ΩΦΕΛΙΜΑ

ΓΕΡΟΝΤΕΣ

ΘΑΥΜΑΤΑ

ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Πατηστε τον γεροντα Εφραιμ της Αριζονα στο κεφαλι για να μη σηκωσει κεφαλι!

12:00:00 π.μ.

Ο Γέρων Νίκων από την Νέα Σκήτη του Αγίου Όρους μας αποκαλύπτει ένα πραγματικό περιστατικό που θα προβληματίσει πολλούς.
Απόσπασμα από την ομιλία με τίτλο: «Ο θάνατος & η Ανάσταση (Η ΚΑΤΑΚΡΙΣΗ)»
Ομιλίες Πνευματικής Οικοδομής
Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή 2016
Ιερός Ναός Αναλήψεως του Χριστού Βόλου 28/3/2016
Ιερά Μητρόπολη Δημητριάδος


ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ: Αγιου Ιουστινου Ποποβιτς - Δογματικη Ορθοδοξη Φιλοσοφια της Αληθειας

12:02:00 π.μ.

ΜΟΛΙΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ

Η Δογματική του Αγίου Ιουστίνου, μολονότι χρησιμοποιήθηκε ως πανεπιστημιακό σύγγραμμα, είναι στην πραγματικότητα μία εμπειρική Δογματική, η οποία δείχνει στον πιστό την οργανική σχέση πίστεως και ζωής, πράξεως και θεωρίας. Είναι, όπως γράφει ο ίδιος, το «βιωμένο Ευαγγέλιο», το οποίο μπορεί να βιωθεί από κάθε πιστό, από την πιο απλή αμόρφωτη κατά κόσμον γριούλα έως και τον πιο ευφυή επιστήμονα. Η Δογματική αυτή αποτελεί ένα πολύ σημαντικό έργο για την καθολική και οικουμενική Ορθοδοξία.

Στον τόμο αυτόν, που ο Άγιος Ιουστίνος τον τιτλοφορεί Ορθόδοξη Φιλοσοφία της Αλήθειας, προβάλλει το ανθρωπολογικό πρόβλημα που βρίσκεται στο επίκεντρο των θεολογικών συζητήσεων αλλά και του ευρύτερου πνευματικού και φιλοσοφικού στοχασμού. Αυτό άλλωστε είναι τελείως φυσικό, γιατί το υλοκρατικό πνεύμα και ο σύγχρονος τρόπος ζωής συνέθλιψαν τον άνθρωπο και αφαίρεσαν όλο το πνευματικό βάθος του. έτσι οδήγησαν το ανθρώπινο πρόσωπο σε μια επιφανειακή ψηφιοποίηση. Το υποβίβασαν σ’ ένα επίπεδο όπου συνωστίζονται πολλά ατομικά “εγώ” χωρίς κανένα συλλογικό “εμείς”.

Εισαγωγή: Αθανασίου Γιέφτιτς Επισκόπου πρώην Ερζεγοβίνης

Ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς είναι ένας από τους μεγαλύτερους θεολόγους της εποχής μας, πνευματικός πατέρας της Εκκλησίας της Σερβίας και όλης της Ορθοδοξίας, ομολογητής της πίστεως και φιλόσοφος του Αγίου Πνεύματος. Γεννήθηκε το 1894 ανήμερα του Ευαγγελισμού στην κωμόπολη Βράνιε της Νοτίου Σερβίας από ιερατική οικογένεια. Από την φύση του είχε φιλοσοφικό πνεύμα και διψούσε για την θεία και την ανθρώπινη γνώση.

Σπούδασε στο Βελιγράδι, στην Αγία Πετρούπολη, στην Οξφόρδη, στην Αθήνα. Γνώριζε πολύ καλά οκτώ γλώσσες. Χρημάτισε καθηγητής του Πανεπιστημίου Βελιγραδίου. Διώχθηκε από το Πανεπιστήμιο το 1945 από το αθεϊστικό, ολοκληρωτικό καθεστώς που τότε κυβερνούσε στην Γιουγκοσλαβία.

Στα συγγράμματά του που ανέρχονται σε 40 τόμους διακρίνεται έντονα η αγάπη του προς τον Θεάνθρωπο Χριστό, η Χριστοκεντρικότητα της διδασκαλίας του και η αγάπη και αφοσίωσή του στους Αγίους Πατέρες της Εκκλησίας.

Κοιμήθηκε το 1979 ανήμερα του Ευαγγελισμού στην Μονή Τσέλιε, κλείνοντας με τον Ευαγγελισμό αυτόν τον επί γης βίο του, όπως και τον άρχισε. Στην Μονή Τσέλιε έζησε τα τελευταία συνεχή 28 χρόνια της ζωής του, ο τάφος του εκεί έχει γίνει τόπος προσκυνήματος για τους Ορθοδόξους από όλο τον κόσμο. Το Πατριαρχείο Σερβίας τον Μάιο του 2010 κατάταξε επίσημα τον π. Ιουστίνο στο αγιολόγιο της Ορθοδόξου Εκκλησίας.

Το έργο του Αγίου Ιουστίνου δεν είναι άγνωστο στο ελληνικό κοινό, αφ' ενός διότι πολλά από τα κείμενα και έργα του έχουν μεταφραστεί στην γλώσσα μας, και αφ' ετέρου επειδή τόσο ο ίδιος όσο και πολλά από τα πνευματικά του τέκνα έχουν σπουδάσει στην Ελλάδα και διατηρούν με τον ελληνόφωνο κόσμο σχέσεις αδελφικές.

