ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΓΟΡΤΥΝΟΣ ΙΕΡΕΜΙΑΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΓΟΡΤΥΝΟΣ ΙΕΡΕΜΙΑΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πώς να προσευχονται τα παιδια

10:49:00 μ.μ.
•

 

Κατήχηση για τα παιδιά (αλλά και για τους μεγάλους) τιτλοφορείται το νέο κείμενο του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως κ. Ιερεμία στο οποίο μιλά για τον τριαδικό Θεό, την Κυριακή προσευχή αλλά και το πώς πρέπει να προσεύχονται τα παιδιά. 

Διαβάστε:

1. Πολύ τό ἐπιθυμῶ καί σᾶς τό εὔχομαι νά βρεῖτε τόν Θεό καί νά τόν ἀγαπήσετε καί τότε σᾶς ὑπόσχομαι ὅτι θά εἶναι ὄμορφη ἡ ζωή σας. Καί γιά νά βρεῖτε καί νά ζήσετε τόν Θεό, ἀγαπητά παιδιά, πρέπει νά κάνετε τήν προσευχή σας σ᾽ Αὐτόν. Νά προσεύχεστε στόν Θεό, ἀλλά ὅταν ἀρχίζετε τήν προσευχή σας, νά τήν ἀρχίζετε μέ τό ὄνομα τοῦ Θεοῦ. Ἀλλά ποιό εἶναι τό ὄνομα τοῦ Θεοῦ; Ὁ Θεός δέν ἔχει ὄνομα, γι᾽ αὐτό τόν λέμε «ἀνώμυμο»! Λέγοντας ὅμως «εἰς τό Ὄνομα τοῦ Θεοῦ» ἐννοοῦμε γενικά τήν Δόξα Του. Τέλος πάντων. Ἀρχίζοντας τήν προσευχή μας στόν Θεό πρέπει νά λέμε: «Εἰς τό Ὄνομα τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος». Ἀλλά προσέξτε, παιδιά: Ἐνῶ ὁ Θεός εἶναι ἕνας, ὅμως εἶναι τρία Πρόσωπα: Ὁ ΠΑΤΕΡΑΣ, ὁ ΥΙΟΣ καί τό ΑΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ. Γι᾽ αὐτό καί τόν Θεό μας τόν λέμε Ἁγία Τριάδα! Θεός εἶναι ὁ Πατέρας, Θεός εἶναι ὁ Υἱός, Θεός καί τό Ἅγιο Πνεῦμα. Ἀλλά δέν εἶναι τρεῖς Θεοί, ἀλλά ἕνας Θεός. Γι᾽ αὐτό καί δέν λέγουμε «εἰς ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ κ.λπ. », στόν πληθυντικό ἀριθμό, ἀλλά «εἰς ΤΟ ΟΝΟΜΑ τοῦ Πατρός, κ.λπ.», στόν ἑνικό ἀριθμό, ἐπειδή τά τρία θεῖα Πρόσωπα ἔχουν τήν ἴδια θεία Οὐσία καί ἔτσι εἶναι ΕΝΑΣ Θεός.

2. Ἔπειτα, παιδιά, νά λέτε στήν προσευχή σας τό «Πάτερ ἡμῶν…». Ὀπωσδήποτε, ἀγαπητά παιδιά, πρέπει νά μάθετε ἀπέξω τό «Πάτερ ἡμῶν…». Δέν νοεῖται μορφωμένος ἄνθρωπος, ἄν δέν ξέρει τό «Πάτερ ἡμῶν…». Εἶναι προσευχή πού μᾶς εἶπε ὁ Ἴδιος ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χρστός νά λέμε, γι᾽ αὐτό καί τήν λέμε «Κυριακή προσευχή». Ἐπίσης στήν προσευχή σας πρέπει νά μάθετε νά λέτε καί τό «Πιστεύω» μας. Καί αὐτό πρέπει νά τό μάθετε σιγά-σιγά νά τό λέτε ἀπέξω. Δέν νοεῖται πάλι μορφωμένος ἄνθρωπος, ἄν δέν ξέρει τό «Πιστεύω». Εἶναι τό ἱερό κειμήλιο, πού μᾶς ἄφησαν οἱ ἅγιοι Πατέρες καί ἐκφράζονται σ᾽ αὐτό ὅλα τά δόγματα, ὅλα τά κεφάλαια δηλαδή, τῆς πίστης μας. Ναί, αὐτά τά δύο, τό «Πάτερ ἡμῶν» καί το «Πιστεύω», ὁπωσδήποτε, ἀγαπητά παιδιά, πρέπει νά τά μάθετε καί νά τά λέτε ἀπέξω. Καί θά τό πετύχετε αὐτό σιγά-σιγά, ἄν τό θελήσετε.

