ΩΦΕΛΙΜΑ

ΓΕΡΟΝΤΕΣ

ΘΑΥΜΑΤΑ

ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Ιδου ο Νυμφιος ερχεται εν τω μεσω της νυκτος...

9:00:00 μ.μ.

Στηριγμένο τό μεσονυκτικό τροπάριο ῾᾽Ιδού ὁ νυμφίος ἔρχεται...᾽ στήν παραβολή τοῦ Κυρίου τῶν δέκα παρθένων, δίνει τό στίγμα τῆς ἀπαρχῆς τῆς Μεγάλης ῾Εβδομάδας: ὁ Κύριος, ὁ νυμφίος κάθε ἀνθρώπινης ψυχῆς, ἔρχεται ἐν τῷ μέσῳ τῆς νυκτός.


      1. Αὐτό σημαίνει καταρχάς ὅτι τό κύριο γνώρισμα τῆς σχέσης τοῦ Χριστοῦ μέ ἐμᾶς εἶναι ἡ ἀγάπη. Κι ὄχι ἁπλῶς μιά ἀγάπη κινούμενη μέσα σέ συμβατικά τυπικά πλαίσια, ἀλλά μιά ἀγάπη χωρίς ὅρια, τήν ὁποία ἀκροθιγῶς μποροῦμε νά ψηλαφήσουμε στή σχέση τοῦ ἐρωτευμένου ἀπέναντι στήν ἐρωμένη του. ῾Οὕτω γάρ ἠγάπησεν ὁ Θεός τόν κόσμον, ὥστε τόν Υἱόν αὐτοῦ τόν μονογενῆ ἔδωκεν...᾽. Καί δέν μπορεῖ νά εἶναι διαφορετικά, ἀφοῦ ὁ Κύριος μᾶς ἀπεκάλυψε - ῾᾽Εκεῖνος ἐξηγήσατο᾽ - ὅτι ῾ὁ Θεός ἀγάπη ἐστί᾽. Ὁ Θεός μας λοιπόν πού ἐνανθρώπησε ἐν προσώπῳ ᾽Ιησοῦ Χριστοῦ εἶναι ᾽Εκεῖνος πού γίνεται ὁ νυμφίος μας, γιατί μέσα στήν ἄπειρη ἀγάπη Του πρός ἐμᾶς, τούς ἁμαρτωλούς ἀνθρώπους, μᾶς προσλαμβάνει στόν ἑαυτό Του καί μᾶς κάνει ἕνα μ᾽ ᾽Εκεῖνον: ἀνθρωποπαθῶς μιλώντας, ἡ σκέψη Του, ἡ καρδιά Του, ἡ ἐπιθυμία Του εἶναι σέ μᾶς, ὅπως τοῦ ἐρωτευμένου εἶναι στήν ἐρωμένη του.

     2. Κι ἔπειτα, μᾶς ἐπισημαίνει ὁ ὑμνογράφος, ἔρχεται ῾ἐν τῷ μέσῳ τῆς νυκτός᾽.῎Ερχεται δηλαδή:
    (α) μέ τρόπο πού δέν μποροῦμε ἐμεῖς νά προσδιορίσουμε καί νά ὁριοθετήσουμε. Ὁ ἐρχομός Του πάντοτε εἶναι ἀποτέλεσμα τῆς ἀπόλυτα ἐλεύθερης ἀγάπης Του, καρπός τῆς δικῆς Του πρωτοβουλίας, πού σημαίνει ὅτι ἐμφανίζεται ἐκεῖ πού κανείς δέν Τόν περιμένει καί μέ τρόπο πού ἴσως ποτέ δέν μπορεῖ νά ὑποψιαστεῖ: μέσα ἀπό ἕνα ἀτύχημα κάποια φορά, ἀπό τήν ἀνάγνωση κάποιου βιβλίου κάποια ἄλλη, ἀπό μιά θλίψη καί δοκιμασία ἄλλοτε, κυρίως ὅμως ἀπό τή συνάντησή μας μέ τούς πιό παραπεταμένους ἐλαχίστους συνανθρώπους μας. ῾᾽Εφ᾽ ὅσον ἐποιήσατε ἑνί τούτων τῶν ἀδελφῶν μου τῶν ἐλαχίστων ἐμοί ἐποιήσατε᾽. 
     (β) ῎Ερχεται συνεπῶς κι ἐκεῖ πού ῾ἀντικειμενικά᾽ δέν θά ἔπρεπε νά εἶναι, μέσα δηλ. καί στό σκοτάδι τῆς ἁμαρτίας. Τήν ὥρα πού ἐπιτελεῖ κανείς τήν ἁμαρτία, ἐκείνη τήν ὥρα μπορεῖ νά κληθεῖ ἀπό τόν ἐρχόμενο Κύριο. Σάν τόν ἀπόστολο Παῦλο, πού κλήθηκε τήν ὥρα πού δίωκε τούς χριστιανούς, σάν τόν ἀπόστολο Ματθαῖο, πού κλήθηκε τήν ὥρα τοῦ ῾τελωνείου᾽. Μέ ἄλλα λόγια, ἡ κάθε ὥρα γιά τόν καθένα μας, μπορεῖ νά εἶναι ἡ ὥρα τῆς χάρης μας, τῆς κλήσης μας ἀπό τόν νυμφίο Χριστό. 
     ᾽Αλλά καί (γ) ἔρχεται καί καλεῖ τόν ἄνθρωπο χωρίς τίς περισσότερες φορές νά παίρνει κανείς ἀπό τούς ἄλλους συνανθρώπους εἴδηση γιά τήν κλήση αὐτή. Σάν τήν περίπτωση τῆς ὁσίας Μαρίας τῆς Αἰγυπτίας, πού μόνον αὐτή ἐμποδιζόταν νά μπεῖ στό Ναό, χωρίς κανείς δίπλα της νά νιώθει τό τί γινόταν στήν ψυχή της. Ὁ Κύριος πάντοτε εἶναι ὁ ἐρχόμενος καί κρούων τή θύρα τῆς ψυχῆς μας. ῾᾽Ιδού ἔστηκα ἐπί τήν θύραν καί κρούω᾽. Ἡ συνάντηση τοῦ ἀνθρώπου μέ τόν Κύριο γίνεται στά μυστικά βάθη τῆς καρδιᾶς, τά ὁποῖα γνωρίζει μόνον ᾽Εκεῖνος. Στήν καρδιά ῾παίζεται᾽ τό ὅλο παιχνίδι τῆς σωτηρίας τοῦ ἀνθρώπου.