Στο συγκεκριμένο έργο της Δογματικής του Αγίου Ιουστίνου οφείλαμε να προσεγγίσουμε και να μεταφράσουμε για το ελληνικό κοινό ένα κείμενο που προορίζεται μεν για εγχειρίδιο Δογματικής φοιτητών της θεολογίας, αλλά στην ουσία του αποτελεί μία βιωματική δογματική, η οποία ως πυρήνα της έχει την αγάπη και το ολοκληρωτικό δόσιμο του ανθρώπου στον θεάνθρωπο Χριστό.

Η γραφή του Αγίου αποτυπώνει την προσωπική εμπειρία και θεοπτία του, στοιχείο που ο επιμελής αναγνώστης μπορεί να διακρίνει εύκολα. Βεβαίως, αυτό επ' ουδενί δεν σημαίνει πώς επινοεί κάτι ή νεωτερίζει· αντιθέτως, βαδίζει στα χνάρια της αγιοπατερικής παραδόσεως, γενόμενος και ο ίδιος φορέας αυτής.

Γνώστης της ελληνικής γλώσσας, και δη της αρχαίας, ο Άγιος Ιουστίνος συγγράφει στην σερβική, χρησιμοποιώντας και αποτυπώνοντας παράλληλα τον πλούτο, την δυνατότητα της σύνθεσης και την ελαστικότητα και των δύο αυτών γλωσσών, και θα προσθέταμε και της ρωσικής γλώσσας. Εργαλείο του για αυτή την σύνθεση είναι κατά κύριο λόγο η χρήση των γραμματικών προθέσεων. Αυτό που μένει ως γενική εικόνα και τελική επίγευση των γραπτών του Αγίου Ιουστίνου, όσον αφορά στον γλωσσικό πλούτο τους, είναι ένα εντελώς προσωπικό ύφος γραφής που ξεκινά εμπεριέχοντας και συνθέτοντας την σλαβική ψυχή της Αγιοσαββικής παραδόσεως, τους Ρώσους θεολόγους και Γέροντες και καταλήγει στον ελληνικό τρόπο εκφράσεως. Άλλωστε, αυτό αποτελεί και ένα από τα στοιχεία της καθολικότητας και της οικουμενικότητος της Ορθοδόξου παραδόσεως.

Ο Άγιος πλάθει νέες λέξεις, οι οποίες δεν αποτελούν νεολογισμούς αλλά εμπνευσμένη διατύπωση των αληθειών και των δογμάτων της Εκκλησίας. Βασικό εργαλείο για την δημιουργία αυτών των νέων λέξεων όπως προείπαμε είναι οι προθέσεις, οι οποίες προτίθενται ρημάτων και ουσιαστικών. Επιλέξαμε να αποδώσουμε με απόλυτη πιστότητα τις περιπτώσεις αυτές, καθώς μία δική μας ερμηνεία ή απόδοση θα κινδύνευε να αλλοιώσει το νόημα και τη δυναμική του κειμένου. Τις εκφράσεις αυτές και τις λέξεις είναι εύκολο να τις εντοπίσει ο αναγνώστης από τις πρώτες κιόλας σελίδες του βιβλίου. [...]

(Άρης Γεωργόπουλος, από το σημείωμα του μεταφραστή)

ΣΕΛΙΔΕΣ: 1076

ΣΧΗΜΑ: 17x25

ΣΚΛΗΡΟ ΕΞΩΦΥΛΛΟ

ΕΤΟΣ ΕΚΔΟΣΗΣ: 2019

ΤΙΜΗ: 53 ΕΥΡΩ

Φυλακα Αγγελο Εχεις, Το Ξερεις Ομως Πως Εχεις Και Κακο Αγγελο Που Σε Ακολουθει Σ’ Ολη Σου Την Ζωη;

12:00:00 π.μ.

Ο σκοπός του φύλακος αγγέλου είναι να φυλάγει τον άνθρωπο με αόρατο τρόπο από τους πειρασμούς του διαβόλου, από κάθε είδους αμαρτωλή πτώση, να τον κατευθύνει στην εκκλησία, στην μετάνοια, στην προσευχή. Να τον παρηγορεί στις στενοχώριες της ζωής και να τον προτρέπει στα καλά έργα.
Ο φύλαξ άγγελος δόθηκε από τον Θεό για την σωματική και ψυχική προστασία του ανθρώπου. Ουδέποτε κοιμάται, κατά τον λόγο του ψαλμωδού: «Μηδέ νυστάξει ο φυλάσσων σε» (Ψαλμ. 120.3).
Ο φύλαξ άγγελος προστατεύει την εμπιστευμένη σ’ αυτόν ψυχή σε καιρό πειρασμού, εάν έχει πίστη και φόβο Θεού, όπως λέγει ο ίδιος βασιλεύς και προφήτης: «Παρεμβάλει άγγελος κύκλω των φοβούμενων αυτόν» (Ψαλμ. 33,9) Ο φύλαξ άγγελος υπηρετεί την σωτηρία του ανθρώπου (Εβρ. 1,14).
Λυτρώνει τον άνθρωπο σε επικίνδυνες περιστάσεις (Πράξ. 5,19 12,7-8 9, 11). Είναι λειτουργικό πνεύμα του Θεού για την προστασία των ανθρώπων (Ψαλμ. 102,21. 103,5. Λουκ. 16,22).

Οι άγγελοι βλέπουν πάντοτε την δόξα του Θεού στους ουρανούς και προσεύχονται για τους ανθρώπους.