3. Στήν προσευχή σας, ἀγαπητά παιδιά, νά ἐκφράζεστε ἐλεύθερα στόν Θεό, ἀκόμη καί παραπονιάρικα! Μπορεῖτε νά λέτε δηλαδή: Θεέ μου, τί εἶναι αὐτά, πού μᾶς κάνουν οἱ κακοί ἄνθρωποι σήμερα; Σταμάτα τους, Σύ ὁ παντοδύναμος Θεός μας, μήν τούς ἀφήνεις ἄλλο. Πεθαίνουν οἱ ἄνθρωποι μέ θάνατο φοβερό ἀπό κορωνοϊούς καί ἄλλες ἀρρώστιες, καταστρέφονται τά δάση μας ἀπό τίς πυρκαϊές, σκοτώνουν ἄλλοι ἄνθρωποι ἀνθρώπους μέ ὕπουλα μέσα καί φοβόμαστε καί μεῖς οἱ μικροί. Χριστέ μου, σῶσε μας! Γέμισέ μας μέ θάρρος καί ἐλπίδα καί κάνε τούς κακοποιούς νά σταματήσουν τό ἐγκληματικό τους ἔργο. Μόνο Ἐσύ θά μπορεῖς νά τό κάνεις αὐτό, Χριστέ μου. – Ἔπειτα, καλά μου παιδιά, στήν προσευχή σας νά λέτε στό Χριστό γιά τούς γονεῖς σας, γιά ὅλους τούς δικούς σας καί γιά τόν ἑαυτό σας, παρακαλῶντας νά γίνετε καλοί ἄνθρωποι στήν κοινωνία, πιστοί στόν Θεό καί στά ἰδανικά τῆς πατρίδα μας, τῆς φημισμένης ἀνά τόν κόσμο Ἑλλάδας. Ἠ κοινωνία μας ἔχει ἀνάγκη ἀπό καλούς ἀνθρώπους μέ πίστη στόν Θεό καί πού νά ἐμπνέονται ἀπό ὑψηλά ἰδανικά.

4. Τέλος, ἀγαπητά μας παιδιά, μιλῶντας γιά τήν προσευχή, θέλω νά σᾶς πῶ, κάτι τό πολύ σπουδαῖο: Ἀπό τήν προσευχή σας νά μήν παραλείπετε ποτέ τήν Παναγία. Ἄν ἀγαπήσετε τήν Παναγία καί προσεύχεστε σ᾽ Αὐτήν, θά νοιώθετε ἕνα ἰδιαίτερο γλυκασμό στήν ψυχούλα σας. Πολύ τό ἐπιθυμῶ νά ἀποκτήσετε μιά φιλία καί μιά ἰδιαίτερη ἀγάπη στήν Παναγία. Σέ ἄλλο μου γράμμα σέ σᾶς θά σᾶς πῶ τό γιατί ἡ ἀγάπη στήν Παναγία ἔχει βαθειά ἔννοια. Τώρα μόνο θά σᾶς πῶ, ἄν μπορεῖτε – καί μπορεῖτε – νά λέτε κάθε μέρα, προτοῦ νά κοιμηθεῖτε τό βράδυ, στήν Παναγία αὐτό τό τροπάριο: «Θεοτόκε Παρθένε, Χαῖρε Κεχαριτωμένη Μαρία ὁ Κύριος μετά Σοῦ· εὐλογημένη Σύ ἐν γυναιξί καί εὐλογημένος ὁ Καρπός τῆς κοιλίας Σου, ὅτι Σωτῆρα ἔτεκες τῶν ψυχῶν ἡμῶν».·