     3. Κι αὐτός ὁ ποικίλος ἐρχομός σέ μᾶς τοῦ γεμάτου ἀγάπη νυμφίου Χριστοῦ συναντᾶ συνήθως δύο καταστάσεις: τήν κατάσταση τῆς ἐγρήγορσης καί τήν κατάσταση τῆς ραθυμίας. ᾽Εγρήγορση σημαίνει ν᾽ ἀνταποκριθῶ στήν ἀγάπη Του καί νά ζήσω μαζί Του τή χαρά τῆς παρουσίας Του, ψυχικά καί σωματικά, καί ἐδῶ καί αἰώνια. ῾Ἡμεῖς ἀγαπῶμεν ὅτι Αὐτός πρῶτος ἠγάπησεν ἡμᾶς᾽. Ραθυμία σημαίνει νά εἶμαι τόσο προσκολλημένος στά πάθη μου - στή φιληδονία, τή φιλαργυρία, τή φιλοδοξία μου - ὥστε νά μήν καταλάβω κἄν τόν ἐρχομό καί τήν κλήση Του, κι ἀκόμη: νά Τόν καταλάβω μέν, ἀλλά ν᾽ ἀναβάλω τήν ἀνταπόκρισή μου. Ἡ ἐκτίμηση γιά τίς δύο καταστάσεις, ὅπως μᾶς τή δίνει ὁ ὑμνογράφος, εἶναι σαφής: μακαριότητα ἡ πρώτη, ἀναξιότητα ἡ δεύτερη. Μέ τά ἀντίστοιχα βεβαίως ἀποτελέσματα. 
Ἡ ἐπιλογή πιά εἶναι στήν ἀπόλυτη εὐθύνη μας: ῾Βλέπε οὖν ψυχή μου...᾽!

ΠΗΓΗ.

Κηρυγμα Κυριακης των Βαϊων

12:00:00 π.μ.



Κήρυγμα Κυριακής των Βαϊων 2018
“μὴ φοβοῦ, θύγατερ Σιών· ἰδοὺ ὁ βασιλεύς σου ἔρχεται καθήμενος ἐπὶ πῶλον ὄνου.” (Ιωαν. ιβ, 15)
  Ο Κύριος έρχεται εις την αγίαν Πόλιν, έρχεται να δοξάσει και να δοξασθεί από και εις την Ιερουσαλήμ. Η δόξα του Χριστού είναι ο μαρτυρικός θάνατος του επί του Τιμίου Σταυρού. Έρχεται, όχι, με υπεροχή αλλά απλά και ταπεινά όπως πορεύθηκε, αγαπητοί μου αδελφοί, σε όλη του τη ζωή ο Ιησούς Χριστός. Έχει προϊδεάσει όλους για τα επερχόμενα αλλά και τους έχει κάνει σαφές με τα θαύματα του που εκ νεκρών ανέστησε τον υιόν της χήρας της Ναϋίν και της κόρης του Ιαείρου αλλά και με την εκ νεκρών ανάσταση του τετραημέρου φίλου του Λαζάρου ότι είναι δι’ αυτόν η ανάσταση εύκολο γεγονός.
  Αλλά πως θα μπορούσε να το κατανοήσει αυτό ένας άνθρωπος που δεν θέλει να ξέρει για την ανάσταση και βασικά ενώ μπορεί να λέει ότι την πιστεύει, δεν την αφουγκράζεται στο τρόπο ζωής του τον καθημερινό. Δεν του λέει κάτι στη ζωή του η ανάσταση, διότι η ζωή του είναι νενεκρωμένη στην ολοκληρία της. 
  Πώς όμως να βιώσει ανάσταση; Πως δείχνει την ανάσταση ο Ιησούς μας; Όχι με διδασκαλικές μεθόδους αλλά με απλό και καθημερινό τρόπο. Φωνάζει στους ανθρώπους αυτό που ο προφήτης λέγει μη φοβάσαι, Σιών, διότι σε ένα πουλαράκι μικρό και απλό θα έρθει ο βασιλεύς σου. Θα σε εξουσιάσει με την απλότητα του και θα απλώσει πέπλο ταπεινώσεως στην κατάντια του εγωισμού σου. Με απλή διάθεση θα καλέσει ο Κύριος όλους να μετέχουν στο Πάθος του. όχι με υπερβολές, όχι με ομαδοποιήσεις, όχι με τραμπουκισμούς, όχι με φωνασκίες, όχι με την εξουσιαστική καμαρίλα των θρησκευτικών ηγετών του λαού του Ισραήλ.
  Ο φόβος δεν πρέπει να υπάρχει σε κανέναν καθότι ο Χριστός μας επιλέγει να σταυρωθεί, θέλει να πάθει για χάρη μας. Από αγάπη και πόνο για όλο το ανθρώπινο γένος. Σκεπάζει με το πάθος του όλο το ανθρώπινο γένος που πονά και πεινά για δικαιοσύνη!
  Aλλά πώς όμως να εμπιστευθείς έναν ταπεινό και τετραχειλισμένο; Πώς να εμπιστευθείς έναν ρακενδύτη και έσχατο στα ανθρώπινα όρια και πλαίσια; Πώς τα απλά θα γίνουν ευλογημένα; Πως; Αυτά μας βασανίζουν τα ερωτήματα. Ο Κύριος το «μάθετε απ’ εμού ότι πράος ειμί και ταπεινός τη καρδία» το έλεγε γιατί το ζούσε και το ζούσε γιατί το έλεγε στην καθημερινότητα Του. Ήταν ταπεινός και πράος, ο Κύριος μας και δίδασκε έτσι όπως ζούσε, τους μυούσε στη ζωή Του. 
  Μα βασιλιάς που θα εκβάλει τον φόβον έξω από την καθημερινή μας ζωή θα έρθει σε ένα ταπεινό πουλαράκι ιππεύοντας; Γίνεται να τον εμπιστευθείς ενώ φαντάζει τόσο ταπεινός; Κι όμως το παράδοξον είναι εδώ ότι Αυτός δεν σε προδίδει, δεν σε κάνει να φοβάσαι τα απλά και ταπεινά και σε κάνει να ζητάς τα ταπεινά και ευτελή να δεις πως αυτό θα βιωθεί στην ζωή μας και στην πιστεύουσα δράση μας. Δρούμε καθώς πιστεύουμε και πιστεύουμε καθώς η καρδιά μας, μας επιτάσσει να εμπιστευόμεθα τον Χριστό του Κυρίου μας.
  Mας κάνει να τον εμπιστευθούμε ο Κύριος μας μέσα στην ταπείνωση του, μέσα στην κένωση του Σταυρού, μέσα στην δίψα πάνω στο ατιμοτικό ξύλο και να μάθουμε ότι ο Στυαρός δεν ήρθε ως τιμωρία αλλά ως δώρο ελευθερίας μας από τον φόβο. Πλέον δεν φοβούμεθα αλλά εμπιστευόμεθα και εμπιστευόμεθα αγαπώντας και αγαπώμενοι. Η αγάπη μας γίνεται σταυρός, η θυσία μας γίνεται άνοιγμα μας και συνεργασία μας προς τους ανθρώπους.
  Δεν μπορεί να δεχθεί ο Ιουδαίος και ο Εθνικός τον Θεό να πάσχει στο Σταυρό Του! Μα ο Χριστιανός νοιώθει την εν Χριστώ ελευθερία δια της θείας Σταυρώσεως του Κυρίου Ιησού Χριστού μας, ενώ τώρα δέχεται την χαρά της υποδοχής του Χριστού υπό των ανθρώπων. Τον υποδέχονται με χαρά σαν βασιλιά και τον σταυρώνουν καθότι η βασιλεία του «ουκ έστιν εκ του κόσμου τούτου». Χαίρονται και προσδοκούν αποκατάσταση επίγεια της Ιουδαϊκής Εξουσίας, μα η εξ-ουσία του Χριστού είναι γεμάτη ουσία. Ουσία και ουσιώδη επανάκτηση σχέσεων Θεού και ανθρώπου. Ο Θεός γίνεται άνθρωπος και φθάνει μέχρι του Σταυρού για να γίνει πάλι ο άνθρωπος μέτοχος του Σταυρού που οδηγεί στην ανάσταση του Χριστού. 
  Η οποία ανάσταση είναι η συνέχεια του Σταυρού, ανάσταση χωρίς σταυρό θα ήταν μια θαυματοποιία και σταυρός χωρίς ανάσταση θα ήταν μια θαυματοποιία της αποστολής του Ιησού Χριστού ανάμεσα στους ανθρώπους.
  Κανείς φόβος να μην παραμονεύει ούτε στα μετόπισθεν των σκέψεων μας και φυσικά να μην αγγίζει την ύπαρξη μας. Ο «φόβος φυλάει τα έρημα» λέγει ο λαός μας ο θυμόσοφος, ενώ εμείς δεν είμεθα έρημοι, ούτε πρόβατα μη έχοντες ποιμένα. Μας ποιμαίνει ο Χριστός με την παρουσία του την γεμάτη απλότητα και ταπεινότητα, αφού αυτά για τον Χριστό ήταν φυσικά και αβίαστα μέσα Του. μας σώζει, αδελφοί μου, με το μυστήριο του Σταυρού και βιώνει όμως και Εκείνος την αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά των ανθρώπων που σε δέχονται όταν κάνεις αυτό που θέλουν και όταν προσβάλλεις το θέλημα τους κινδυνεύεις μέχρι του σταυρού να φθάσεις χωρίς να κατανοούμε οι άνθρωποι, ότι ο Κύριος διάλεξε τον δρόμο του Σταυρού και μας άφησε ελεύθερους από φόβο για να χαρούμε το μυστήριο του Σταυρού μέσω της Αναστάσεως του και να πορευθούμε στην Ανάσταση του δια σταυρώσεως του αμαρτιτικού θελήματος μας. Ας ανοίξουμε την καρδιά μας στην αγάπη του Θεού για να εκβάλλουμε έξω τον φόβο της ασημαντότητας μας που είναι συνυφασμένη με την αγωνία του θανάτου μας. Αμήν.
Αρχιμανδρίτου Ιεροθέου Λουμουσιώτη,
Ιεροκήρυκος ι.Μητρ.Υδρας