Ο χριστιανός έχει και κακό άγγελο που τον ακολουθεί σ’ όλη του την ζωή του; Ποιος είναι ο σκοπός του;

Ναι, κάθε χριστιανός έχει από το βάπτισμα του ένα αγαθό άγγελο, ο οποίος στέκεται δεξιά του και τον συμβουλεύει σε κάθε ευάρεστο στον Θεό έργο. Αυτός γράφει λεπτομερώς ένα προς ένα, όλα τα καλά έργα που κάνει στην ζωή του ο άνθρωπος και τα οποία θα παρουσίαση στην ώρα της Κρίσεως.
Επίσης, από την βρεφική του ηλικία ακολουθεί τον χριστιανό και ένας κακός άγγελος (διάβολος), ο οποίος γράφει και αυτός λεπτομερώς, κάθε αμαρτία που κάνει ο άνθρωπος στην ζωή του, μέχρι την ώρα του θανάτου.
Όταν κάνει κάποια αμαρτία ο άνθρωπος, αμέσως ο διάβολος άγγελος , του φέρνει την αμαρτία στα εναέρια τελώνια για να γραφθεί εκεί και μετά τον θάνατο του να τον εμποδίσουν και να τον κατεβάσουν στην άβυσσο της κολάσεως, όπως αναφέρεται αυτό στην ζωή του αγίου Βασιλείου του Νέου, που εορτάζει τον μήνα Μάρτιο.
Ο σκοπός του πονηρού πνεύματος είναι να πειράζει τον άνθρωπο πάντοτε και να τον παρακινεί στην αμαρτία, με την σκέψη, την φαντασία, τις αισθήσεις, τα λόγια, τα έργα, το σώμα και με την ψυχή.
Εάν ο άνθρωπος τον ακούσει, επιθυμήσει την αμαρτία και την επιτέλεση ακόμη, ο διάβολος τότε γράφει κάθε κακή σκέψη, λόγο, και έργο που έκανε στη ζωή του, για τα οποία θα ζητήσει λόγο στην μέλλουσα Κρίση, μετά θάνατο, εάν βέβαια δεν λύση τις αμαρτίες με την μετάνοια και την εξομολόγηση.
Γέροντας Κλεόπα Ηλιέ 

Στον Μακαριστο Μητροπολιτη Γλυφαδος Παυλο

12:00:00 π.μ.

Με συγκίνηση μάθαμε την είδηση της κοίμησης του Μακαριστού Μητροπολίτη Γλυφάδος Παύλου, ενός άξιου Ποιμένα της Εκκλησίας μας. Επιτρέψτε μου ορισμένες σκέψεις για εκείνον, που γνώρισα κατά τη διάρκεια συνέντευξης που μου παραχώρησε τέτοιες μέρες πριν από 5 χρόνια, το 2014:
Η πρώτη εντύπωση, ήταν η απολύτως λιτή και φτωχική θα έλεγα, κατοικία του: Δεν έμενε σε μητροπολιτικό μέγαρο, ούτε σε ιδιόκτητο σπίτι, αλλά σε ένα κελλί στην Ιερά Μονή Αγίου Νεκταρίου στην Τερψιθέα της Άνω Γλυφάδας. Ζούσε σαν μοναχός, παρότι Επίσκοπος.
Ο τρόπος και η συμπεριφορά του, ήταν κάτι παραπάνω από εγκάρδιες: Μετέδιδε την πατρική στοργή του πνευματικού πατέρα σε όλους, καταργώντας τις αποστάσεις που πιθανόν δημιουργεί το επισκοπικό αξίωμα. Ήταν απλός, ταπεινός και πράος, ακόμα και στους συκοφάντες του.
Το φιλανθρωπικό και κοινωνικό έργο του στην Μητρόπολη που διαποίμανε, ήταν τεράστιο: Ιδιαίτερης μνείας αξίζει η αντι - αιρετική δράση του, που επεκτεινόταν συνεχώς, με διαρκή ενημέρωση των πιστών για τους κινδύνους των αιρέσεων.
Η αγωνία του για τον τόπο και ιδιαίτερα για τους νέους και τους φτωχούς συνανθρώπους μας, ήταν εμφανής: Αντιμετώπιζε την κρίση στεκόμενος πάντα στο πλευρό των αναξιοπαθούντων, χωρίς να επιδιώκει την προβολή αυτής της μεγάλης προσφοράς.
Επρόκειτο για έναν προσιτό και άξιο Ιεράρχη, που άφησε το στίγμα του όχι μόνο στην Μητρόπολη Γλυφάδας, αλλά και σε ολόκληρη την Ελλαδική Εκκλησία.
Πατέρα Παύλο, Καλό Παράδεισο...!
Δημήτρης Σωτηρόπουλος
Υ.Γ. Αξίζει να αφιερώσετε μιάμιση ώρα και να δείτε την συνέντευξή του.

Εκοιμηθη ο Μητροπολιτης Γλυφαδος Παυλος

8:48:00 π.μ.

