ΩΦΕΛΙΜΑ

ΓΕΡΟΝΤΕΣ

ΘΑΥΜΑΤΑ

ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Μοναστηρια των Κυκλαδων - Κυκλοφορει το νεο βιβλιο του Δημητρη Σωτηροπουλου!

12:45:00 π.μ.

Άμεσα Διαθέσιμο. Αποστέλλεται κατά κανόνα σε 1 - 2 εργάσιμες ημέρες.
ΜΟΛΙΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ
Ένα Ανεπανάληπτο Οδοποιρικό στα Ιερά Προσκυνήματα των πανέμορφων κυκλαδίτικων νησιών, μέσα από εκατοντάδες έγχρωμες φωτογραφίες υψηλής ανάλυσης, πλούσια ιστορικά στοιχεία, κατατοπιστικό χάρτη, οδηγίες πρόσβασης και στοιχεία επικοινωνίας!
Για πρώτη φορά παρουσιάζονται συνολικά οι Ιερές Μονές από Αμοργό, Άνδρο, Μήλο, Μύκονο, Νάξο, Πάρο, Σαντορίνη, Σέριφο, Σίφνο, Σύρο και Τήνο, σε μία μοναδική και καλαίσθητη έκδοση.
Όπως τονίζει ο συγγραφέας, «οι Κυκλάδες, τόπος ευλογημένος, πανέμορφος και συνυφασμένος με τις ατόφιες παραδόσεις του λαού μας, χαρακτηρίζεται από το έντονο θρησκευτικό συναίσθημα των κατοίκων του. Κάτι που φαίνεται στις πολλές Εκκλησίες, τα αναρίθμητα ξωκκλήσια και τα ακμαία Μοναστήρια, που κοσμούν τα κυκλαδίτικα νησιά. Έτσι, παρά την επέλαση του τουρισμού, τα Ιερά Προσκυνήματα διατηρούν αναλλοίωτο τον πνευματικό, ιστορικό και πολιτισμικό χαρακτήρα τους, προσφέροντας ταυτόχρονα μεγάλο κοινωνικό έργο. Δεν θα ήταν υπερβολή αν λέγαμε πως οι κυκλαδίτικες Ιερές Μονές μοιάζουν με φωτεινούς φάρους στη φουρτουνιασμένη θάλασσα της εποχής μας, νησίδες γαλήνης και καταφυγής στον σύγχρονο άνθρωπο, σε μια εποχή κρίσης και αβεβαιότητας.»
 
Προλογίζουν οι Σεβασμιώτατοι Μητροπολίτες Σύρου κ.κ. Δωρόθεος και Παροναξίας κ.κ. Καλλίνικος.
ΣΕΛΙΔΕΣ: 188
ΕΓΧΡΩΜΟ
ΣΧΗΜΑ: 17x24
ΕΤΟΣ ΕΚΔΟΣΗΣ: 2018

Κυριακη των Αγιων Πατερων της Δ΄ Οικουμενικης Συνοδου

12:00:00 π.μ.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ: Τίτ. γ΄ 8-15
ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ: Ματθ. ε΄ 14-19
Ἀνόητες καί χρήσιμες συζητήσεις
Τὰ Ἀναγνώσματα σήμερα εἶναι πρὸς τιμὴν τῶν Ἁγίων Πατέρων τῆς Δ´ Οἰκουμενικῆς Συν­όδου, ποὺ ἑορτάζουμε. Οἱ Ἅγιοι αὐτοὶ Πατέρες συνῆλθαν στὴ Χαλκηδόνα τὸ 451 μ.Χ. καὶ μὲ τὸν φωτισμὸ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος διατύπωσαν τὴν Ὀρθόδοξη Πίστη σχετικὰ μὲ τὸ πρόσωπο τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ… 