Ο Αγιος Λαζαρος μεσα απο την Γραφη και την Παραδοση

12:00:00 π.μ.


Βηθανία, εβραϊκή λέξη που σημαίνει «οίκος φοινίκων». Έμεινε γνωστή στην ιστορία ως πατρίδα του φίλου του Χριστού, Λαζάρου. Μικρή και ασήμαντη κώμη στο χώρο της Παλαιστίνης αλλά σημαντική στην ιστορία του Χριστιανισμού. Ήταν από τους τόπους που αγαπούσε ιδιαίτερα και διέτριβε πολύ συχνά ο Ιησούς. Και αυτό, οφειλόταν στον ιδιαίτερο δεσμό αγάπης και φιλίας που συνέδεε τον Θεάνθρωπο με την οικογένεια του Λαζάρου και με το λεπρό που κάποιοι θεωρούσαν ως πατέρα του Αγίου.
Γνωστό τυγχάνει το επεισόδιο της φιλοξενίας του Κυρίου στην οικία της Μάρθας και της Μαρίας, αδελφών του Λαζάρου, όπου η μεν Μάρθα «περιεσπάτο περί πολύν διακονία», η δε Μαρία παρεκάθησε «παρά τους πόδας του Ιησού και άκουγε των λόγων» (Λουκ. ι΄ 38-42). Το γεγονός όμως που δόξασε τη Βηθανία είναι η ανάσταση του Λαζάρου (Ιω. ια΄1-44), όπου ο Κύριος με αυτό το θαύμα προεικόνισε τη δική Του ανάσταση. Γι΄ αυτό και η υμνολογία της αγίας μας Εκκλησίας κατά το Σάββατο του Λαζάρου τονίζει πρωτίστως το μυστήριο της κοινής αναστάσεως και δευτερευόντως τη μνήμη του Αγίου.
Εκτός από τα δύο ανωτέρω σημαντικά γεγονότα που διαδραματίσθηκαν στη Βηθανία, υπάρχουν και άλλες ευαγγελικές αναφορές επισκέψεως και φιλοξενίας του Κυρίου στην οικία Σίμωνος του Λεπρού (΄Ιω. ιβ΄ 1-8, Μάρκ. ιδ΄3-9, Ματθ. κστ΄6-13, ΄Ιω. ιβ΄9-11, Ματθ. κα΄17).
Όπως ήταν φυσικό, το θαύμα της εγέρσεως του Λαζάρου εξέγειρε τους Ιουδαίους και «εβουλεύσαντο οι αρχιερείς, ίνα και τον Λάζαρον αποκτείνωσιν» (΄Ιω. ιβ΄ 9-11), καθότι ήταν το ζωντανό τεκμήριο του θαύματος. ΄Ετσι ο Άγιος διωκόμενος από τους Ιουδαίους καταφεύγει στη νήσο Κύπρο, όπου τον συναντούν οι απόστολοι Παύλος και Βαρνάβας και τον χειροτονούν πρώτον επίσκοπο Κιτίου.
Το αρχαίο Κίτιο, η πόλη του φιλοσόφου Ζήνωνος είχε τη μεγάλη τιμή να ευαγγελισθεί το λόγο της Αληθείας όχι από έναν απλό εργάτη του Ευαγγελίου αλλά από ένα προσωπικό φίλο του Κυρίου. Σύμφωνα με τον Άγιο Επιφάνιο επίσκοπο Κωνσταντίας της Κύπρου (367-403), ο δίκαιος Λάζαρος έζησε άλλα τριάντα χρόνια μετά την έγερσή του. «΄Εν παραδόσεσιν εύρομεν ότι τριάκοντα ετών ήταν τότε ο Λάζαρος ότε εγήγερται, μετά δε το αναστήναι αυτόν άλλα τριάκοντα έζησε, και ούτω πρός Κύριον εξεδήμησε κοιμηθείς».
Οι παραδόσεις τον θέλουν σκυθρωπό και αγέλαστο κατά την παρούσα ζωή, και αυτό οφειλόταν στα όσα είχε δει κατά την τετραήμερη παραμονή του στον Άδη. Οι ίδιες παραδόσεις αναφέρουν ότι δε γέλασε ποτέ στη ζωή του παρά μία φορά, όταν είδε κάποιον να κλέβει ένα πήλινο αγγείο και σχολίασε αποφθεγματικά: «το ένα χώμα κλέβει το άλλο».
Άλλη παράδοση συνδέει τον Άγιο με την Αλυκή της Λάρνακος (σημερινή ονομασία του Κιτίου). Στη θέση της Αλυκής υπήρχε τον καιρό του Αγίου ένα μεγάλο αμπέλι. Διερχόμενος μια μέρα από εκεί ο Άγιος, δίψασε και ζήτησε λίγο σταφύλι από τη γυναίκα-ιδιοκτήτη του αμπελιού. Εκείνη αρνήθηκε και για να την τιμωρήσει, μετέτρεψε θαυματουργικά το τεράστιο αμπέλι σε αλυκή. Η παράδοση αυτή επιβεβαιώνεται από τους εργάτες που συλλέγουν το αλάτι. Ισχυρίζονται ότι σκάβοντας βρίσκουν ρίζες και κορμούς αμπελιού. Λέγεται μάλιστα, πως στο μέσο της αλυκής βρίσκεται πηγάδι με γλυκό νερό, γνωστό ως «πηγάδι της «ρκάς» δηλ. της γριάς. Ο Συναξαριστης της Κωνσταντινουπόλεως, σχετικά με αυτή την παράδοση, αναφέρει ότι τη λίμνη διεκδικούσαν δύο αδέλφια, οι οποίοι ήρθαν σε έντονη ρήξη για την κατοχή της. Ο Άγιος «διά προσευχής εξήρανε και εις άλατος φύσιν αυτήν επήξατο».
Στα «Πάτρια» του Αγίου Όρους γίνεται άμεση σύνδεση της Κύπρου και του Αγίου Λαζάρου με τη Θεοτόκο και τον Άθωνα. Η μητέρα του Κυρίου, συνοδευομένη από τόν Ευαγγελιστή Ιωάννη, ήλθε στο Κίτιο, συνάντησε τον Άγιο Λάζαρο, στον οποίο μάλιστα δώρησε ωμοφόριο και επιμάνικα, ενώ στη συνέχεια επισκέφθηκε τόν Άθω.
Σύμφωνα πάντα με τον Συναξαριστή της Κωνσταντινουπόλεως, ο Άγιος ετάφη σε μαρμάρινη λάρνακα η οποία έφερε την επιγραφή: «Λάζαρος ο τετραήμερος και φίλος του Χριστού». Η λάρνακα τοποθετήθηκε αργότερα σε έναν μικρό ναό.