Το ξημέρωμα της Τρίτης στις 2:30 εκοιμήθη σε νοσοκομείο των Αθηνών ο Μητροπολίτης Γυφάδος Παύλος σε ηλικία 76 ετών.
Ο Μακαριστός Μητροπολίτης αντιμετώπιζε προβλήματα με την καρδιά του και νοσηλευόταν καιρό τώρα λόγω επιδείνωσης της υγείας του.
Ο κατά κόσμον Ευστράτιος Σπ. Τσαούσογλου γεννήθηκε το 1943 στην Ερμούπολη  της Σύρου, καταγόμενος από πατρός εκ Σμύρνης.
Ο Μητροπολίτης ήταν  πτυχιούχος της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών , τελειόφοιτος της Νομικής Σχολής του Αριστοτελείου. Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στις Ηνωμένες Πολιτείες του Παγκόσμιου Συμβουλίου Εκκλησιών  (εισήγηση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος) στην Ποιμαντική- Κοινωνιολογία και Ψυχολογία για νέους. Ήταν γνώστης της αγγλικής  γλώσσας. Υπήρξε υπότροφος του Ελληνικού Κράτους στην Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και της Βιομηχανίας «Γιώτης».
Χειροτονήθηκε διάκονος το 1966 και πρεσβύτερος το 1969. Στις 11 Οκτωβρίου 2002, εξελέγη απο την Ιεραρχια της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος μητροπολίτης Γλυφάδας, χειροτονήθηκε στις 14 του ίδιου μηνός και ενθρονίσθηκε την 1η Δεκεμβρίου 2002.
Τελευταία του ηχηρή παρέμβαση ήταν λίγο πριν την ψήφιση της συμφωνίας των Πρεσπών όπου με μια δημόσια επιστολή του συντάχθηκε με τους 22 Μακεδόνες Ιεράρχες,  γράφοντας τα εξής:
Δημοσιευθέντος το πό μερομηνίαν 19ης Δεκεμβρίου 2019 στορικο πομνήματος περί τς «Συμφωνίας τν Πρεσπν», πογραφομένου πό πάντων τν ν Μακεδονί διακονούντων ΣεβασμιωτάτωνΣυνεπισκόπων Μητροπολιτν, ρχόμεθα διά το παρόντος, πως κθύμως κφράσωμεν τά ελικριν καί κ βάθους καρδίας συγχαρητήρια τς μετέρας λαχιστότητος, πρός τούς πογράφοντας Σεβασμιωτάτους δελφούς καί Συλλειτουργούς, διά τήν εθύτητα, τήν νάργειαν, τήν επρέπειαν καί, περάνω πάντων, τήν π΄ Ατν διατετυπωμένην πικράν λήθειαν περί τς Μακεδονίας τν πό αώνων γηγενν Πατέρων μν καί τν γίων τς πίστεως μν.
 φωνή μν, ε καί σχνοτέρα τν μαχομένων πί τν πάλξεων το Γένους Σεβασμιωτάτων ν Μακεδονίδελφν, νωθήτω μετά το βροντώδους καί καταλυτικο Ατν λόγου, στις κφράζει καί τήν φωνήν σύμπαντος το ερο Κλήρου καί τν εσεβν Χριστιανν τς καθ΄ μς ερς Μητροπόλεως.
 παράδοσις, νευ ρων, τς νδόξου στορίας τς Πατρίδος μν ες κέντρα λλότρια το λληνισμο, ξένον στί σημεον τν μετέρων Παραδόσεων καί τς δι΄ αματος ρώων καί Μαρτύρων ποτισθείσης Μακεδονικς γς.
Μή γένοιτο τοιαύτη προσβολή ναντι τν τετιμημένων νεκρν ! Μή γένοιτο τοιαύτη προσβολή, ναντι τς λπιδοφόρου νεολαίας μν !
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
†  Γλυφάδας, λληνικο, Βούλας, Βουλιαγμένης καί Βάρης

Ορθοδοξος Συναξαριστης Τριτη 19 Φεβρουαριου 2019, Αγια Φιλοθεη Η Αθηναια, Βιος Και Ευαγγελιο

12:43:00 π.μ.