Στὴ σημερινὴ ἀποστολικὴ περικοπὴ ἀκούσαμε σημαντικὲς συμβουλὲς τοῦ ἀποστόλου Παύλου πρὸς τὸν μαθητή του Τίτο. Μεταξὺ τῶν συμβουλῶν του εἶναι καὶ ἡ ἑξῆς: Νὰ ἀποφεύγεις, τοῦ παρήγγειλε, τὶς ἀνόητες συζητήσεις, διότι δὲν ὠφελοῦν καθόλου.
Ἂς δοῦμε λοιπὸν ποιὲς εἶναι οἱ ἀνόητες συζητήσεις ποὺ πρέπει νὰ ἀποφεύγουμε καὶ ποιὲς οἱ χρήσιμες ποὺ πρέπει νὰ ἐπιδιώκουμε.
1. Συζητήσεις ἀκαθαρσίας, κακίας καὶ ἄκαρπες θρησκευτικὲς
Ἡ πιὸ προφανὴς περίπτωση ἀνόητων συζητήσεων εἶναι αὐτὴ ποὺ ἀναφέρει ὁ ἴδιος ὁ Ἀπόστολος στὴν πρὸς Ἐφεσίους ἐπιστολή: «Πᾶσα ἀκαθαρσία ἢ πλεονεξία μηδὲ ὀνομαζέσθω ἐν ὑμῖν, καθὼς πρέπει ἁγίοις, καὶ αἰσχρότης καὶ μωρολογία ἢ εὐτραπελία, τὰ οὐκ ἀνήκοντα». Κάθε εἶδος σαρκικῆς ἀκαθαρσίας ἢ πλεονεξίας δὲν πρέπει οὔτε κἂν ὡς ἁπλὴ ὀνομασία νὰ ἀναφέρεται μεταξύ σας, καθὼς ἁρμόζει σὲ ἀνθρώπους ποὺ ἁγιάσθηκαν ἀπὸ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα· ἐπίσης οὔτε ὁποιαδήποτε αἰσχρὴ διαγωγὴ καὶ τὰ ἀνόητα φλύαρα λόγια ἢ τὰ ἄπρεπα καὶ βρόμικα ἀστεῖα· ὅλα αὐτὰ δὲν ταιριάζουν στοὺς Χριστιανούς (Ἐφ. ε´ 3-4). Συζητήσεις δὲ πλεονεξίας εἶναι π.χ. ὅσες γίνονται γιὰ τὴν ἐξαπάτηση διαφόρων προσώπων καὶ τὴν ἀπόκτηση παράνομου κέρδους.
Πῶς εἶναι δυνατὸν ὁ πιστὸς ποὺ ἀγωνίζεται νὰ σώσει τὴν ψυχή του, ποὺ ἔχει μυστηριακὴ ζωή, νὰ ἀνέχεται ἢ καὶ νὰ συμμετέχει σὲ τέτοιες συζητήσεις, ποὺ δυστυχῶς δὲν γίνονται μόνο ἀπὸ ἐφήβους ἀλλὰ πολλὲς φορὲς καὶ ἀπὸ ὥριμους ἀνθρώπους; «Περιίστασο», συμβουλεύει ὁ ἅγιος Ἀπόστολος. Μένε μακριά. Φεῦγε.
Ἀνόητες εἶναι ἐπίσης οἱ συζητήσεις στὶς ὁποῖες μᾶς ἀπορροφοῦν οἱ εἰδήσεις τῆς ἐπικαιρότητος καὶ οἱ ἀτελείωτες πολιτικές, οἰκονομικὲς καὶ ἄλλου εἴδους ἀναλύσεις τους· οἱ συζητήσεις ἀκόμη στὶς ὁποῖες κατακρίνονται διάφορα πρόσωπα ἢ οἱ συνομιλητὲς ἔρχονται σὲ σύγκρουση μεταξύ τους, ὁπότε μετατρέπονται σὲ φιλονικίες ποὺ δημιουργοῦν ἐχθρότητες.
Τέλος, ἀνόητες μπορεῖ νὰ εἶναι καὶ οἱ συζητήσεις γιὰ τὴν ἐκκλησιαστικὴ ἐπικαιρότητα ἢ γιὰ ὑψηλὰ θεολογικὰ θέματα, ὅταν τρέφουν τὴν ματαιοδοξία, τὴν περιέργεια καὶ τὴν ἰσχυρογνωμοσύνη ὅσων συμμετέχουν σ᾿ αὐτές. Νομίζουν, γράφει ὁ ὅσιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης, ὅτι μὲ αὐτὲς τὶς συζητήσεις ὑπηρετοῦν τὸν Θεό, ἐνῶ λησμονοῦν νὰ καθαρίσουν τὴν καρδιά τους ἀπὸ τὰ πάθη καὶ νὰ προσέχουν στὴν ταπεινὴ γνώση τοῦ ἑαυτοῦ τους(*), τὸ ὁποῖο ζητᾶ ἀπὸ ἐμᾶς ὁ Κύριος.
2. Συζητήσεις γιὰ τὴν Ὀρθόδοξη Πίστη καὶ ζωὴ
Ἀντίθετα, ὁ πιστὸς ποὺ ἀγωνίζεται συνειδητὰ γιὰ τὴ σωτηρία τῆς ψυχῆς του, ἐπιδιώκει νὰ σκέπτεται καὶ νὰ συζητᾶ «ὅσα ἐστὶν ἀληθῆ, ὅσα σεμνά, ὅσα δίκαια, ὅσα ἁγνά, ὅσα προσφιλῆ, ὅσα εὔφημα, εἴ τις ἀρετὴ καὶ εἴ τις ἔπαινος»· ὅσα εἶναι ἀληθινά, ὅσα δίκαια, ἀμόλυν­τα καὶ ἁγνά, ὅσα εἶναι ἀγαπητὰ στὸν Θεὸ καὶ στοὺς καλοὺς ἀνθρώπους, ὅσα ἔχουν καλὴ φήμη, καθὼς καὶ ὁποιαδήποτε ἄλλη ἀρετὴ καὶ καλὸ ἔργο ποὺ εἶναι ἄξιο ἐπαίνου (Φιλιπ. δ´ 8).
Ἀνάλογα μὲ τὸ ποιοὶ εἶναι οἱ ἄνθρωποι μὲ τοὺς ὁποίους ἀνοίγει συζήτηση, ἐπιδιώκει νὰ λέει τὸν καλὸ καὶ ὠφέλιμο λόγο, νὰ συζητᾶ καὶ νὰ ἀναζητᾶ ποιὸ εἶναι τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ στὴν κάθε περίσταση, πῶς καλεῖται ὡς Χριστιανὸς νὰ ἀντιμετωπίζει τὶς θλίψεις, ποιὰ εἶναι ἡ διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας σχετικὰ μὲ τὰ τρέχοντα θέματα: τὸ ζήτημα τῆς τεκνογονίας, τῶν ἐκτρώσεων, τῆς διαστροφικῆς ἁμαρτίας ποὺ προβάλλεται σήμερα τόσο ἔντονα…
Ἐπιπλέον ἔχει τὸ ἐνδιαφέρον καὶ τὴ διάθεση νὰ συζητᾶ πῶς μπορεῖ νὰ βοηθήσει πονεμένους συνανθρώπους, νὰ προσφέρει σὲ ἄλλα εὐλογημένα ἔργα, πῶς μπορεῖ νὰ βοηθήσει τὰ παιδιά του νὰ γνωρίσουν καὶ ν᾿ ἀγαπήσουν τὸν Χρι­στό· ἐπιδιώκει ἀκόμη τὴν ἀνταλλα­γὴ ἐμπειριῶν μὲ ἄλλους γονεῖς, τὴν ἀλ­ληλοενίσχυση καὶ τὸν ἀλληλοστηριγμό.
Συζητᾶ ἀκόμη θέματα Πίστεως ἐπιδιώκοντας τὸν καταρτισμό του, μάλιστα ὅταν βρίσκεται μὲ ἀνθρώπους ποὺ ἔχουν τέτοιες γνώσεις: ποιὸς εἶναι ὁ Χριστός, τί εἶναι ἡ Ὀρθοδοξία, ποιὲς οἱ διαφορές μας μὲ τοὺς Παπικούς, τί εἶναι ὁ Οἰκουμενισμός, γιὰ τὸν ὁποῖο τόσος λόγος γίνεται στὶς ἡμέρες μας, τί πιστεύουμε γιὰ τὴν μετὰ θάνατον ζωή, τί μποροῦμε νὰ κάνουμε γιὰ τοὺς νεκρούς μας…
Καὶ στὸ θέμα τῶν συζητήσεων ποὺ μᾶς ἀπασχόλησε σήμερα, οἱ Ἅγιοι Πατέρες τῆς προκείμενης Συνόδου μᾶς δείχνουν τὸν δρόμο. Βέβαια οἱ δικές τους συνοδικὲς συζητήσεις εἶναι μία πολὺ ἰδιαίτερη περίπτωση. Παρ᾿ ὅλα αὐτὰ μᾶς διδάσκουν ὅτι ὅταν καὶ οἱ δικές μας καθημερινὲς συζητήσεις γίνονται μὲ φόβο Θεοῦ, μὲ διάθεση νὰ εὐαρεστήσουμε στὸν Κύριο, τότε θὰ σκεπάζει καὶ θὰ φωτίζει κι ἐμᾶς τὸ Ἅγιον Πνεῦμα. Μακάρι, μὲ τὶς πρεσβεῖες τῶν Ἁγίων Πατέρων, νὰ ἀξιωνόμαστε τέτοιας εὐλογίας πάντοτε ὅλοι μας.
(*) Ἁγίου Νικοδήμου Ἁγιορείτου, Ἀόρατος Πόλεμος, Μέρος Α´, Κεφ. Θ´, ἐκδ. Νεκτάριος Παναγόπουλος, Ἀθῆναι 20038, σελ. 37.
Ορθόδοξο Περιοδικό “Ο ΣΩΤΗΡ”