Πέραν από την πληροφορία του αγίου Επιφανίου, σχετικά μέ τά τριάντα χρόνια της δεύτερης ζωής του Αγίου, η παλαιότερη, κατά τους ερευνητές, μαρτυρία για την παράδοση της παρουσίας του αγίου Λαζάρου στην Κύπρο αποδίδεται στον Άγιο Ιωάννη Ευβοίας, πρεσβύτερο και μοναχό του Πατριαρχείου Αντιοχείας (περι τό 744). Ο Άγιος σε ομιλία του «Εις τον τετραήμερον Λάζαρον» αναφέρει: «΄Εμοι γάρ είρηκεν γέρων τις περι του μακαρίου Λαζάρου πληροφορηθείς από γραφης τών αυτου υπομνημάτων, ότι εν Κύπρω τη νήσω επίσκοπος γενάμενος και τόν του μαρτυρίου στέφανον υπέρ Χριστου ανεδήσατο τόν δρόμον τελέσας και την πίστην τηρήσας και συν τώ Χριστώ αιωνίως αγάλλεται».
Όπως γίνεται φανερό, γύρω στα 744 στον χώρο της Αντιοχείας είναι γνωστή και διαδεδομένη η παράδοση για τον Άγιο Λάζαρο. Η πληροφορία για μαρτυρικό θάνατο του Αγίου είναι μοναδική και δεν συναντάται σε άλλους εκκλησιαστικούς συγγραφείς.
Η τριακονταετής παραμονή του αγίου Λαζάρου στον επισκοπικό θρόνο του Κιτίου είναι γνωστή και στον Άγιο Θεόδωρο το Στουδίτη (759-826), ο οποιος αναφέρει εις τας Κατηχήσεις του: «Λαζάρου του μακαριωτάτου εορτάζωμεν τα μνημόσυνα, μαλλον δέ τά εγέρσια, Λαζάρου εκείνου τά τριάκοντα έτη ζήσαντος, ώς ο λόγος, και επισκοπήσαντος μετά την ανάζησιν».
Η ανακομιδη και μετάθεση του ιερού λειψάνου του αγίου Λαζάρου από το Κίτιο στην Κωνσταντινούπολη, η οποία τιμάται από την Εκκλησία τη 17ην Οκτωβρίου, έγινε κατά το έτος 899/900 μετά από εντολή του αυτοκράτορος Λέοντος Στ΄ του Σοφού.
Η μετάθεση του λειψάνου περιγράφεται λεπτομερώς σε δύο πανηγυρικούς λόγους που εκφώνησε μπροστά στο ιερό λείψανο παρουσία του αυτοκράτορος ο μαθητής του Μεγάλου Φωτίου, μητροπολίτης Καισαρείας Αρέθας (850-μετά το 932). Στον πρώτο Λόγο, ο λόγιος κληρικός εκθειάζει το γεγονός της αφίξεως του λειψάνου στην Κωνσταντινούπολη, ενώ στο δεύτερο περιγράφει διεξοδικά την πομπή που σχηματίσθηκε, με τη συμμετοχή του αυτοκράτορα, για τη μεταφορά του λειψάνου από τη Χρυσούπολη στην Αγία Σοφία. Ο Λέων Στ΄, ως αντάλλαγμα της μεταφοράς του λειψάνου στην Κωνσταντινούπολη, απέστειλε χρήματα και τεχνίτες στην Κύπρο, όπου έκτισαν το μεγαλοπρεπή ναό του Αγίου, ο οποίος διατηρείται ως σήμερα στη Λάρνακα. Εκτός τούτου οικοδόμησε μονή στην Κωνσταντινούπολη επ’ ονόματι του δικαίου Λαζάρου, όπου εναπόθεσε το ιερό λείψανο. Στην ίδια μονή μεταφέρθηκε αργότερα από την ΄Εφεσο και το λείψανο της αγίας Μαρίας της Μαγδαληνής. Κατά τη βυζαντινή εποχή διατηρήθηκε το έθος να εκκλησιάζεται στη μονή κατά το Σάββατο του Λαζάρου, ο ίδιος ο αυτοκράτορας.
Το ιερό λείψανο του Αγίου πρέπει να μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη μαζί με την παλαιά λάρνακα. Τούτο συμπεραίνεται από το ότι η μαρμάρινη λάρνακα, που εναπόκειται σήμερα κάτω από την αγία Τράπεζα του ομωνύμου ναού στη Λάρνακα, φέρει επιγραφή, σε μεγαλογράμματη γραφή, «ΦΙΛΙΟΥ» (ονομαστική: Φίλιος), ενώ η παλαιά «Λάζαρος ο τετραήμερος και φίλος του Χριστού». Στη σημερινή λάρνακα ανευρέθηκε στις 23 Νοεμβρίου 1972 τμήμα του ιερού λειψάνου του δικαίου Λαζάρου μέσα σέ ξύλινη θήκη.
Το γεγονός αυτό υποδεικνύει ότι οι Κιτιείς δεν πρέπει να είχαν παραδώσει ολόκληρο το λείψανο στον αυτοκράτορα αλλά το μεγαλύτερο μέρος του. Εξάλλου και ο Αρέθας στους Λόγους του δέν αναφέρεται σε άφθαρτο σκήνωμα αλλά σε «οστά » και «κόνιν». Εκτός αυτού ρωσική πηγή στη βιβλιοθήκη της Οξφόρδης αναφέρει ότι ένας Ρώσος μοναχός από το Μοναστήρι του Πσκώβ, που επισκέφθηκε κατά το 16ο αιώνα την πόλη της Λάρνακας, προσκύνησε τα οστά του αγίου Λαζάρου και πήρε μαζί του μικρό τεμάχιο από αυτά. Το τεμάχιο διαφυλάσσεται ως σήμερα στο παρεκκλήσιο του αγίου Λαζάρου, στη μονή Πσκώβ. Η δυνατότητα την οποία είχε ο Ρώσος μοναχός να προσκυνήσει τον Άγιο οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η λάρνακα με τα εναπομείναντα λείψανα ήταν θεατή στους προσκυνητές τουλάχιστον ως το 16ο αιώνα. Αργότερα σε χρόνο που δεν προσδιορίζεται, οι Κιτιείς τα έκρυψαν κάτω από την αγία Τράπεζα όπου παρέμεινε μέχρι την ανεύρεσή της κατά το έτος 1972.