Ορθόδοξος συναξαριστής Τρίτη 19 Φεβρουαρίου 2019, εορτάζει η Αγία Φιλοθέη η Αθηναία, ο βίος της και το Ευαγγέλιο της ημέρας και με απόδοση στα νέα Ελληνικά.
Η Αγία Φιλοθέη γεννήθηκε το έτος 1522 μ.Χ. στην τουρκοκρατούμενη τότε Αθήνα. Οι ευσεβείς γονείς της ονομάζονταν Άγγελος και Συρίγα Μπενιζέλου. Η μητέρα της ήταν στείρα και απέκτησε την Αγία μετά από θερμή και συνεχή προσευχή.
Ο Κύριος που ικανοποιεί το θέλημα εκείνων που Τον σέβονται και Τον αγαπούν, άκουσε την δέησή της. Και πράγματι, μια ημέρα η Συρίγα μπήκε κατά την συνήθειά της στο ναό της Θεοτόκου για να προσευχηθεί και από τον κόπο της έντονης και επίμονης προσευχής την πήρε για λίγο ο ύπνος.
Τότε ακριβώς είδε ένα θαυμαστό όραμα. Ένα φως ισχυρό και λαμπρό βγήκε από την εικόνα της Θεομήτορος και εισήλθε στην κοιλιά της. Έτσι ξύπνησε αμέσως και έκρινε ότι το όραμα αυτό σήμαινε στην ικανοποίηση του αιτήματός της. Έτσι κι έγινε. Ύστερα από λίγο καιρό η Συρίγα έμεινε έγκυος και έφερε στον κόσμο τη μονάκριβη θυγατέρα της.
Μαζί με την Χριστιανική ανατροφή, έδωσαν στην μοναχοκόρη τους και κάθε δυνατή, για την εποχή εκείνη, μόρφωση. Έτσι η Ρηγούλα (ή Ρεβούλα, δηλαδή Παρασκευούλα), αυτό ήταν το όνομά της προτού γίνει μοναχή, όσο αύξανε κατά την σωματική ηλικία, τόσο προέκοπτε και κατά την ψυχή, όπως λέει το συναξάρι της.
Σε ηλικία 14 χρονών, οι γονείς της την πάντρεψαν, παρά την θέλησή της, με έναν από τους άρχοντες της Αθήνας. Αργότερα, αφού πέθαναν οι γονείς και ο σύζυγός της, ήρθε η ώρα να πραγματοποιήσει ένα μεγάλο πόθο της. Αφιερώνεται εξ ολοκλήρου στον Χριστό, γίνεται μοναχή και παίρνει το όνομα Φιλοθέη.
Κατ’ αρχήν, ύστερα από εντολή του Αγίου Ανδρέα του Πρωτόκλητου, τον οποίο είδε σε όραμα, οικοδόμησε ένα γυναικείο μοναστήρι με αρκετά κελιά, στο οποίο και έδωσε το όνομα του Αγίου για να τον τιμήσει. Στο μοναστήρι πρόσθεσε και άλλα αναγκαία οικοδομήματα και εκτάσεις και το προικοδότησε με μετόχια και υποστατικά, που υπερεπαρκούσαν για τη διατροφή και συντήρηση των μοναζουσών.
Το μοναστήρι αυτό του Αγίου Ανδρέα σωζόταν στην Αθήνα, με τη Χάρη του Θεού, επί πολλά έτη μετά την κοίμηση της Αγίας και ήταν πλουτισμένο, όχι μόνο με υποστατικά και διάφορα μετόχια, αλλά και με πολυειδή χρυσοΰφαντα ιερατικά άμφια και σκεύη, απαραίτητα για τις ετήσιες ιερές τελετές και αγρυπνίες. Προπαντός όμως το μοναστήρι σεμνυνόταν και εγκαλλωπιζόταν με το θησαυρό του τιμίου και αγίου λειψάνου της Αγίας, το οποίο ήταν αποθησαυρισμένο και αποτεθειμένο στο δεξιό μέρος του Ιερού Βήματος, όπου και το ασπάζονταν με ευλάβεια όλοι οι Χριστιανοί. Το τίμιο λείψανο της Αγίας σκορπούσε ευωδία, γεγονός που αποτελούσε εμφανή μαρτυρία και απόδειξη της αγιότητας αυτής.
Το παράδειγμά της, λοιπόν, να αφιερωθεί στον Χριστό, το ακολουθούν και άλλες νέες. Σε λίγο διάστημα, η μονή έφθασε να έχει διακόσιες αδελφές. Η μονή της Οσίας Φιλοθέης γίνεται πραγματικό λιμάνι. Εκεί βρίσκουν προστασία όλοι οι ταλαιπωρημένοι από την σκλαβιά. Εκεί οι άρρωστοι βρίσκουν θεραπεία, οι πεινασμένοι τροφή, οι γέροντες στήριγμα και τα ορφανά στοργή.
Η Οσία, παρά τις αντιδράσεις των Τούρκων, οικοδομεί διάφορα φιλανθρωπικά ιδρύματα, νοσηλευτήρια, ορφανοτροφεία, «σχολεῖα διὰ τοὺς παίδας τῶν Ἀθηναίων, διὰ ν’ ἀνοίξη τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῶν πρὸς τὴν παράδοσιν καὶ τὴν δόξαν τῶν προγόνων των». Πρωτοστατεί σε όλα αυτά τα έργα η ηγουμένη Φιλοθέη. Διδάσκει με τα λόγια και με τη ζωή της. Στηρίζει τους πονεμένους σκλάβους με την προσευχή της. Ιδιαίτερες είναι οι φροντίδες της για να σώσει από τον εξισλαμισμό ή την αρπαγή των Τούρκων τις νέες Ελληνίδες. Το έργο της, κατά βάση εθνικό και θρησκευτικό, ξεπέρασε τα όρια της Αθήνας και έγινε γνωστό σε όλη την Ελλάδα. Αδιαφιλονίκητη ιστορική επιβεβαίωση για το έργο αυτό παρέχει η αλληλογραφία της Φιλοθέης με τη Γερουσία της Βενετίας (1583 μ.Χ.), από την οποία ζητούσε οικονομική βοήθεια.
Η όλη όμως δράση της Αγίας Φιλοθέης εξαγρίωσε κάποτε τους Τούρκους. Κάποια στιγμή την συλλαμβάνουν και εκείνη με πνευματική ανδρεία ομολογεί: «Εγώ διψώ να υπομείνω διάφορα είδη βασανιστηρίων για το όνομα του Χριστού, τον οποίο λατρεύω και προσκυνώ με όλη μου την ψυχή και την καρδιά, ως Θεό αληθινό και άνθρωπο τέλειο και θα σας χρωστάω μεγάλη ευγνωμοσύνη αν μπορείτε μια ώρα πρωτύτερα να με στείλετε προς Αυτόν με το στεφάνι του μαρτυρίου». Ύστερα από την ηρωική αυτή απάντηση προς τους κατακτητές, όλοι πίστευαν ότι η πανευτυχής και φερώνυμη Φιλοθέη εντός ολίγου θα ετελειούτο διά του μαρτυρικού θανάτου. Όμως, κατά θεία βούληση, την τελευταία σχεδόν στιγμή πρόφθασαν κάποιοι Χριστιανοί και καταπράυναν τον ηγεμόνα με διάφορους τρόπους. Έτσι πέτυχαν να ελευθερώσουν την Αγία.