Αγιον Ορος: Τι Επαθε Ο Γεροντας Νικοδημος Καυσοκαλυβιτης Απο Τον Διαβολο

1:10:00 π.μ.

Ο ασκητής Νικόδημος Καυσοκαλυβίτης (1807-1867) ήταν μεγάλος αγωνιστής. Έτρωγε μόνο ψωμί και δεν χρησιμοποιούσε λαχανικά.
Ο φθονερός διάβολος, ο εχθρός κάθε καλού, του έστηνε πολλές παγίδες. Του παρουσίαζε φαντασίες και απειλές και φωτεινές εμφανίσεις.
Πάντοτε όμως έβγαινε νικητής, διότι καθοδηγείτο από έμπειρο Πνευματικό πατέρα.
Μία φορά αποκλείσθηκε στο Κελλί του από το χιόνι.
Ξόδεψε όλο το παξιμάδι που είχε και έμεινε για αρκετό καιρό χωρίς τροφή.
Τότε του παρουσιάσθηκε το πονηρό πνεύμα ως λαμπρό φως με την μορφή της Αγίας Τριάδας και του είπε:
«Εγώ είμαι η Αγία Τριάς, προσκύνησέ με και θα γεμίσεις από χάρη και θα φας».
Την ίδια στιγμή φανερώθηκαν μπροστά του τραπέζια με διάφορα και ωραία φαγητά, που η μυρωδιά τους ερέθιζε την όσφρηση του αγωνιστή.
Ο αθλητής του Χριστού Νικόδημος έπεσε και παρακαλούσε τον Κύριο να τον λυτρώσει από τον πειρασμό.
 Αρχιμανδρίτου Ιωαννικίου Κοτσώνη, «Αθωνικόν Γεροντικόν», έκδοσις Δ΄, Ι. Ησυχαστηρίου Αγ. Γρηγορίου Παλαμά, Κουφάλια Θεσσαλονίκης 2004. Μεταφορά στη δημοτική: Α.Χ., Θεολόγος

Αγιον Ορος: Αναπηρος Πρωην Ρουμανος Διεθνης Ποδοσφαιριστης Στο Περιβολι Της Παναγιας

12:20:00 π.μ.

Ο πρώην Ρουμάνος διεθνής ποδοσφαιριστής Mihai Neşu έκανε προσκύνημα στο Άγιο Όρος, το οποίο ολοκλήρωσε την Κυριακή 8 Ιουλίου.