Αποκτηστε ωφελιμα βιβλια του Αγιου Παϊσιου

12:15:00 π.μ.



Μοναδικές εκδόσεις με τους Λόγους του Οσίου, καθώς και μαρτυρίες όσων των γνώρισαν.
ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΟΛΑ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ

Απο εδω και περα, δεν εχεις διανοηθει τι θα δεις και τι θα ακουσεις – Γερων Αμβροσιος Λαζαρης

12:57:00 π.μ.

Ο Γέρων Αμβρόσιος Λάζαρης είχε μιλήσει για όλα όσα βλέπουμε σήμερα αλλά και για τα ποιο χειρότερα που έρχονται.
1) Στο τέλος Αυγούστου 2001, κάποιος τον παρακάλεσε να προσευχηθεί στον Άγιο Νεκτάριο, για να τον βοηθήσει. Και ο Γέροντας:
– Άστον, παιδί μου, τον Άγιο. Αυτός είναι στην Αμερική. Τρέχει να σώσει ζωές.
Στις 11 Σεπτεμβρίου 2001 έπεσαν οι Δίδυμοι Πύργοι. Λίγους μήνες νωρίτερα είχε πει ότι εκείνο που πρόκειται να συμβεί στην Αμερική θ’ αλλάξει τον ρου της Ιστορίας:
– Μεγάλο κακό θα βρει την Αμερική, και όχι μόνο μέσα στον Σεπτέμβριο. Αλλοίμονο!
Αυτό το είχε προαναγγείλει επίσης και στον μακαριστό Επίσκοπο Σισανίου και Σιατίστης Αντώνιο σε μία από τις επισκέψεις του τελευταίου (φωτογραφία), και ήταν παρόντες κι άλλοι, χωρίς όμως να δώσει εξηγήσεις:

– Σεβασμιώτατε, να δείτε τί θα πάθουν οι Αμερικανοί σε δύο μήνες, είχε πει. (σελ. 119)
2) Το 1990 είχε πει ότι σύντομα ο Θεός, επειδή θέλει να στηρίξει τους ανθρώπους, θα αποκαλύπτει τους Αγίους Του οφθαλμοφανώς. Επειδή οι πειρασμοί θα είναι μεγάλοι και τα βάσανα δυσβάσταχτα, θα παραχωρήσει ο Κύριος να εμφανίζονται Άγιοι, και μάλιστα μεγάλοι, όπως ο Άγιος Δημήτριος ή ο Άγιος Γεώργιος. Θα ακούν οι άνθρωποι ότι τη μία εβδομάδα παρουσιάστηκε ο τάδε Άγιος στην Κρήτη, την άλλη ο τάδε στη Μακεδονία, άλλος εδώ, άλλος εκεί. (σελ. 122)
3) – Τί να κάνω με τα παιδιά μου, γέροντα, που είναι δύσκολα; Μου φωνάζουν, κοιτάζουν τα επικίνδυνα προγράμματα της τηλεόρασης και επηρεάζονται.
– Μόνος ο Κύριος διορθώνει την κατάσταση, θα λες: «Κύριε, σώσε εμένα, διόρθωσέ με, και φώτισε και τα παιδιά μου να είναι κοντά Σου».
Και ο Κύριος θα σε ακούσει και θα σου δώσει εκείνο που πρέπει.
– Μας ακούει, όμως, ο Κύριος; Φτάνει η φωνή μας εκεί;
– Δεν ξέρω… τον περασμένο μήνα τον πονούσαν τ’ αυτιά (!)
– Θα έρθουν χρόνια δύσκολα, αλλά μη φοβάστε. Τα παιδιά Του ο Θεός δεν τα εγκαταλείπει, θα τα φυλάει σκανδαλωδώς.
– Δηλαδή, Γέροντα;
– Τί δηλαδή; Να, άμα δεν θα έχεις να φας, θα ξυπνάς το πρωί, θα βρίσκεις μια φραντζόλα πάνω στο τραπέζι και θα λες: «Αυτό από πού ήρθε»; Αλλά πρέπει να έχεις πίστη. Χωρίς πίστη, δεν γίνεται τίποτα. (σελ. 178)
4) – Από εδώ και πέρα, δεν έχεις διανοηθεί τί θα δεις και τι θα ακούσεις. Δεν έχουν ξαναγίνει ποτέ στον κόσμο, είπε μια μέρα το καλοκαίρι του 2005.
– Στην Ελλάδα θα συμβούν;
– Σε όλο τον κόσμο και σ’ εμάς. Και γιατί; Γιατί εμείς, λέει, είμαστε ο φάρος της Ορθοδοξίας, αλλά καταντήσαμε από την αμαρτία χειρότεροι από τους άθεους. (σελ. 178)
5) Ο Γέροντας έλεγε για τη συντέλεια του κόσμου ότι θα διαρκέσει όσο κρατάει ο Εξάψαλμος, λίγα λεπτά. Την ώρα πού θα κρινόμαστε, στον ουρανό θα ψέλνουν τον Εξάψαλμο οι Άγγελοι. Όλοι οι άνθρωποι που θα ζουν εκείνη τη στιγμή θα βιώσουν τον θάνατο ακαριαία και αμέσως μετά θα αναστηθούν, θα είμαστε όλοι με τα σώματα μας άϋλα, δεν θα πιάνουμε χώρο, ο ένας θα βλέπει το σώμα του άλλου και όλοι θα είναι στην ηλικία των 33 χρόνων.
Ο Κύριος θα κρατά το βιβλίο της ζωής, το Ευαγγέλιο, και αυτομάτως θα πηγαίνουμε δεξιά ή αριστερά από μόνοι μας, γιατί θα ξέρουμε αν είμαστε για τον Παράδεισο ή όχι. Γι’ αυτό και στο Δεσποτικό, πού κάθεται ο Δεσπότης, στην εικόνα του Χριστού είναι ανοιχτό το βιβλίο και δεν υπάρχει καντήλι επάνω – δηλώνει ότι δεν υπάρχει έλεος στη Δευτέρα Παρουσία. Ενώ στο τέμπλο είναι κλειστό το βιβλίο πού κρατάει ο Χριστός και υπάρχει καντήλι, διότι ακόμη έχουμε έλεος. (σελ. 183)
6) Επειδή έρχονται πολύ δύσκολες μέρες για την ανθρωπότητα, ο Θεός πήρε ορισμένους ανθρώπους και τους έκανε αξιωματικούς. (σελ. 210)
7) Τα πράγματα θα εξελιχθούν πολύ γρήγορα. Ο διάβολος θα κυριαρχήσει. Όσοι τον πλησιάσουν, θα τους τσακίσει, θα τους συντρίψει. Φίλους αυτός δεν έχει. (σελ. 210)
8) Να προσέχετε, γιατί ο κακός στήνει παγίδες. Μη γελάτε! Είναι δίπλα μας κι εσείς δεν μπορείτε να τον δείτε. Ακουστέ τι σας λέω. Μη σταματάτε να προσεύχεσθε!
Βάζει ο διάβολος τον κόσμο να αμαρτήσει, και μετά την αμαρτία τους φοβίζει και τους κάνει να ντρέπονται να εξομολογηθούν.
Πήγα ένα τέταρτο στην κόλαση και νόμιζα ότι ήμουν τρεις ώρες. (σελ. 210)
9) Όσοι κάνουν το χάραγμα, δεν θα βρουν στιγμή ησυχίας. Πρέπει ν’ αποκτήσετε ισχυρή πίστη, μόνοι σας, με υπομονή, με καλοσύνη, με δικαιοσύνη. Να μη χάσουμε την πίστη! Σταθερή πίστη, και ο Θεός θα δώσει βοήθεια. Χωρίς την προσευχή, πάμε χαμένοι. Μη σκέφτεστε για το μέλλον. Είναι όλα στα χέρια του Θεού. Να διαβάζετε Πατερικά κάθε μέρα από λίγο και ο Θεός θα φωτίζει. Ύστερα θα δυναμώνει ο νους σας. (σελ. 211)
10) Η ευχή «Κύριε, ελέησον» είναι σαν ένα σπαθί που κόβει στα δύο τον Σατανά.
Βρεθήκαμε στους έσχατους καιρούς εμείς οι ταλαίπωροι, και οι μοναχοί και κοσμικοί, αλλά ο αγώνας είναι αγώνας. Δεν θα σταματήσεις τον αγώνα ούτε δευτερόλεπτο. Αγώνας μέχρι τέλους! και τότε ο Κύριος, πού στεφανώνει τους ανθρώπους και τους αποκαθιστά αιώνια, Εκείνος την τελευταία ώρα θα σου χαρίσει όχι πράγματα ψεύτικα και μάταια της ζωής αυτής, αλλά θα σε κάνει άξια να βασιλεύεις μέσα στη Βασιλεία του Θεού. Αιώνια! Όχι για 1.000 χρόνια, για 100.000 χρόνια.
Αιώνια [σημαίνει] δεν έχει τέλος. (σελ. 211)
11) Άλλη τόση να είναι η γη (σε πληθυσμό), μπορεί ο Θεός να τη θρέψει. Περί αναστάσεως των σωμάτων μην αμφιβάλλετε. Να, είμαι 90 χρόνων. Αυτό το σώμα πρέπει να λιώσει στον τάφο, για να βγει καινούριο, άφθαρτο, αιώνιο, χωρίς να αρρωσταίνει, χωρίς να πονά, χωρίς να διψά, χωρίς να ζεσταίνεται, θα είναι όπως τα αγγελικά σώματα. Αρκεί να μην πέσουμε στην αμαρτία. Ο Θεός θέλει να Του πούμε ότι μόνο γι’ Αυτόν θα ζούμε. Αν μείνουμε στην αμαρτία, τότε και τα καταχθόνια είναι αιώνια. Δεν αλλάζει από κει η κατάσταση, η βάσανος, η οδύνη, ο πόνος, οι φωτιές.
Εσάς στη Θεολογική Σχολή αυτά σας τα λένε μαλακά. Ούτε ο Ιάκωβος ούτε ο Πορφύριος τα έλεγαν αυστηρά. Έτσι έπρεπε να τα πουν, να τα ακούσει ο κόσμος και να μετανοήσει. Έρχεται ο διάβολος και με χτυπάει αλύπητα. Μου λέει: «Μην τους τα λες τόσο καθαρά. Άστους να κοιμούνται. Μην τους αφήνεις να ξυπνούν». (σελ. 211)
12) Η αμαρτία μπαίνει από τα αισθητήρια όργανα. Πρέπει να τη σταματάμε στο μυαλό με την προσευχή και με την ευχή.
Ο φθόνος είναι το χειρότερο αμάρτημα και δεν έχουμε ελαφρυντικά. Πρέπει να φεύγει από μέσα μας.
Και οι Άγιοι αμάρτησαν, αλλά αγίασαν. Ως άνθρωποι, κι αυτοί έπεσαν σε παραπτώματα, αλλά αγίασαν. (σελ. 214)
13) (Για κάποιον που υπέφερε από κατάθλιψη) Ακόμα δεν έχει τελειοποιηθεί ως προς την πίστη του. Όταν πιστέψουμε πραγματικά, μιλάμε στον Χριστό όπως σε φίλο, όπως στον πατέρα. Και τότε Αυτός θα συνομιλήσει μαζί μας. Ο Χριστός θα μας μιλήσει σε κάθε μας ζήτημα, είτε μέσω κάποιου άλλου είτε εσωτερικά θα μιλήσει και θα τον καταλάβουμε.
Ο Θεός δεν έχει άκρες.
Ο Θεός με ένα χάδι διορθώνει τα πάντα.
Εάν σφάλλουμε, ο Άγγελος-φύλακας φεύγει, κάθεται πιο πέρα στενοχωρημένος. Αλλά μ’ ένα «συγγνώμη», παιδί μου, όταν είναι από το βάθος της ψυχής μας, επιστρέφει.