Αφεθείσα πλέον ελεύθερη, η Αγία Φιλοθέη, επέστρεψε αναίμακτη στο μοναστήρι της, όπως επί Μεγάλου Κωνσταντίνου ο μυροβλύτης Νικόλαος και πολλούς αιώνες αργότερα ο Αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς. Φρόντιζε δε, όχι μόνο για τη σωτηρία της δικής της ψυχής αλλά και των άλλων, αφού τους μεν ενάρετους τους στερέωνε στην αρετή, τους δε αμαρτωλούς τους βελτίωνε ηθικά και τους οδηγούσε στη μετάνοια. Και αποκλειστικά για το σκοπό αυτό πέρασε στη νήσο Τζια (Κέα), όπου προ πολλού είχε οικοδομήσει μετόχι, για να αποστέλλει εκεί τις μοναχές εκείνες που φοβούνταν για διαφόρους λόγους να διαμένουν στην Αθήνα. Στην Τζια έμεινε αρκετό χρόνο και κατήχησε θεαρέστως τις ασκούμενες αδελφές στην ακριβή τήρηση των κανόνων της μοναστικής ζωής. Μόλις τελείωσε το έργο της εκεί, επέστρεψε και πάλι στην Αθήνα.
Έτσι λοιπόν, η Αγία Φιλοθέη, αφού έφθασε στην τελειότητα και στην πράξη και στην θεωρία, αξιώθηκε από τον Θεό να επιτελεί θαύματα, από τα οποία, προς απόδειξη του θαυματουργικού της χαρίσματος, θα μνημονεύσουμε ένα μόνο, το ακόλουθο: Ζούσε στην εποχή της ένας νέος, ποιμένας προβάτων, ο οποίος από πολύ μικρός είχε συνηθίσει στις κλεψιές και στις ραδιουργίες. Ο νέος αυτός, κατά παραχώρηση του Θεού, κυριεύθηκε από τον Σατανά. Εξ αιτίας τούτου περιφερόταν στα βουνά και στις σπηλιές γυμνός και τετραχηλισμένος, θέαμα όντως ελεεινό. Πολλές φορές, όταν συνερχόταν από την τρέλα, στην οποία τον είχε οδηγήσει ο Σατανάς, σύχναζε στα γύρω μοναστήρια για να βρει θεραπεία στην ασθένειά του. Δεν μπορούσε όμως να πετύχει τίποτε. Κάποιοι, που τον ευσπλαγχνίστηκαν, τον οδήγησαν στην Αγία Φιλοθέη η οποία, ύστερα από πολύ και εκτενή προσευχή τον λύτρωσε από εκείνη τη διαβολική μάστιγα. Έπειτα, αφού το νουθέτησε αρκετά, τον εισήγαγε και στην τάξη των μοναχών. Και έτσι ο νέος εκείνος, αφού εκάρη μοναχός, πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του με μετάνοια και άσκηση, θαυμαζόμενος απ’ όλους.
Μάταια οι Τούρκοι προσπαθούν να ανακόψουν την δράση της. Ώσπου μια νύχτα, στις 2 Οκτωβρίου του έτους 1588 μ.Χ., πήγαν στο μονύδριο που είχαν οικοδομήσει στα Πατήσια (έτυχε τότε να εορτάζεται η μνήμη του αγίου ιερομάρτυρος Διονυσίου του Αρεοπαγίτου και η Αγία μαζί με τις άλλες αδελφές βρίσκονταν στον ιερό ναό επιτελώντας ολονύκτια αγρυπνία) και πέντε από αυτούς ανέβηκαν στον εξωτερικό τοίχο και πήδησαν μέσα στην αυλή. Στην συνέχεια εισέβαλαν στο ναό, όπου άρπαξαν την Αγία και την μαστίγωσαν με μανία και βαναυσότητα και την εγκαταλείπουν ημιθανή έξω από τη μονή της.
Έξω από το ναό, στα δεξιά της εισόδου του, σώζεται η κολώνα, όπου η Φιλοθέη δέθηκε και μαστιγώθηκε. Οι μοναχές της την μετέφεραν στην κρύπτη της στην Καλογρέζα. Εκεί η Φιλοθέη υποκύπτει στα τραύματά της στις 19 Φεβρουαρίου 1589 μ.Χ.
Είκοσι ημέρες μετά από την κοίμηση της Αγίας, ο τάφος της ευωδίαζε. Ακόμη, όταν μετά από ένα έτος έγινε η ανακομιδή, το τίμιο λείψανό της βρέθηκε σώο και ακέραιο. Επιπλέον ήταν γεμάτο με ευωδιαστό μύρο, τρανή και λαμπρή απόδειξη της θεάρεστης και ενάρετης πολιτείας της, προς δόξα και αίνο του Θεού και καύχημα της πίστεώς μας. Το ιερό λείψανό της βρίσκεται σήμερα στον Μητροπολιτικό Ναό των Αθηνών. Στο μνήμα της απάνω βρεθήκανε γραμμένα τούτα τα λόγια: «Φιλοθέης υπό σήμα τόδ’ αγνής κεύθει σώμα, ψυχήν δ’ εν μακάρων θήκετο Yψιμέδων».
H Φιλοθέη ανακηρύχθηκε αγία επί Oικουμενικού Πατριάρχου Mατθαίου B΄ (1595 – 1600 μ.Χ.). Ο Nεόφυτος ο μητροπολίτης Aθηνών, αφού εξήτασε και ερεύνησε τα κατά τον βίον και το μαρτύριον της οσίας, σύνταξε αναφορά στο Πατριαρχείο μαζί με τους επισκόπους Kορίνθου και Θηβών και με τους προκρίτους της Aθήνας για να τάξει την οσία Φιλοθέη στους χορούς των αγίων. Σ’ αυτό το συνοδικό έγγραφο είναι γραμμένα και τούτα: «Eπειδή εδηλώθη ασφαλώς ότι το θειότατον σώμα της οσιωτάτης Φιλοθέης ευωδίας πεπληρωμένον εστί και μύρον διηνεκώς εκχείται, αλλά και τοις προσιούσι τε ασθενέσι τε και θεραπείας δεομένοις την ίασιν δίδωσι… τούτου χάριν έδοξε ημίν τε και πάση τη ιερά Συνόδω των καθευρεθέντων ενταύθα αρχιερέων συγγραφήναι και ταύτην εν τω χορώ των οσίων και αγίων γυναικών, ώστε κατ’ έτος τιμάσθαι και πανηγυρίζεσθαι». Tην Aκολουθία της την έγραψε κάποιος σοφός και ευλαβής άνθρωπος που ονομαζόταν Iέραξ. Aνάμεσα στα ωραία εγκώμια είναι και τούτο: «Δαυΐδ γαρ το πράον έσχες και Σολομώντος, σεμνή, την σοφίαν, Σαμψών την ανδρείαν, και Aβραάμ το φιλόξενον, υπομονήν τε Iώβ, του Προδρόμου δε θείαν άσκησιν…».
Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.
Ὅσιων τὴν ἔλλαμψιν, εἰσδεδεγμένη σεμνή, τὴν πάλιν ἐφαίδρυνας, τῶν Ἀθηναίων τὴ σῆ, ἀσκήσει καὶ χάριτι, σὺ γὰρ ἐν εὐποιίαις, διαλάμπουσα Μῆτερ, ἤθλησας δι’ ἀγάπην, εὐσεβῶς τοῦ πλησίον διὸ σὲ ὢ Φιλοθέη, Χριστὸς ἐδόξασε.