Καλή σας πρόοδο, ἡ Παναγία πάντα μαζί σας!
Μέ πολλές εὐχές,
† Ὁ Μητροπολίτης Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως Ἰερεμίας

https://www.orthodoxianewsagency.gr/%ce%bd%ce%ad%ce%bf%ce%b9-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%b5%ce%ba%ce%ba%ce%bb%ce%b7%cf%83%ce%af%ce%b1/pos-na-proseyxontai-ta-paidia/

Η αγια Μαρινα (Μητροπολιτου Γορτυνος και Μεγαλοπολεως Ιερεμια)

5:32:00 μ.μ.
•





1. Στίς 17 Ἰουλίου ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία, ἀδελφοί χριστιανοί, ἑορτάζει τήν ἁγία Μαρίνα. Ἡ ἁγία αὐτή ἔζησε στά τέλη τοῦ 3ου αἰ. σέ κάποιο χωριό τῆς Πισιδίας τῆς Μικρᾶς Ἀσίας. 
Ἀπό μικρή ἡλικία ἔμεινε ὀρφανούλα ἀπό μητέρα καί ὁ πατέρας της, πού ἦταν εἰδωλολάτρης ἱερέας, τήν παρέδωσε σέ μιά γυναίκα γιά νά τήν ἀναθρέψει. Γειτόνισσες γυναῖκες, πού ἦταν χριστιανές, ἀλλά καί ἄλλοιχριστιανοί, μίλησαν στήν μικρή Μαρίνα γιά τήν πίστη στόν Χριστό, τόν ἀληθινό Θεό. Καί ἡ Μαρίνα, σάν καλό χωράφι πού ἦταν ἡ ψυχή της, ἀλλά προπαντός μέ τόν φωτισμό τοῦ Θεοῦ, δεχόταν τά καλά λόγια, πού ἄκουγε ἀπό στόματα χριστιανῶν, καί πίστεψε ἀπό μικρή στόν ἀληθινό Θεό, τόν Κύριο ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστό. Καί ὄχι μόνον πίστεψε, ἀλλά καί ἀγάπησε θερμά τόν Χριστό, τόσο πολύ, ὥστε σέ ἡλικία δεκαπέντε ἐτῶν φλεγόταν ἡ καρδιά της νά Τόν ὁμολογήσει καί νά πεθάνει μέ μαρτυρικό θάνατο γι᾽ Αὐτόν. Ἄς εἶναι ἀναπαυμένες καί ἅγιες οἱ ψυχές τῶν χριστιανῶν ἐκείνων, πού μίλησαν στό μικρό κοριτσάκι τήν Μαρίνα γιά τήν πίστη καί τήν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ, καί τήν ἔκαναν, ἀπό νεαρή κοπέλλα, νά θέλει νά μαρτυρήσει γι᾽ Αὐτόν. Βλέπετε, χριστιανοί μου, ὅτι πρέπει νά μιλᾶμε στούς ἄλλους γιά τήν πίστη μας καί σ᾽ αὐτά ἀκόμη τά μικρά παιδάκια; 

Ἀλλά πρέπει νά μιλᾶμε σωστά, ὅπως ἐκεῖνοι οἱ ἄγνωστοι χριστιανοί μίλησαν σωστά στήν μικρή Μαρίνα γιά τήν πίστη τοῦ Χριστοῦ. Γιατί, γιά νά θέλει τώρα ἡ δεκαπεντάχρονη κοπέλλα Μαρίνα νά μαρτυρήσει γιά τόν Χριστό, φαίνεται ὅτι οἱ χριστιανοί πού τήν κατήχησαν τῆς εἶπαν καί γιά μαρτύριο. Τῆς εἶπαν ὅτι γιά τήν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ οἱ χριστιανοί πρέπει νά δίνουν καί τήν ζωή τους ἀκόμη.

2. Ἡ Μαρίνα, τώρα πού ἔγινε κοπέλλα, ὁμολογοῦσε σέ ὅλους τήν πίστη της στόν Χριστό καί ἔβριζε τά ψεύτικα εἴδωλα. Τό ἄκουσε αὐτό καί ὁ πατέρας της, πού ἦταν, ὅπως εἴπαμε, ἱερέας τῶν εἰδώλων, καί προσπάθησε νά τήν μεταπείσει καί νά λατρέψει καί αὐτή τά εἴδωλα. Ἀλλά εἰς μάτην! Ἡ Μαρίνα μέ περισσότερη δύναμη ὁμολογοῦσε τήν πίστη στόν Χριστό καί ἐχλεύαζε τά εἴδωλα λυπούμενη γιά τήν εἰδωλολατρία τοῦ πατέρα της. Ὁ πατέρας της τήν ἐμίσησε γι᾽ αὐτό καί τήν ἀποκλήρωσε.