Σελίδα του Facebook αφιερωμένη στον Μιχάι Νέσου και το φιλανθρωπικό έργο του έδωσε την φωτογραφία του στις 4 Ιουλίου με τίτλο «νωρίς το πρωί, με μεγάλη χαρά, προς το Άγιο Όρος», μαζί με τους ποδοσφαιριστές Παντελή Καπετάνο , George Ogăraru.
Η καριέρα του Nesu έληξε απότομα τον Ιούνιο του 2011 σε ηλικία 28 ετών. Έσπασε τον αυχενικό σπόνδυλο όταν ένας συμπαίκτης του έπεσε πάνω του κατά τη διάρκεια της προπόνησης.
Τώρα μερικώς παράλυτος, μπορεί να χρησιμοποιήσει μόνο το δεξί χέρι και τους ώμους του. Εξυπηρετείτε με μια ειδική αναπηρική καρέκλα.
Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας αποκατάστασης του στην Ολλανδία και τις ΗΠΑ, συναντήθηκε με διάφορα παιδιά με αναπηρίες και χρόνια νοσήματα και αποφάσισε να δημιουργήσει ένα ίδρυμα για να βοηθήσει τα παιδιά στην πατρίδα του. «Όταν είστε άτομα με ειδικές ανάγκες στη Ρουμανία, δεν υπάρχει τίποτα για σας», είχε είπε δείχνοντας τις δύσκολες συνθήκες για τα άτομα με ειδικές ανάγκες στην χώρα του.
Το Ίδρυμα Mihai Nesu έχει το δικό του κέντρο αποκατάστασης στο Oradea, το οποίο έχει προσφέρει θεραπεία σε περισσότερα από 130 παιδιά από τη δημιουργία του.
Ο Nesu, ο οποίος κέρδισε 3 πρωταθλήματα ρουμανικής πρωταθλήματος με τη Steaua Bucharest και έκανε 5 εμφανίσεις για την εθνική ομάδα της Ρουμανίας, έλαβε το βραβείο FIFPro Merit το 2017.

«Αυτό δείχνει ότι αυτό που κάνουμε είναι πολύ σημαντικό. δουλεύοντας μαζί με τα παιδιά κάθε μέρα για μια καλύτερη ζωή και καλύτερη υγεία ».
Ο 34χρονος Nesu ακολουθεί ακόμη θεραπεία μαζί με τα 60 παιδιά που βρίσκονται επί του παρόντος στο κέντρο του.
«Γνωρίζει όλα τα παιδιά και τα προβλήματά τους και τα παιδιά είναι ευτυχείς να έχουν τον Mihai γύρω», δήλωσε ο Emilian Hulubei, Πρόεδρος της ρουμανικής ομοσπονδίας που παρέλαβε το βραβείο εξ ονόματος του Nesu κατά τη διάρκεια της γενικής συνέλευσης του FIFPro στο Κάιρο.
«Θεωρούμε τον Mihai ως παράδειγμα για όλους μας», πρόσθεσε ο Hulubei. «Προσπαθεί να κάνει το καλύτερο μετά από το τραγικό ατύχημα και έφερε ένα χαμόγελο στα πρόσωπα πολλών παιδιών».


Πηγή: basilica.ro

Εορταζει σημερα ο Αγιος Παϊσιος - Διαβαστε ενα Μεγαλο Αφιερωμα στη Μνημη του

12:00:00 π.μ.


Πάνω από 700 Άρθρα, Βίντεο και άλλα πολλά για τον Γέροντα Παΐσιο.

loading...

Αγιος Λουκας Ο Ιατρος: Φοβερο Θανατο Εχουν Οι Αμαρτωλοι. Και Εχω Δει Πολλα Παραδειγματα

1:37:00 π.μ.