Αυτοί που φεύγουν την εβδομάδα των Παθών πάνε κατευθείαν επάνω. Είναι ευλογημένος ο άνθρωπος πού πεθαίνει Σάββατο και κηδεύεται Κυριακή. Ο δρόμος για τον Παράδεισο είναι ανοιχτός. (σελ. 214)
14) Οι δαίμονες κάποιες φορές του εμφανίζονταν και δεν ήταν λίγες οι περιπτώσεις που ήρθε σε αντιπαράθεση μαζί τους, προκειμένου να προστατέψει κάποιον άνθρωπο, μάλιστα κάποτε τον χτυπούσαν κιόλας. Αλλά αυτό δεν το αποκάλυπτε εύκολα. Για παράδειγμα, μια φορά του εμφανίστηκε ένας γιγαντόσωμος δαίμονας πού του έδωσε μια γροθιά στο πρόσωπο και ο Γέροντας, ο οποίος τότε ήταν όρθιος και γερός, δεν δίστασε και του την ανταπέδωσε. Τα σημάδια των χτυπημάτων επάνω του μερικές φορές ήταν ορατά, σαν τότε που τον είχαν δαγκώσει στο δεξί χέρι, ανάμεσα στον δείκτη και τον αντίχειρα, και ο μακαριστός Επίσκοπος Σισανίου και Σιατίστης Αντώνιος, ο οποίος το είδε, γύρισε και είπε σε ένα πνευματικό παιδί του που τον συνόδευε:
– Είδες τι του έχει κάνει ο σατανάς;
Μιαν άλλη φορά, όταν πλέον ήταν κατάκοιτος και δεν μπορούσε ούτε να εξομολογεί, ο γιατρός Θ. Ντούρος γύρευε Πνευματικό και ο Γέροντας τον εξομολόγησε, όμως τη νύχτα υπέφερε από τις επιθέσεις των δαιμόνων πού τον χτυπούσαν, γιατί πήρε επάνω του τις αμαρτίες του γιατρού. Αλλά όταν κάποτε ένα πνευματικό του παιδί του ζήτησε να τον συγχωρήσει που του έφερε τόση ταλαιπωρία μετά την εξομολόγηση, εκείνος τον ανέπαυσε:
– Αυτή είναι η δουλειά μου, παιδί μου, είπε. (σελ. 89)
15) Πήγε ο Γέροντας σε κάποιο Μοναστήρι μ’ ένα νέο ιερέα, πνευματικό του παιδί, για να προσκυνήσουν. Στο αρχονταρίκι που κάθισαν, υπήρχε μία παλιά φωτογραφία μοναχών της Μονής. Την ώρα που έπιναν τον καφέ, έπιασε τη φωτογραφία και του είπε στο αυτί, δείχνοντας ένα μοναχό από τους 20 περίπου πού εικονίζονταν:
– Τους βλέπεις; Μόνο αυτός σώθηκε. (σελ. 107)
16) Δύο χρόνια πριν την κοίμηση του, είχε πει σε ένα πνευματικό του παιδί που εκτιμούσε πολύ, όταν εκείνος του πρότεινε να τον πάει μια σύντομη βόλτα για να ξεσκάσει, λίγο μετά την έξοδο του από το «Αττικό» νοσοκομείο:
– Εγώ, Γιώργο, από εδώ πού είμαι πηγαίνω παντού. Τα βλέπω όλα.
Τα γνωστά περιστατικά είναι αποκαλυπτικά γι’ αυτό το χάρισμα που του είχε δώσει ο Θεός, ιδίως κατά τα τελευταία τρία χρόνια της ζωής του. Για παράδειγμα, κάποια φορά αποκάλυψε ότι ήταν σε μια σπηλιά και έκανε λειτουργία με τους πρωτοχριστιανούς.
Τα πνευματικά του ταξίδια όμως, δεν αφορούσαν μόνο το παρελθόν. Μπορούσε να μεταφέρεται πνευματικά και να πληροφορείται για διάφορα πού συνέβαιναν και στο παρόν ή στο μέλλον. Μια φορά, για παράδειγμα, είχε εκμυστηρευτεί ότι ήταν στην Κρήτη και συλλειτουργούσε με έναν Ιερέα, αγαπημένο πνευματικό του παιδί, ήταν δε πολύ ευχαριστημένος από αυτό πού είχε ζήσει. (σελ. 124)
17) Όπως θα θυμούνται όλοι, το πρωί της 11ης Σεπτεμβρίου 2004 κατέπεσε στη θαλάσσια περιοχή του Σιγγιτικού κόλπου, οκτώ ναυτικά μίλια από το Άγιον Όρος, το ελικόπτερο Σινούκ, το οποίο μετέφερε τον Πατριάρχη Αλεξανδρείας Πέτρο και τους 16 ανθρώπους που ήταν μαζί του, κληρικούς και λαϊκούς. Το ίδιο βράδυ ο Γέροντας ήταν σε μεγάλη προσευχή. Έβλεπε που είναι και πονούσε γι’ αυτό πού έβλεπε, γιατί το πρόσωπο του μαζευόταν και έκανε γκριμάτσες. Αποκάλυψε μόνο ότι οι άνθρωποι έφυγαν μαρτυρικά, γιατί κατάλαβαν ότι πεθαίνουν και πολύ ταλαιπωρήθηκαν.
Κάποιος τον ρώτησε:
– Γέροντα, γιατί μ’ αυτόν τον τρόπο, σ’ αυτό το μέρος, και τόσο πολλοί;
– Τους μάζεψε όλους ο Θεός, παιδί μου, γιατί έτσι ήταν το θέλημα Του, απάντησε.
Αλλά έπειτα από κάποιες μέρες, όταν είχαν πάλι το θέμα αυτό στη συζήτηση, πρόσθεσε και τα εξής:
– Ο τρόπος που πεθάνανε τους πάει στον Παράδεισο όλους. (σελ. 124)
Γέρων Αμβρόσιος Λάζαρης