Τρίτη 19 Φεβρουαρίου 2019

Τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων Ἀρχίππου, Φιλήμονος καί Ἀπφίας. Τῆς Ὁσίας Φιλοθέης τῆς Ἀθηναίας.

Ευαγγέλιο
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ ΙΓ´ 14 – 23
14 Ὅταν δὲ ἴδητε τὸ βδέλυγμα τῆς ἐρημώσεως τὸ ρηθὲν ὑπὸ Δανιὴλ τοῦ προφήτου ἑστὼς ὅπου οὐ δεῖ – ὁ ἀναγινώσκων νοείτω – τότε οἱ ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ φευγέτωσαν εἰς τὰ ὄρη, 15 ὁ δὲ ἐπὶ τοῦ δώματος μὴ καταβάτω εἰς τὴν οἰκίαν μηδὲ εἰσελθέτω ἆραί τι ἐκ τῆς οἰκίας αὐτοῦ, 16 καὶ ὁ εἰς τὸν ἀγρὸν ὢν μὴ ἐπιστρεψάτω εἰς τὰ ὀπίσω ἆραι τὸ ἱμάτιον αὐτοῦ. 17 οὐαὶ δὲ ταῖς ἐν γαστρὶ ἐχούσαις καὶ ταῖς θηλαζούσαις ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις. 18 προσεύχεσθε δὲ ἵνα μὴ γένηται ἡ φυγὴ ὑμῶν χειμῶνος. 19 ἔσονται γὰρ αἱ ἡμέραι ἐκεῖναι θλῖψις, οἵα οὐ γέγονε τοιαύτη ἀπ’ ἀρχῆς κτίσεως ἧς ἔκτισεν ὁ Θεὸς ἕως τοῦ νῦν καὶ οὐ μὴ γένηται. 20 καὶ εἰ μὴ ἐκολόβωσε Κύριος τὰς ἡμέρας οὐκ ἂν ἐσώθη πᾶσα σάρξ· ἀλλὰ διὰ τοὺς ἐκλεκτοὺς οὓς ἐξελέξατο ἐκολόβωσε τὰς ἡμέρας. 21 καὶ τότε ἐάν τις ὑμῖν εἴπῃ, ἰδοὺ ὧδε ὁ Χριστός, ἰδοὺ ἐκεῖ, μὴ πιστεύετε. 22 ἐγερθήσονται γὰρ ψευδόχριστοι καὶ ψευδοπροφῆται καὶ δώσουσι σημεῖα καὶ τέρατα πρὸς τὸ ἀποπλανᾶν, εἰ δυνατόν καὶ τοὺς ἐκλεκτούς. 23 ὑμεῖς δὲ βλέπετε· ἰδοὺ προείρηκα ὑμῖν ἅπαντα.

Ερμηνευτική απόδοση Ι. Θ. Κολιτσάρα
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ ΙΓ´ 14 – 23
14 Οταν δε θα ιδήτε το μισητόν και αηδές κάθαρμα, που θα επιφέρη την καταστροφήν της Ιερουσαλήμ, όπως έχει προαναγγελθή από τον προφήτην Δανιήλ, να στέκεται εκεί που δεν πρέπει-κάθε ένας που θα διαβάζη αυτά τα λόγια, ας καταλάβη περί τίνος πρόκειται (πρόκειται δια τους κακούργους επαναστάτας και ληστάς Εβραίους, όπως και δια τους Ρωμαίους στρατιώτας, που θα βεβηλώσουν και θα καταστρέψουν τα πάντα) τότε όσοι είναι εις την Ιουδαίαν, ας φεύγουν εις τα όρη, δια να κρυβούν. 15 Οποιος ευρίσκεται εις την ταράτσα του σπιτιού του, ας μη κατεβή στο σπίτι και ας μη εισέλθη μέσα εις αυτό, δια να πάρη κάτι. 16 Και εκείνος που εργάζεται στο χωράφι, ας μη γυρίση πίσω, να πάρη το εξωτερικόν του ένδυμα. 17 Αλλοίμονον δε εις τας εγκύους και εις αυτάς που θα θηλάζουν κατά τας ημέρας εκείνας. Θα τους είναι πολύ δύσκολον να τρέξουν και να σωθούν. 18 Προσεύχεσθε δε να μη γίνη η φυγή σας εις κακοκαιρίαν του χειμώνος. 19 Διότι όλαι αι ημέραι εκείναι θα είναι θλίψις βαρεία και μεγάλη, ομοία προς την οποίαν δεν έχει γίνει από τότε που έκτισε ο Θεός τον κόσμον έως τώρα και ούτε θα γίνη ποτέ. 20 Και εάν ο Κυριος δεν περιώριζε τον αριθμόν των ημερών εκείνων, δεν θα ήτο δυνατόν να σωθή κανένας άνθρωπος. Αλλά προς χάριν των εκλεκτών, που αυτός εξέλεξε και δεν θέλει να ταλαιπωρηθούν πολύ, περιώρισε τας ημέρας εκείνας. 21 Και τότε εάν κανείς σας πη· να, εδώ είναι ο Χριστός, η ιδού, εκεί είναι, μη το πιστεύσετε. 22 Διότι θα αναπηδήσουν ψευδόχριστοι και ψευδοπροφήται και θα κάμουν εμπρός στους ανθρώπους σημεία και τέρατα, σημαδιακά και καταπληκτικά έργα, δια να παρασύρουν εις τας πλάνας των, αν είναι δυνατόν, και αυτούς ακόμη τους εκλεκτούς. 23 Σεις όμως προσέχετε· ιδού, σας τα προείπα όλα.