Πριν γίνει ο προφήτης Δαβίδ βασιλιάς του Ισραήλ υπηρετούσε τον βασιλιά Σαούλ. Ο Σαούλ, επειδή γνώριζε ότι ο Δαβίδ θα πάρει τον θρόνο, τον καταδίωκε, προσπαθώντας να τον θανατώσει. Μια φορά όταν η ζωή του κινδύνευε, ο προφήτης Δαβίδ είπε σ’ αυτούς που ήταν τότε μαζί του: «Ένα βήμα με χωρίζει από τον θάνατο» (Α’ Βασ. 20:3).
Θυμήθηκα τώρα αυτά τα λόγια γιατί πριν μία εβδομάδα έπρεπε να τα πω και εγώ. Ένα μόνο βήμα με χώριζε από τον θάνατο. Για ένα διάστημα ήμουν σχεδόν πεθαμένος, σχεδόν καθόλου δεν είχα σφυγμό και η καρδιά μου παρά λίγο να σταματήσει να χτυπά. Αλλά ο Κύριος με σπλαχνίστηκε. Και τώρα ακόμα είμαι αδύναμος και μόνο καθισμένος μπορώ να μιλάω με σας.
Θέλω να σας πω κάτι πολύ σημαντικό, θέλω να σας πω για τη μνήμη του θανάτου, διότι ο θάνατος βρίσκεται πολύ κοντά στον καθένα μας, όπως ήταν τόσο κοντά σε μένα το προηγούμενο Σάββατο. Ο καθένας από μας μπορεί να πεθάνει ξαφνικά, τότε που δεν περιμένει. Γνωρίζετε ότι η ζωή πολλών ανθρώπων τελειώνει ξαφνικά και απρόοπτα.
Να θυμάστε πάντα, χαράξτε στην καρδιά σας τον λόγο αυτό του Χριστού: «Έστωσαν υμών αι οσφύες περιεζωσμέναι και οι λύχνοι καιόμενοι» (Λκ. 12:35). Να θυμάστε πάντα τον λόγο αυτό και ποτέ να μην τον λησμονήσετε. Όταν οι άνθρωποι ετοιμάζονται να περπατήσουν ένα μακρύ δρόμο ή να κάνουν μία δύσκολη εργασία δένουν στη μέση τους το ζωνάρι. Και όταν περπατάνε μέσα στο σκοτάδι της νύχτας έχουν μαζί τους λυχνάρια και είναι σημαντικό γι’ αυτούς τα λυχνάρια αυτά να είναι πάντα αναμμένα.
Το ίδιο και στην πνευματική μας ζωή, η μέση μας πρέπει να είναι ζωσμένη και τα λυχνάρια μας αναμμένα. Πρέπει να είμαστε ακούραστοι εργάτες του Θεού και να αγωνιζόμαστε πάντα κατά του διαβόλου, ο οποίος σε κάθε μας βήμα προσπαθεί να μας αποτρέψει από τον Χριστό και να μας θανατώσει με τους πειρασμούς. Γι’ αυτό ο Κύριος Ιησούς Χριστός μάς έδωσε αυτή την εντολή: «Έστωσαν υμών αι οσφύες περιεζωσμέναι και οι λύχνοι καιόμενοι».
Ποτέ να μη λησμονείτε ότι η επίγεια ζωή μάς δόθηκε για να προετοιμαστούμε για τη ζωή την αιώνια και η τύχη μας στην αιώνια ζωή θα κριθεί απ’ αυτό, πώς ζήσαμε εδώ.
Να είστε πιστοί στον Χριστό, πιστοί με τον τρόπο που ο ίδιος έδειξε στην Αποκάλυψη του αποστόλου και ευαγγελιστού Ιωάννου. Εκεί Αυτός λέει: «Γίνου πιστός άχρι θανάτου, και δώσω σοι τον στέφανον της ζωής» (Απ. 2:10).
Πρέπει να είμαστε πιστοί στον Θεό, πρέπει ακούραστα κάθε μέρα, κάθε ώρα και κάθε στιγμή να υπηρετούμε τον ΘεόΗ ζωή μας είναι σύντομη, δεν μπορούμε να σπαταλάμε άσκοπα αυτές τις λίγες ώρες και ημέρες της ζωής μας, πρέπει πάντα να σκεφτόμαστε την ώρα του θανάτου.
Όλοι οι άγιοι ασκητές είχαν πάντα στον νου τους τη μνήμη του θανάτου. Μέσα στα κελλιά τους είχαν κρανίο για να το βλέπουν και να θυμούνται τον θάνατο. Με δάκρυα το κοιτούσαν, σκεφτόμενοι ότι και αυτοί θα ακολουθήσουν τον ίδιο δρόμο. Υπηρετούσαν ακούραστα τον Θεό και δούλευαν εις τον Κύριον, όπως το έκανε ο όσιος Σεραφείμ του Σαρώφ.
Εκείνοι, όπως και εσείς, άκουγαν κάθε μέρα στον εσπερινό τα λόγια του 33ου ψαλμού: «Θάνατος αμαρτωλών πονηρός» (Ψαλ. 33:22). Όπως και εσείς, άκουγαν και αυτοί: «Τίμιος εναντίον Κυρίου ο θάνατος των οσίων αυτού» (Ψαλ. 115:6). Φοβερό θάνατο έχουν οι αμαρτωλοί. Και έχω δει πολλά παραδείγματα. Όμως ένα γεγονός που έχω δει πριν 40 χρόνια τόσο βαθιά αποτυπώθηκε στη μνήμη μου που δεν θα το ξεχάσω ποτέ.
Ήμουν τότε επαρχιακός γιατρός και με κάλεσαν στο σπίτι ενός πολύ γνωστού σ’ εκείνη την περιοχή πλούσιου γαιοκτήμονα, που ήταν άνθρωπος πολύ κακός. Όταν μπήκα μέσα στο σπίτι του μού έκανε εντύπωση η ακαταστασία που υπήρχε εκεί. Άνθρωποι έτρεχαν από ‘δω και από ‘κει. Πάνω στο κρεβάτι ήταν ξαπλωμένος ένας γέρος με πρόσωπο κατακόκκινο που μόλις με είδε άρχισε κυριολεκτικά να ουρλιάζει. Έλεγε: «Γιατρέ, παρακαλώ, σώσε με! Πεθαίνω και μόνο με τη σκέψη, ότι μπορώ να πεθάνω».
Πού ήταν πριν εκείνος ο άνθρωπος, τι σκεφτόταν όταν ταλαιπωρούσε τους άλλους; Τι σκεφτόταν όταν τους έπαιρνε όλα τους τα χρήματα; Τώρα ο θάνατος ήλθε, είναι εδώ και είναι αργά πλέον να λες: «Πεθαίνω και μόνο με τη σκέψη, ότι μπορώ να πεθάνω». Θα έπρεπε η ζωή σου να ήταν τέτοια ώστε να μη φοβάσαι τον θάνατο.
Ποιος δεν φοβάται τον θάνατο; Μόνο αυτός που ακολουθεί τον Χριστό, που όλη τη ζωή του κατευθύνει με σκοπό να τελεί τις εντολές του. Τέτοιοι άνθρωποι δεν φοβούνται τον θάνατο. Γνωρίζουν την υπόσχεση που έδωσε ο Κύριος Ιησούς Χριστός στους μακαρισμούς: «Χαίρετε και αγαλλιάσθε, ότι ο μισθός υμών πολύς εν τοις ουρανοίς» (Μτ. 5:12).
Τελείως διαφορετικός ήταν ο θάνατος των αγίων. Ο άγιος Σεραφείμ πέθανε γονατισμένος μπροστά στην εικόνα της Παναγίας, στην οποία προσευχόταν πάντα. Έτσι στεκόμενος στα γόνατά του κοιμήθηκε και ήταν τίμιος εναντίον Κυρίου ο θάνατός του.
Ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός μας λέει· «Περιπατείτε έως το φως έχετε, ίνα μη σκοτία υμάς καταλάβη» (Ιω. 12, 35). Ακόμα έχετε το φως του Χριστού, ακόμα έχετε την δυνατότητα να πηγαίνετε στο ναό, να ακούτε τις εντολές, να ακούτε το Ευαγγέλιο. Να περπατάτε μέσα σ’ αυτό το φως. Γιατί, όταν έλθει ο θάνατος, το φως αυτό θα σβήσει για σας. Πέραν του τάφου δεν υπάρχει μετάνοια και θα πάρετε ανταπόδοση σύμφωνη με όσα έχετε κάνει στη ζωή σας.
Περπατάτε λοιπόν στο φως όσο έχετε το φως, για να μην σας καταλάβει το σκοτάδι, το σκοτάδι το αιώνιο, το σκοτάδι του θανάτου. Ο θείος απόστολος Παύλος λέει· «Ιδού νυν καιρός ευπρόσδεκτος, ιδού νυν ημέρα σωτηρίας» (Β’ Κορ. 6, 2). Τώρα, όσο ζούμε, είναι για μας καιρός ευπρόσδεκτος, καιρός σωτηρίας. Τώρα πρέπει να σκεφτόμαστε την σωτηρία μας και να προετοιμαζόμαστε για την αιώνια ζωή. Αυτό κάνουν όλοι οι χριστιανοί, όλοι όσοι αγαπάνε τον Χριστό.
Πριν 70 χρόνια ζούσε στην Αγία Πετρούπολη ένας γιατρός που λεγόταν Γαάζ. Αυτός υπηρετούσε στις φυλακές και είχε καρδιά αγαθή, καρδιά γεμάτη ευσπλαχνία και αγάπη για τους ανθρώπους. Από την θέση του, του γιατρού των φυλακών, προσπαθούσε όσο μπορούσε να βοηθήσει τους δυστυχισμένους ανθρώπους που κρατιούνταν εκεί. Έβλεπε πως έστελναν στα κάτεργα αλυσοδέσμιους κατάδικους, γνώριζε ότι θα περπατήσουν με τα πόδια χιλιάδες βέρστια μέχρι να φτάσουν στην Σιβηρία και η καρδιά του έσφιγγε από τον πόνο. Για να αισθανθεί τον πόνο τους μια φορά φόρεσε στα πόδια του αλυσίδες και περπατούσε μ’ αυτές ώρες στην αυλή του σπιτιού του. Όταν βρισκόταν στην κλίνη του θανάτου, ο άγιος αυτός άνθρωπος και γιατρός, είπε στους συγκεντρωμένους γύρω του ανθρώπους τα εξής θαυμαστά λόγια, τα οποία πρέπει να τα βάλουμε καλά στο νου μας· «Να βιάζεστε να κάνετε καλό για τους άλλους». Να βιάζεστε γιατί ο θάνατος όλους μάς περιμένει. Να μην είστε επιπόλαιοι, να είστε πιστοί μέχρι θανάτου και θα σας δώσει ο Θεός το στέφανο της ζωής.
Ο προφήτης Ησαΐας είπε ένα λόγο, τον οποίο επίσης πρέπει καλά να θυμόμαστε και που πρέπει βαθιά να αποτυπωθεί στην καρδιά μας· «Έκστητε, λυπήθητε, αι πεποιθυΐαι, εκδύσασθε, γυμναί γένεσθε, περιζώσασθε σάκκους τας οσφύας» (Ησ. 32, 11).
Τρέμετε ανέγνοιαστες, να έχετε την μνήμη του θανάτου, να σκέφτεστε πάντα την ώρα όταν θ’ αφήσετε αυτή την ζωή και ποτέ να μην το ξεχνάτε. Και για να μην το ξεχνάμε, για να μπορέσουμε να ακολουθήσουμε την οδό του Χριστού και να μην φοβόμαστε τον θάνατο, χρειαζόμαστε βοήθεια από τον Παντοδύναμο Θεό. Χωρίς αυτή την βοήθεια δεν θα νικήσουμε τους πειρασμούς του διαβόλου, γι’ αυτό πρέπει να ζητάμε να μάς στείλει ο Θεός την χάρη του.
Κύριε, ελέησε μας τους αμαρτωλούς, Κύριε, βοήθησε μας!
Πρέπει να Τον ικετεύουμε έτσι όπως Τον ικέτευε η γυναίκα η ειδωλολάτρισσα, για την οποία ακούσατε σήμερα στο ευαγγελικό ανάγνωσμα. Αυτή ήταν Χαναναία και όταν είδε τον Χριστό με τους μαθητές του άρχισε να φωνάζει δυνατά και να Τον ικετεύει· «Ελέησόν με, Κύριε, υιέ Δαυΐδ· η θυγάτηρ μου κακώς δαιμονίζεται» (Μτ. 15, 22). Αλλά ο Κύριος δεν της έδινε σημασία και συνέχιζε σιωπηλά το δρόμο του. Η γυναίκα συνέχιζε να Τον ικετεύει, όμως Εκείνος δεν απαντούσε. Στο τέλος οι μαθητές του Τού είπαν· «Απόλυσον αυτήν, ότι κράζει όπισθεν ημών» (Μτ. 15, 23). Και ο Κύριος απάντησε· «Ουκ απεστάλην ει μη εις τα πρόβατα τα απολωλότα οίκου Ισραήλ» (Μτ. 15, 24).
Η γυναίκα όμως συνέχιζε να Τον ικετεύει. Τι της είπε τότε ο Κύριος; «Ουκ έστι καλόν λαβείν τον άρτον των τέκνων και βαλείν τοις κυναρίοις» (Μτ. 15, 26). Και άκουσε μία απάντηση καταπληκτική για την ταπείνωση και την πραότητα» «Ναι, Κύριε· και γαρ τα κυνάρια εσθίει από των ψιχίων των πιπτόντων από της τραπέζης των κυρίων αυτών» (Μτ. 15, 27), – δώσε μου, Κύριε, ένα ψίχουλο από το έλεός σου. Σταμάτησε ο Κύριος, όταν το άκουσε, και της είπε· «Ω γύναι, μεγάλη σου η πίστις! Γενηθήτω σοι ως θέλεις, και ιάθη η θυγάτηρ αυτής από της ώρας εκείνης» (Μτ. 15, 28).
Πολλοί από μάς έχουν ζωή που δεν αρμόζει στους χριστιανούς. Πολλοί είναι βεβαρημένοι με διάφορες αμαρτίες, πολλοί έχουν ξεχάσει τον λόγο του Θεού· «Το κέντρον του θανάτου η αμαρτία» (Α’ Κορ. 15, 56). Ο θάνατος πληγώνει αυτόν που είναι δούλος της αμαρτίας. Τότε, αν είμαστε τόσο αδύναμοι, αν το ένδυ¬μα της ψυχής μας είναι όλο μαύρο από τις αμαρτίες μας, δεν είμαστε και εμείς σαν τα σκυλιά, δεν πρέπει και εμείς να κράζουμε προς τον Θεό, όπως έκραζε εκείνη η Χαναναία γυναίκα; «Κύριε, είμαι σαν το σκυλί, αλλά ελέησόν με!»
«Έστωσαν υμών αι οσφύες περιζωσμέναι και οι λύχνοι καιόμενοι». Αμήν.