Μυθοι εναντιον του Θεου και της Εκκλησιας Του, ο Χριστος που σταυρωνουμε, Πνευματικο Αλφαβητο και αλλα...

12:56:00 π.μ.
Και αυτή την εβδομάδα, σας προτείνουμε επιλεγμένους τίτλους
που μπορείτε να βρείτε στο E-Shop μας,
ανάμεσα σε εκατοντάδες Ορθόδοξες Ποιοτικές Εκδόσεις! 

*ΔΩΡΕΑΝ ΑΠΟΣΤΟΛΗ σε όλη την Ελλάδα για Παραγγελίες από 40 Ευρώ και πάνω!*
*Δυνατότητα Πληρωμής με Αντικαταβολή σε Ελλάδα και Κύπρο*
*Αποστολή σε ολόκληρο τον κόσμο*
Πατήστε Εδώ και επισκεφθείτε το ηλεκτρονικό βιβλιοπωλείο μας

Μύθοι εναντίον του Θεού και της Εκκλησίας Του

Υπάρχει Θεός; Είναι ο Αδάμ και η Εύα ήρωες ενός παραμυθιού; Πού βρίσκονται η Κόλαση και ο Παράδεισος; Ήταν ο Ιησούς Χριστός ιστορικό πρόσωπο; Μαθήτευσε στο Θιβέτ; Παντρεύτηκε τη Μαγδαληνή; Τι θα ψήφιζε σήμερα; Τι σχέση έχει με τον Βούδα και τον Μωάμεθ; Κατέστρεψαν οι χριστιανοί αγάλµατα και ναούς; Ήταν ο αυτοκράτορας Θεοδόσιος ο Α΄ διώκτης του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού; Η Εκκλησία συνεργάστηκε με τους οθωμανούς ή με τη χούντα των συνταγματαρχών; Και πώς απέκτησε περιουσία; Υποτιμά πράγματι τη γυναίκα; Θέτει περιορισμούς στο σεξ και τι πρεσβεύει για την ευθανασία, την κλωνοποίηση, την έκτρωση, την εξωσωματική γονιμοποίηση, την ομοιοπαθητική και τον βελονισμό; Υπάρχουν στ' αλήθεια φαντάσματα και δράκουλες; Έχουν πραγματικά δύναμη τα γούρια και τα φυλακτά; Σε αυτά και πολλά άλλα ερωτήματα ο Αντώνης Κρούστης επιχειρεί να απαντήσει με αυτό το βιβλίο έπειτα από τέσσερα χρόνια έρευνας και μελέτης. Ο συγγραφέας κινήθηκε αρχικά από αγάπη προς τους φίλους του, που διατύπωναν διάφορες απορίες κατά τη διάρκεια των συναντήσεών τους. Στην πορεία συνειδητοποίησε ότι το υλικό, που συγκέντρωσε, ενδιαφέρει πολλούς ακόμη σύγχρονους αναγνώστες.
ΣΕΛΙΔΕΣ: 456     ΤΙΜΗ: 15 ΕΥΡΩ
ΑΠΟΚΤΗΣΤΕ ΤΟ ΤΩΡΑ
Ο Χριστός που σταυρώνουμε - Μητρ. Δημητριάδος Ιγνατίου
...Τούτη την κρίσιμη εποχή, που όλα συνταράσσονται, που όλα φαίνονται να χάνονται από τη μια στιγμή στην άλλη, εμείς έχουμε τον δικό μας θησαυρό. Εμείς ξέρουμε ποιός είναι ο δικός μας Σωτήρας...
...Το ερώτημα παραμένει: Η ζωή μας σε ποια μορφή του Θείου Δράματος προσομοιάζει; Ανήκουμε στους σταυρωτές η στους φίλους του Κυρίου μας;
...Οι μέρες της Μεγάλης Εβδομάδος είναι ακριβώς οι μέρες που μας προσφέρουν την δυνατότητα να μετανοήσουμε, να αναλογιστούμε τα δικά μας ελλείμματα, τις δικές μας αβλεψίες...
... Ανέβηκε πάνω στο Σταυρό και συγχώρεσε όλους, και πήρε μαζί Του έναν, όχι άγιο, όχι όσιο, όχι αναμάρτητο το ληστή, για να τον κάνει πρώτο κάτοικο του Παραδείσου...
... Εάν ο ληστής έκλεψε τον Παράδεισο, εμείς μπορούμε να ζητήσουμε τον Παράδεισο από τον Κύριο!