3. Τόν καιρό ἐκεῖνο ἔτυχε νά περνᾶ ἀπό τόν τόπο πού κατοικοῦσε ἡ Ἁγία ὁ εἰδωλολάτρης ἔπαρχος Ὀλύμβριος, ἕνας ἄγριος στόν χαρακτήρα του ἄνθρωπος. Αὐτός, ὅταν εἶδε τήν Μαρίνα, τήν ἀγάπησε γιά τήν ὀμορφιά της καί ἤθελε νά τήν πάρει γιά γυναίκα του. Γι᾽ αὐτό διέταξε νά τήν φέρουν στό παλάτι του. Ὁ ἄρχοντας τήν ἐρώτησε νά τοῦ πεῖ τό ὄνομά της καί τό Θεό πού λατρεύει. Αὐτή τότε τοῦ ἀποκρίθηκε ἄφοβα: «Μέ λένε Μαρίνα καί θέλω νά εἶμαι δούλη τοῦ Θεοῦ καί Σωτήρα μου Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ Ὁποῖος ἔκανε ὅλο τόν κόσμο»! Γι᾽ αὐτήν τήν ἀπάντηση τῆς Ἁγίας ὁ ἔπαρχος τήν ἐφυλάκισε μέχρι τήν ἄλλη ἡμέρα, κατά τήν ὁποία εἶχαν μιά μεγάλη εἰδωλολατρική ἑορτή, ἐλπίζοντας ὅτι θά τήν πείσει νά ἔλθει καί αὐτή στήν γιορτή γιά νά θυσιάσει. Τήν ἄλλη μέρα ἔφεραν πράγματι καί τήν Μαρίνα ἀπό τήν φυλακή στήν γιορτή. Ὁ Ὀλύμβριος καί μέ κολακεῖες καί μέ ἀπειλές προσπάθησε νά μεταπείσει τήν Μαρίνα νά ἀρνηθεῖ τά ὅσα εἶπε στήν πρώτη συνάντηση μαζί του καί νά προσφέρει καί αὐτή θυσία στά εἴδωλα. Ἀλλά ἡ ἁγία Μαρίνα τώρα μέ μεγαλύτερη παρρησία τοῦ εἶπε: «Δεῖρε με, πνίξε με, σφάξε με, βασάνισέ με μέ μύρια βάσανα. Δέν πρόκειται νά ἀρνηθῶ τόν Χριστό μου, πού εἶναι ἡ Ἀλήθεια, καί νά προσκυνήσω τά εἴδωλα, πού εἶναι ψέματα». Τότε, χριστιανοί μου, μάνιωσε ὁ εἰδωλολάτρης ἄρχοντας καί διέταξε νά ρίξουν καταγῆς τήν Ἁγία καί νά τήν ραβδίσουν σκληρά μέ ραβδιά πού εἶχαν ἀγκάθια. Αὐτό καί ἔκαναν οἱ ὑπήκοοί του. Ἀπό τούς ραβδισμούς κυλοῦσε ἄφθονο στήν γῆ τό παρθενικό αἷμα τῆς μάρτυρας ἁγίας Μαρίνας. Ἀλλά αὐτή, παρά τήν σκληρότητα τοῦ βασανιστηρίου, ὑπέφερε μέ ἀνδρεία τούς πόνους τοῦ ραβδισμοῦ. Αὐτό σημαίνει ὅτι αὐτή ἡ νεαρή νεάνιδα Μαρίνα ἦταν θεοφόρα, ὅτι εἶχε μέσα της πλούσια τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ, πού τήν δυνάμωνε νά ὑποφέρει ἀγόγγυστα τό μαρτύριο. Ὅσοι λύγιζαν στό μαρτύριο, αὐτό ἦταν ἀποδεικτικό στοιχεῖο ὅτι δέν εἶχαν μέσα τους τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ, καί ἄς παρίσταναν τόν ἑαυτό τους ὑποκριτικά ὡς καλόν.
4. Τέλος πάντων, μέ τήν σταθερότητα τῆς Ἁγίας κατεξευτελίστηκε ὁ ἄρχοντας καί διέταξε πάλι νά τήν βάλουν στήν φυλακή. Ἐκεῖ, χριστιανοί μου, πολέμησε τήν ἁγία Μαρίνα προσωπικά ὁ ἴδιος ὁ διάβολος, γιατί τῆς παρουσιάστηκε σάν ἕνας φοβερός δράκοντας, πού ἀπό τό στόμα του ἔβγαινε φωτιά καί καπνός. Ἡ Ἁγία προσευχόταν καί, ἀφοῦ ἐπικαλέστηκε τό ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἔκανε μέ τό δεξί της χέρι τό σημεῖο τοῦ Σταυροῦ στά σπλάγχνα τοῦ δράκοντα καί – ὤ, ἡ δύναμη τοῦ Σταυροῦ! –σχίστηκε ἡ κοιλιά του καί ἔγινε ἄφαντος. Ἀλλά σέ λίγο ὁ διάβολος τῆς ἐμφανίστηκε πάλι μέ μορφή μαύρου σκυλιοῦ. Ἡ Ἁγία, δυναμωμένη τώρα ἀπό τήν προηγούμενη νίκη της, ἅρπαξε τό σκυλί ἀπό τίς τρίχες του καί τό χτύπησε στό κεφάλι μέ ἕνα σφυρί πού βρῆκε καταγῆς καί ταπείνωσε ἔτσι ἐντελῶς τόν διάβολο. Τότε, χριστιανοί μου, μετά ἀπό αὐτά, ἐκεῖ στήν φυλακή πού ἦταν ἡ Ἁγία, φάνηκε μία θεία ὀπτασία. Ἀπό ἕνα Σταυρό, ὁ ὁποῖος ἔφθανε ἀπό τήν γῆ μέχρι τόν οὐρανό, ἔβγαινε ἕνα μεγάλο Φῶς· ἐπάνω δέ στόν Σταυρό πετοῦσε μία λευκή καί καθαρή Περιστερά. Αὐτή ἡ ὀπτασία δήλωνε τό μυστήριο τῆς Ἁγίας Τριάδος, τοῦ Θεοῦ μας. Τό Φῶς σήμαινε τήν δόξα τοῦ Πατρός· ὁ Σταυρός δήλωνε τόν Ἐσταυρωμένο Κύριο καί ἡ λευκή Περιστερά τό Ἅγιο Πνεῦμα. Ἡ Περιστερά ἔπειτα ἦλθε κοντά στήν Ἁγία καί τῆς εἶπε: «Χαῖρε καί εὐφραίνου, Μαρίνα, γιατί ἔφθασε ἡ ὥρα νά λάβεις τό στεφάνι τῆς νίκης καί νά εἰσέλθεις στήν Βασιλεία τοῦ Χριστοῦ τήν ἐπουράνιο». Ὅλη αὐτή ἡ θεοφάνεια ἐνθάρρυνε πολύ τήν ἁγία Μαρίνα καί τῆς θεράπευσε τίς πληγές, πού εἶχε ἀπό τό μαρτύριό της. Μετά τήν θεία αὐτή ὀπτασία, τήν ἄλλη μέρα, ὁμολόγησε μέ μεγαλύτερο θάρρος στόν ἄρχοντα τήν πίστη της στόν Ἰησοῦ Χριστό, χλευάζοντας τά εἴδωλα καί λέγοντας ὅτι ὅσοι τά λατρεύουν εἶναι στό ψέμα καί τήν πλάνη.