ΑΓΙΟΥ ΛΟΥΚΑ
ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΡΙΜΑΙΑΣ
ΛΟΓΟΙ ΚΑΙ ΟΜΙΛΙΕΣ
ΤΟΜΟΣ Γ’
ΕΚΔΟΣΕΙΣ «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ»


Προσοχη! Δεν Παιζουμε Με Τον Διαβολο! – Επιτρεπεται Οι Χριστιανοι Να «Ξεματιαζονται» Μεταξυ Τους;

12:48:00 π.μ.

Είναι μια συνήθεια που επικρατεί και θεριεύει στις ημέρες μας. Λάδια, ξεματιάσματα, αυτοσχέδιες μυστικές ευχές και «ματζούνια», λαγοπόδαρα και χάντρες, μπλε «ματάκια» και απόνερα, θυμιατά και κάθε είδους πλανόδιες ξεματιάστρες, διά ζώσης και τηλεφωνικά ακόμη, και, είναι γεγονός πασιφανές, η αμάθεια, οι προλήψεις και δεισιδαιμονίες εδραιώθηκαν πια, ανάμεσά μας, γύρω μας.
Ξέρω! Θα προλάβεις να πεις ότι οι «ξεματιάστρες», τουλάχιστον κάποιες από αυτές, λέγουν εκφώνως προσευχές και ουχί μυστικώς, όπως την Κυριακή Προσευχή «Πάτερ ημών» ή άλλες γνωστές προσευχές ή, τουλάχιστον, θα προτείνεις πως η Αγία μας Εκκλησία αποδέχεται την περί ου ο λόγος βασκανία, την εχθρική, δηλαδή, και επιζήμια επιβουλή. Ποιος ο λόγος, λοιπόν, που δεν επιτρέπονται οι ως άνω τακτικές και ενέργειες;
Την ευχή επί της βασκανίας, πρωτίστως, διαβάζει ο ιερέας, ο κανονικά χειροτονημένος ιερέας της ενορίας μας και όχι κάθε αυτοχρισμένη ψυχοσώστρα των ημερών μας. Η εχθρική και επίβουλος επήρεια αντιμετωπίζεται με επιτραχήλιον και διά της Χάρις του Παναγίου Πνεύματος, η οποία φθάνει σ᾿ εμάς διά της εν Χριστώ εκλεγμένης και χειροτονημένης Ιερωσύνης που έλαβε ο πρεσβύτερος-ιερέας και όχι διαμέσου μυστικοπαθών προσευχών και τελετουργιών. Δεν παίζουμε με τον διάβολο, χρειάζεται περισσή προσοχή και σοβαρότητα.
Εισέτι, σε περίπτωση που ένεκα πολλών αιτιών δεν έχουμε άμεση πρόσβαση στο επιτραχήλιον του ιερέα, κάθε χριστιανός, μακριά από λάδια και ξεματιάσματα, ακόμη και έμπροσθεν δήθεν των αγίων εικόνων και με τη συνδρομή των μοσχοθυμιαμάτων, αυτοχρίεται και πίνει αγιασμό και προσεύχεται προσωπικά ο ίδιος, αυτοσχεδίως και μη, χωρίς να προστρέχει σε κοσμοσώστρες και λαδομάγισσες της γειτονιάς. Προσοχή! Ούτε τηλεφωνικό ξεμάτιασμα! Πολλή προσοχή! Μην προσκαλείτε τηλεφωνικά τον διάβολο στα σπίτια σας! Δεν παίζουμε με τον διάβολο!
Ως προς τα μπλε «ματάκια», τις πάσης φύσεως και προέλευσης χάντρες, τα λαγοπόδαρα και τα «φυλαχτά», καλό είναι και ευλογημένο, έστω και ετούτη την ώρα, να μάθουμε επιτέλους ότι δεν υπάρχει μεγαλύτερο φυλακτήριο εντός και επάνω μας από τον Τίμιο Σταυρό, που καθένας χριστιανός φέρει, ή, πρέπει να φέρει επιστηθίως και, ασφαλώς, να αποδέχεται ορθοπράκτως στην καθημερινότητά του.
Όχι «ματάκια», λοιπόν, στους επιστήθιους Σταυρούς μας, όχι χάντρες στα παιδιά μας και στα βρέφη, όχι «φυλακτά» στα αυτοκίνητά μας, παρακαλώ την αγάπη σας. Καί χριστιανός καί ξεμάτιασμα, καί Σταυρός καί χάντρες καί ματάκια είναι σχήμα ασύμβατο, ασύμφορο, ασύνδετο. Σταυρός ορθόδοξος και αγιασμός για κάθε εχθρική επιβουλή και επενέργεια. Προσοχή, όμως! Ορθόδοξος Σταυρός, όχι απομιμήσεις αποκρυφιστικών σχεδίων και εφήμερων «κακοτεχνημάτων».
Ορθόδοξος Σταυρός και μακριά από ξεματιάστρες και τηλεφωνικά ξεματιάσματα με λάδια, θυμιατά, απόνερα και μυστικοπαθείς ευχές – ο Θεός να τις κάνει ευχές! – που δήθεν αποστέλλουν το «κακό μάτι» στα «αόριστα» βουνά, ενώ, στην ουσία, πανηγυρικά προσκαλούν τον διάβολο ως συνδαιτημόνα και μόνιμο πάροικο στην καθημερινότητά μας. Προσοχή! Δεν παίζουμε με τον διάβολο!