ΣΕΛΙΔΕΣ: 120     ΤΙΜΗ: 10 ΕΥΡΩ
ΑΠΟΚΤΗΣΤΕ ΤΟ ΤΩΡΑ
Πνευματικό Αλφάβητο
Ἕνα πνευματικό πράγματι ἀλφάβητο, διασκευασμένο ἀπό τό ὁμότιτλο ἔργο τοῦ ἁγίου Δημητρίου, ἐπισκόπου Ροστώφ, τοῦ θαυματουργοῦ (1651-1709). Προσαρμοσμένο στά εἰκοσιτέσσερα γράμματα τοῦ ἑλληνικοῦ ἀλφαβήτου, καθορίζει τά θεμέλια καί τά πλαίσια τῆς ὀρθόδοξης πνευματικῆς ζωῆς. Μέσα σ’ αὐτό τό μικρό βιβλίο, πού πληθωρικά χρησιμοποιεῖ τίς θεῖες Γραφές καί τήν πατερική σοφία, θά βρεῖ πολύτιμες συμβουλές κάθε ἀγωνιζόμενος πιστός.
ΣΕΛΙΔΕΣ: 96     ΤΙΜΗ: 3,50 ΕΥΡΩ
ΑΠΟΚΤΗΣΤΕ ΤΟ ΤΩΡΑ
Γέροντες και Γυναικείος Μοναχισμός
Για μία γυναικεία Μονή, ο Γέροντας χωρίς να υποκαθιστά ή να παραγκωνίζει την Γερόντισσα της Μονής, ευθύνεται για την ομαλή εν υπακοή συμβίωση της αδελφότητας και την εν γένει πρόοδό της. Το έργο του δεν αφορά στα εφημερικά καθήκοντα και την κατανομή των διακονημάτων. Ούτε βέβαια στον διχασμό του ποιμνίου, την αποδυνάμωση της Ηγουμένης, την δική του προβολή. Το έργο του αφορά στην πνευματική εξύψωση της Μονής, την τόνωση του φρονήματος της αδελφότητας και το αρμονικό της δέσιμο με την Ηγουμένη ως πνευματικής Μητέρας, στην εξομολόγηση, την διδαχή, την νουθεσία, την εν γένει αύξηση και πρόοδο, ώστε μέσω του Γέροντα η Μονή να μαρτυρεί ήθος Χριστού και γνήσια μοναχική παρουσία...
Στο παρόν βιβλίο σκιαγραφούμε μορφές μακαρίων Γερόντων και Αγίων (αναγνωρισμένων) της Εκκλησίας μας που ίδρυσαν και ποίμαναν ή απλώς καθοδήγησαν γυναικείες Μονές. Παράλληλα φαίνεται η σχέση τους με τις Μονές αυτές, ενώ βιογραφούνται και εκλεκτά μέλη των Ιερών συνοδειών τους με σκοπό να καταδειχθεί η ευεργετική για τον ευαίσθητο τομέα του γυναικείου μοναχισμού δράση τους...

ΣΕΛΙΔΕΣ: 976     ΤΙΜΗ: 32 ΕΥΡΩ
ΑΠΟΚΤΗΣΤΕ ΤΟ ΤΩΡΑ
Ο Διάβολος και η Μαγεία - Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου
῾Ο ἀ­κο­ί­μη­τος ἐ­χθρός τῆς ἀν­θρώ­πι­νης σω­τη­ρί­ας εἷ­ναι ὁ δι­ά­βο­λος. Ποι­ός εἷ­ναι ὅ­μως πῶς μᾶς πο­λε­μεῖ καὶ πῶς ἀν­τι­με­τω­πί­ζε­ται; Πολ­λοι εἶ­ναι αὐ­τοί πού πα­νι­κο­βάλ­λον­ται καί μό­νο στό ἄ­κου­σμα τοῦ ὀ­νό­μα­τός του. Αὐ­τό εἶ­ναι ὅ­μως καί ἡ ἐ­πι­τυ­χί­α τοῦ πο­νη­ροῦ. ῾Ο ἀ­πα­ρά­μιλ­λος δι­δά­σκα­λος τῆς ᾽Εκ­κλη­σί­ας μας θά μᾶς συμ­πα­ρα­στα­σθῆ καί στόν ἀ­γῶ­να μας αὐ­τόν κα­τά τοῦ ἀρ­χε­κά­κου ἐ­χθροῦ τοῦ ἀν­θρω­πί­νου γέ­νους. Θά μᾶς δι­δά­ξη τόν τρό­πο ἀν­τι­με­τω­πί­σε­ώς του, τόν τρό­πο μέ τόν ὁ­ποῖ­ο πο­λέ­μη­σε καί το­ύς ᾽Α­πο­στό­λους ἀ­κό­μη, τό λό­γο γιά τόν ὁ­ποῖ­ο δέν ἐ­ξα­φα­νί­ζε­ται ἀ­πό ἀ­νά­με­σά μας, ὅ­τι εἶ­ναι σάν ἕ­να σπουρ­γί­τι μπρο­στά στήν δύ­να­μι πού ἔ­χει ἕ­νας χρι­στια­νός, ᾽Α­κό­μη ἀ­σχο­λεῖ­ται μέ τό θέ­μα τῆς μα­γε­ί­ας, κα­τα­πο­λε­μᾶ τήν ἀ­γυρ­τε­ί­α, ἀ­παν­τᾶ σ' ἐ­κε­ί­νους πού ρω­τᾶ­νε πῶς ὁ τά­δε γνω­ρί­ζει τά μυ­στι­κά μας, κ.τ.λπ.
ΣΕΛΙΔΕΣ: 164    ΤΙΜΗ: 6 ΕΥΡΩ
ΑΠΟΚΤΗΣΤΕ ΤΟ ΤΩΡΑ
Ο ανυποχώρητος Άγιος Ιωάννης ο Μονεμβασιώτης


Μιά ἡρωική μορφή ἐφήβου τῆς Τουρκοκρατίας, πού μαρτύρησε γιά τήν πίστη τοῦ Χριστοῦ καί τήν ἀγάπη στήν πατρίδα.



ΣΕΛΙΔΕΣ: 154     ΤΙΜΗ: 4 Ευρώ
ΑΠΟΚΤΗΣΤΕ ΤΟ ΤΩΡΑ
 Για τηλεφωνικές παραγγελίες καλέστε: 
 210 4111770 & 6978 619094 
ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΣΕ ΠΩΛΗΣΕΙΣ
ΕΝΗΜΕΡΩΘΕΙΤΕ ΕΔΩ ΓΙΑ ΤΙΣ ΝΕΕΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΕΣ
ΔΕΙΤΕ ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΒΙΒΛΙΩΝ:
 
Copyright © ΕΛΛΑΣ-ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ. Designed by OddThemes | Distributed By Blogger Templates20