5. Μάνιωσε περισσότερο ὁ τύραννος Ὀλύμβριος καί ὑπέβαλε σέ νέα βασανιστήρια τήν νεαρή κοπέλλα. Τήν κρέμασαν γυμνή σέ ἕνα ξύλο καί ἔκαιγαν τίς πλευρές της καί τό στῆθος της μέ λαμπάδες. Ἔπειτα ἔφεραν ἕνα μεγάλο-μεγάλο λέβητα καί τόν γέμισαν μέ νερό. Ξεκρέμασαν τήν Ἁγία ἀπό τό ξύλο καί τήν βούτηξαν στόν λέβητα κατακέφαλα γιά νά πνιγεῖ. Ἀλλά ἐκείνη τήν ὥρα, χριστιανοί μου, ἔγινε μεγάλος σεισμός καί φάνηκε πάλι ἡ θεία Περιστερά, πού εἴπαμε παραπάνω, κρατώντας αὐτή τήν φορά στό στόμα της ἕνα στεφάνι καί τό ἔδωσε στήν μάρτυρα λέγοντάς της ὅτι αὐτό εἶναι ἀπό τήν Δεξιά τοῦ Ὑψίστου. Τό θέαμα αὐτό τό εἶδαν καί τό ἄκουσαν πολλοί εἰδωλολάτρες καί τούς ἔκανε νά πιστεύσουν καί αὐτοί στόν Ἰησοῦ Χριστό καί νά Τόν ὁμολογήσουν γιά ἀληθινό Θεό. Γιά τήν ὁμολογία τους δέ αὐτή ὁ σκληρός Ὀλύμβριος διέταξε νά θανατωθοῦν καί ἔτσι βαπτίστηκαν ὅλοι αὐτοί στό αἷμα τους. Ἀμέσως ἔπειτα, βλέποντας τήν ἧττα του ὁ εἰδωλολάτρης ἄρχοντας, εἶπε γιά τήν ἁγία Μαρίνα νά ἀποκεφαλιστεῖ. Πῆραν λοιπόν οἱ δήμιοι τήν ἁγία Μαρίνα καί τήν ὁδήγησαν στόν τόπο τῆς καταδίκης. Αὐτή δέ, πρίν ἀπό τόν ἀποκεφαλισμό της, ζήτησε νά προσευχηθεῖ. Στήν προσευχή της ἡ Ἁγία ζήτησε νά ἔρχεται εὐλογία καί Χάρη ἀπό τόν Θεό σέ ὅποιον ἐπικαλεῖται τήν βοήθειά της. Ἔπειτα τήν ἀποκεφάλισαν.