Η Διαφορα Του Εγωιστη Απο Τον Αξιοπρεπη Ανθρωπο

12:11:00 π.μ.



-Γέροντα, ακούμε την φράση «είσαι πολύ εγωιστής» όταν βλέπουμε τον άλλο να μην λυγίζει σε κάποιες σκέψεις, στάσεις ζωής, αντιλήψεις, «θέλω» κλπ. Άλλοι λένε πως είναι θέμα αξιοπρέπειας και όχι εγωισμού. 

Πώς μπορεί κανείς να ξεχωρίσει αυτές τις δύο έννοιες; Ποια είναι αυτή η «λεπτή γραμμή», που σε κάνει να ξεφύγεις από την αξιοπρέπεια και να πέσεις στον εγωισμό, στον ατομισμό;
-Ο αξιοπρεπής είναι αυτός που προσπαθεί να στηρίζει την ζωή του στις αξίες της ζωής, που είναι κοινές σε όλους τους ανθρώπους. Στην αγάπη, τον σεβασμό, την διάκριση, την υπομονή και τόσες άλλες. Αυτές οι αξίες τον βοηθούν και του δείχνουν πώς να ζει αρμονικά με τον εαυτό του και με το κοινωνικό σύνολο.


Αυτές τις αξίες δεν τις δέχονται όλοι, κάποιοι τις πολεμούν. Αυτοί διέπονται από τον εγωισμό, ο οποίος έχει κυριαρχήσει στην ζωή τους και έχει γίνει τρόπος ζωής.
Η διαφορά με τον αξιοπρεπή άνθρωπο είναι ότι ο εγωιστής δεν ενδιαφέρεται να ζει αρμονικά με το κοινωνικό σύνολο, παρά μόνο με τον εαυτό του. Αυτή, όμως, η αντιμετώπιση τού δημιουργεί εσωτερική ταραχή, με συνέπεια να μην μπορεί να ζει αρμονικά, ούτε καν με τον εαυτό του!
Τόσο η αξιοπρέπεια, όσο και ο εγωισμός είναι τρόποι ζωής, αλλά και επιλογή. Όμως, αντίστοιχα, άλλος ζει ζει αρμονικά, άλλος ταραγμένα.
Είναι τόσο ξεκάθαρη η «λεπτή γραμμή», που χωρίζει τις έννοιες αυτές, που δεν χωρά αμφισβήτηση. Ο αξιοπρεπής, στηριζόμενος στις αξίες της ζωής, μέσα από την ανθρώπινη αδυναμία, προσπαθεί να συμβιώσει μέσα στο κοινωνικό σύνολο και, με το παράδειγμά του, να πείσει και άλλους να τον ακολουθήσουν.
Ο εγωιστής, άνθρωπος χωρίς αληθινές αξίες, δεν έχει χώρο στην ζωή του για κανέναν άλλον. Αποξενώνεται από το κοινωνικό σύνολο και τον κυριεύει η μοναξιά. Δεν συγχωρεί, ούτε ζητά συγγνώμη. Αυτοκαταστρέφεται.
Ο εγωισμός μάς στέρησε τον παράδεισο για ένα «συγγνώμη», μας αποξένωσε από τον Θεό και μας βάζει εμπόδια σε κάθε προσπάθεια να ενωθούμε μαζί Του!
Η «συγγνώμη» δεν είναι μια απλή λέξη, είναι αξία που λείπει από την ζωή μας εξαιτίας του εγωισμού μας, είναι η λέξη-κλειδί που ξεκλειδώνει τον παράδεισο!
†Αρχ. Βαρθολομαίος Καθηγούμενος Ι.Μ. Εσφιγμένου Αγίου Όρους
 
Copyright © ΕΛΛΑΣ-ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ. Designed by OddThemes | Distributed By Blogger Templates20