Ορθόδοξος συναξαριστής Τρίτη 19 Φεβρουαρίου 2019

Ιερεας στην Φλωρινα ελεγχει δημοσιως βουλευτη του Συριζα, ζητωντας του να μετανοησει για την προδοσια της Μακεδονιας! (ΒΙΝΤΕΟ)

12:00:00 π.μ.

Συγχαρητήρια στον Ιερέα της Φλώρινας που ευγενικά και τεκμηριωμένα έβαλε στη θέση του τον θρασύτατο προδότη της Μακεδονίας! Ο τραμπούκος είναι εκείνος, αφού αγενώς διέκοψε τον παπά ενώ εκείνος του έλεγε πως πρέπει να μετανοήσει για την πράξη του! Μάλλον νομίζει ότι βρίσκεται ανάμεσα σε ομοιδεάτες του και πως κανείς άλλος εκτός από εκείνους δεν έχει δικαίωμα γνώμης σε αυτή τη χώρα! Αλήθεια, οι υπόλοιποι "επίσημοι" που βρίσκονταν εκεί γιατί σιώπησαν; Τι ακριβώς έχουν να κερδίσουν από κάποιον που έκανε προσφυγές στα δικαστήρια (!!!) υπέρ των Σκοπιανών; Φυσικά, ο απλός κόσμος χειροκρότησε τον θαρραλέο Ιερέα που έκανε αυτό που πρέπει να κάνουμε όλοι μας: Να δείχνουμε στους προδότες ότι είναι ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΟΙ μεταξύ μας!

Δ. Σωτηρόπουλος


Ένα περιστατικό, που θα συζητηθεί, συνέβη στη σημερινή (Κυριακή 17/2) εκδήλωση κοπή πίτας του Επιμελητήριο Φλώρινας, που πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα συνεδριάσεων του Επιμελητηρίου, όταν ο ιερέας (πατέρας Αναστάσιος), αφού ευλόγησε την πίτα, προέβη σε μια σύντομη ομιλία, κατά την οποία προέτρεψε το βουλευτή Φλώρινας Κωνσταντίνο Σέλτσα σε δημόσια μετάνοια για το αμάρτημα της προδοσίας της πατρίδας, για το θέμα της Μακεδονίας. 


«Επειδή το αμάρτημά σας είναι δημόσιο, οφείλω και δημόσια να σας ελέγξω. Το αμάρτημα της προδοσίας της πατρίδας μας είναι μεγάλο» ξεκίνησε να λέει ο ιερέας στην ομιλία του, με τον βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ να παρεμβαίνει αμέσως και να τον διακόπτει. 



Όταν ο ιερέας ξαναπήρε τον λόγο, συνέχισε λέγοντας: «Σας προτρέπω σε δημόσια μετάνοια. Ας κάνουμε όλοι την προσπαθεια να σώσουμε τη Μακεδονία για να σωθεί και η υπόλοιπη Ελλάδα».


«Λυπάμαι για το συγκεκριμένο περιστατικό. Η ορθοδοξία έχει διδάξει αγάπη και με τα όσα είπε για το πρόσωπό μου (φαντάζομαι και για την κυβέρνηση), αυτό δεν είναι αγάπη. Ο συγκεκριμένος (ιερέας) έχει δείξει δείγματα τραμπουκισμού κρεμώντας αβγά στο γραφείο μου, μετά από κάποιο συλλαλητήριο», απάντησε ο βουλευτής Φλώρινας στο ξεκίνημα της δικής του ομιλίας.


Το λόγο έλαβαν, στη συνέχεια, τόσο ο Περιφερειάρχης Θ. Καρυπίδης, που αρχικά, χαρακτήρισε καλή τη Συμφωνία των Πρεσπών, προκαλώντας την αντίδραση του δημάρχου Φλώρινας, Γ. Βοσκόπουλου, που διαφώνησε μαζί του, λέγοντάς του ότι δώσαμε, τ’ όνομά μας, τη γλώσσα μας κτλ.. 


Αμέσως μετά ο Περιφερειάρχης Δ. Μακεδονίας ξαναέλαβε το λόγο διευκρίνιζοντας πως η αναφορά του στα περί «καλής» συμφωνίας αφορούσε το οικονομικό κομμάτι, σημειώνοντας χαρακτηριστικά. «Θλίβομαι, μπορεί να υπάρχουν κάποιες σκιές, αλλά στο οικονομικό σκέλος, η Συμφωνίας είναι θετική». 

Δείτε τι συνέβη:



kozan.gr: Ιερέας προέτρεψε το βουλευτή Φλώρινας Κ. Σέλτσα σε δημόσια μετάνοια

Πηγή: kozan.gr
 
Copyright © ΕΛΛΑΣ-ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ. Designed by OddThemes | Distributed By Blogger Templates20