6. Ἐνθυμούμενοι καί ἐμεῖς τήν προσευχή αὐτή τῆς παρθενομάρτυρας ἁγίας Μαρίνας, τήν παρακαλοῦμε νά πρεσβεύει στόν Ἰησοῦ Χριστό γιά μᾶς νά μᾶς δίνει τήν Χάρη Του, νά Τόν ἀγαπᾶμε, νά τηροῦμε τό ἅγιο θέλημά Του καί νά δίνουμε καί ἐμεῖς θαρραλέα μαρτυρία γιά τήν πίστη μας, ὅπου οἱ περιστάσεις τό καλοῦν ἤ θά τό καλέσουν. –Δι᾽ εὐχῶν τῆς παρθενομάρτυρος ἁγίας Mαρίνας, Χριστέ ὁ Θεός, ἐλέησον καί σῶσον ἡμᾶς, ΑΜΗΝ.


ΑΝΑΛΗΘΕΣ: Δεν παραιτειται ο Μητροπολιτης για λογους υγειας

9:13:00 μ.μ.
•

Σε ενημέρωση του ευσεβούς πληρώματος της Εκκλησίας για αναληθές δημοσίευμα που τον αφορά, προβαίνει ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως κ. Ιερεμίας. Πρόκειται για αναληθές κείμενο ότι υπέβαλλε την παραίτησή του απο την Ιερά Μητρόπολη για λόγους υγείας. «Γνωστόν ότι έχω κάποιο καρδιακό πρόβλημα, το οποίο με την τελευταία διαβεβαίωση του γιατρού έχει θεραπευθεί και πορεύομαι καλώς. Μόνον που, από τα πολλά φάρμακα, δεν έχω την πρώτη ευχέρεια εις την ευκινησία μου. Αλλά, και δόξα τω Θεώ, δεν υπάρχει εις εμέ πεπτικό πρόβλημα, όπως γράφει, αναληθώς πάλι, η ιδία εφημερίδα. Ταύτα δε γράφω με γραπτές διαβεβαιώσεις των ιατρών» αναφέρει, μεταξύ άλλων, ο Σεβασμιώτατος.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ:

Ἀγαπητοί μου Χριστιανοί τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως
Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως,

Χαίρετε καί ὑγιαίνετε!

Ἐδιάβασα ἀναληθές κείμενο τῆς ἐφημερίδας “Ἐλεύθερη Ὥρα” περί ἐμοῦ, ὅτι ἐγώ ὑπέβαλα τάχα τήν παραίτησή μου ἀπό τήν Ἱερά Μητρόπολη διά λόγους ὑγείας. Αὐτό, χριστιανοί μου, δέν εἶναι ἀληθές. Ἐναντίον τῆς ἀναληθείας τῶν γραφομένων ἤδη κινούμεθα νομικῶς γιά τήν διάψευσή του. Ἡ ἀλήθεια μόνον εἶναι ὅτι πρό τεσσάρων περίπου μηνῶν ἐζήτησα ἀπό τόν Μακαριώτατο νά ἀναδείξει, ἄν εἶναι δυνατόν, τόν Πρωτοσύγκελλόν μας π. Ἰάκωβο ὡς βοηθόν Ἐπίσκοπόν μου, γιά νά ποιμαίνεται μέ μεγαλύτερη ἐπιμέλεια ὁ λαός, ἰδιαίτερα κατά τούς θερινούς μῆνες, ὁ ὁποῖος ἐπαυξάνεται στόν τόπο τῶν δύο ἐπαρχιῶν μας. Κείμενο ὅμως περί παραιτήσεώς μου ἀπό τήν Μητρόπολη ὡς Ἐπίσκοπος αὐτῆς δέν ἀπέστειλα ποτέ, διά τοῦτο, ἐπαναλαμβάνω, εἶναι ἀναληθῆ τά γραφόμενα εἰς τήν σημερινή ἐφημερίδα «Ἐλεύθερη Ὥρα».

Γνωστόν ὅτι ἔχω κάποιο καρδιακό πρόβλημα, τό ὁποῖο μέ τήν τελευταία διαβεβαίωση τοῦ γιατροῦ ἔχει θεραπευθεῖ καί πορεύομαι καλῶς. Μόνον πού, ἀπό τά πολλά φάρμακα, δέν ἔχω τήν πρώτη εὐχέρεια εἰς τήν εὐκινησία μου. Ἀλλά, καί δόξα τῷ Θεῷ, δέν ὑπάρχει εἰς ἐμέ πεπτικό πρόβλημα, ὅπως γράφει, ἀναληθῶς πάλι, ἡ ἰδία ἐφημερίδα. Ταῦτα δέ γράφω μέ γραπτές διαβεβαιώσεις τῶν ἰατρῶν.

Τό ἄρθρον τῆς ἐφημερίδος δέν μοῦ ἤρεσε καί διά τόν λόγο ὅτι δέν φαίνεται εἰς αὐτό ἡ βαθυτάτη εὐλάβεια πρός τόν Μακαριώτατο Ἀρχιεπίσκοπό μας, τόν Ἀρχηγό τῆς Ἑλλαδικῆς μας Ἐκκλησίας, διότι ὡς νά ὑπεδείκνυε πρός Αὐτόν τί ἔπρεπε νά πράξει ἐν ἔργοις, ἀλλά ἐστάθη εἰς λόγους μόνο.

Εἶχα τήν ὑποχρέωση ἐσᾶς ἰδιαίτερα, ἀγαπητοί μου, νά πληροφορήσω περί τῆς ἀναληθείας τῶν γραφομένων στήν σημερινή ἐφημερίδα “Ἐλεύθερη Ὥρα” καί ἐπαναλαμβάνω ὅτι δέν σκέπτομαι περί παραιτήσεώς μου ἀπό τήν Ἱερά Μητρόπολη Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως, μέ τούς τόσο καλούς ἀνθρώπους της.

Σᾶς εὔχομαι νά ἔχετε δυνατή ὑγεία, καλό καλοκαίρι καί νά ἔχετε χαρά στήν καρδιά σας, τήν ὁποία χαρά χαρίζει ἰδιαίτερα ἡ καλή μας σχέση μέ τόν Θεό.

Σᾶς χαιρετῶ, ἀγαπητοί μου, μέ ἀγάπη, καί εὔχομαι ἡ Παναγία μας νά ἐκπληρώσει ὅ,τι θέλει ἡ καλή σας καρδιά καί νά εἶναι αὐτό γιά τό καλό καί συμφέρον σας.

Μέ πολλή ἀγάπη καί πολλές εