γράφτηκαν πολλά. Αρκετά ανίερα και χωρίς σεβασμό. Ο Γέροντας Δαμασκηνός είναι ξεκάθαρος: «Από την πρώτη στιγμή που βρέθηκε άφθαρτο το σκήνωμα, δήλωσα πως η Ιερά Μονή δεν δέχεται τίποτα απολύτως ως προσφορά από πιστούς. Κι αυτό γιατί είπαν διάφοροι πως θέλαμε να κερδίσουμε χρήματα από την όλη υπόθεση. Σήμερα, έχουμε φτιάξει το "Ίδρυμα Γέρων Βησσαρίων" και συνεχίζουμε το τεράστιο φιλανθρωπικό έργο του, προσπαθώντας να τον μιμηθούμε».

Ο ΘΡΥΛΙΚΟΣ «ΠΑΠΑ - ΑΝΥΠΟΜΟΝΟΣ», ΗΓΟΥΜΕΝΟΣ ΓΕΡΜΑΝΟΣ ΔΗΜΑΚΟΣ

Πρόκειται για ένα από τα σπουδαιότερα πρόσωπα της Εθνικής Αντίστασης, που παραδέχονται όλοι, ανεξαρτήτως ιδεολογικών τοποθετήσεων: Ο Μακαριστός Γέροντας της Ιεράς Μονής Αγάθωνος, ο Γέροντας Γερμανός Δημάκος, που πολέμησε δίπλα στον Άρη Βελουχιώτη κι έμεινε στην Ιστορία ως «παπα - Ανυπόμονος». Οι μνήμες του είναι ακόμα νωπές, για τον Γέροντα Δαμασκηνό. «Τι να πρωτοπεί και να θαυμάσει κανείς για τον Γέροντά μου! Ήταν φλογερός Πατριώτης, άξιος μοναχός.»

Και πώς βγήκε, Γέροντα, στο βουνό να πολεμήσει; «Στην Κατοχή ήταν Ηγούμενος στην Ιερά Μονή Δαδιάς (Φθιώτιδας). Εκεί, παρότι του είχαν αναθέσει οι κατακτητές σημαντικό ρόλο στη διοίκηση της περιοχής, ο παπα - Ανυπόμονος τον χρησιμοποίησε για να εκδίδει προκηρύξεις και να ξεσηκώνει τους σκλαβωμένους Έλληνες εναντίον Ιταλών και Γερμανών! Όταν εκείνοι αντιλήφθηκαν τη δράση του και μετά τον εορτασμό της 25ης Μαρτίου όπου ο Γέροντας ύψωσε την ελληνική σημαία, τον καταδίωξαν. Τότε, η ένοπλη αντίσταση στο βουνό ήταν το επόμενο βήμα τού: Βρήκε τον Βελουχιώτη και άλλους αγωνιστές, που αμέσως τον εκτίμησαν και τον ενέταξαν στο Ιππικό Σώμα των ανταρτών».

Υπάρχει όμως μια μικρή ένσταση και την θέτουμε στον Γέροντα: Πώς ο π. Γερμανός, όντας Ιερομόναχος, δέχτηκε να πολεμήσει στο πλευρό κάποιων που στην πλειοψηφία τους πίστευαν στον κομμουνισμό και όχι στον Θεό; Για τον Γέροντα Δαμασκηνό, δεν υπάρχει κανένα δίλημμα. «Ο Γέροντας πήγε να πολεμήσει ΜΟΝΟ για την Πατρίδα! Δεν ενδιαφέρθηκε για ιδεολογίες και μάλιστα αρνήθηκε πρόταση του Άρη να γραφτεί στο κόμμα, δηλώνοντας πως "Εγώ ήρθα για την Πατρίδα, όχι για τα κόμματα". Αυτή ήταν η στάση του Γέροντά μας και ειδικά στη σύγχρονη εποχή, πρέπει να την μιμηθούμε. Να καταλάβουμε όλοι πως πάνω από πολιτικούς υπάρχει ο Χριστός, υπάρχει η Ελλάδα».


 
ΜΟΝΟ ΜΕ ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΟΙΑ ΘΑ ΒΓΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ

 
«Με ρωτάς για την σημερινή κρίση και τι να κάνουμε. Δεν θα σου πω πολλά, δυο πράγματα μόνο: Μετάνοια και Πίστη. Να μετανιώσουμε και να συνειδητοποιήσουμε τα σφάλματά μας. Να τα διορθώσουμε. Κι αυτό μόνο μέσα στην Εκκλησία μας μπορεί να γίνει.»

Και η Πίστη, Γέροντα; Τι να πούμε σε όσους εκτοξεύουν βέλη αθεΐας και χλευασμού της Ορθοδοξίας; «Να πάνε σε Μοναστήρια, Εκκλησίες. Να έρθουν εδώ και να δουν. Λένε "πού είναι ο Θεός; Γιατί δεν τον βλέπω;" Κι όμως, Εκείνος βρίσκεται συνεχώς κοντά μας….Να, θα σου πω ένα απλό παράδειγμα. Ας δούμε ένα μικρό δημιούργημα του Πλάστη των Πάντων, τον Ήλιο. Τον βλέπεις τώρα, έχει ανέβει εκεί ψηλά. Μας φωτίζει, μας ζεσταίνει. Τον καταλαβαίνουμε. Γιατί όμως;»

Μα, επειδή τον αισθανόμαστε, απαντώ.

«Καταλαβαίνουμε ότι είναι ο Ήλιος επειδή βγαίνουμε έξω και μας "χτυπά" με τις ακτίνες του. Διαφορετικά, αν καθόμαστε κάπου κλεισμένοι όλη μας τη ζωή, για παράδειγμα σε ένα σκοτεινό μέρος, πώς θα τον δούμε;

...Θέλω να πω, ότι ο Ήλιος κάνει τη "δουλειά" που του ανέθεσε ο Δημιουργός του: Ανατέλει, φωτίζει, ζεσταίνει και δύει. Την επόμενη μέρα ξανά τα ίδια. Και σε ρωτάω λοιπόν: Αν εμείς δεν θέλουμε να βγούμε έξω να τον δούμε και να τον νιώσουμε, φταίει εκείνος; Αφού αυτός βρίσκεται πάντα εκεί ψηλά!

...Έτσι είναι και ο Χριστός. Βρίσκεται πάντα δίπλα μας, κοντά μας, αλλά εμείς προτιμούμε να είμαστε στο σκοτάδι. Δεν θέλουμε να βλέπουμε τον "Ήλιο" και μετά παραπονιόμαστε κιόλας πως δεν...υπάρχει! Κατάλαβες το μέγεθος της απιστίας μας; Και την αντίστοιχη παρουσία του Θεού στη ζωή μας;»

Η ώρα περνάει χωρίς να το καταλάβω. Η συζήτηση με τον Γέροντα Δαμασκηνό δεν είναι από αυτές που καταγράφονται για την...λογοτεχνική τους αρτιότητα. Είναι όμως, ένα βίωμα, μια κατάθεση Ορθόδοξης φωνής, από αυτήν που τόσο έχει ανάγκη η σημερινή εποχή μας.

Αποχαιρετώ τον Γέροντα. Φεύγοντας, εκείνος μου λέει: «Να θυμάσαι. Η πόρτα του Μοναστηριού είναι πάντα ανοιχτή για όλους…!»

Πράγματι. Ενώ έφευγα, νέα πλήθη προσκυνητών έκαναν την εμφάνισή τους. Κόσμος ερχόταν συνεχώς, για να προσκυνήσει στην Ιερά Μονή όπου διακόνησαν Γέροντες όπως ο π. Γερμανός, ο π. Βησσαρίων και ο άξιος συνεχιστής τους, ο π. Δαμασκηνός.

*Ο Δημήτρης Σωτηρόπουλος είναι Φωτογράφος και Εκδότης. Οι φωτογραφίες του άρθρου προέρχονται από το βιβλίο του «Μοναστήρια της Στερεάς Ελλάδας».

ΜΟΙΡΑΣΤΕΙΤΕ ΤΟ:

Δημοσίευση σχολίου

 
Copyright © ΕΛΛΑΣ-ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ. Designed by OddThemes | Distributed By Blogger Templates20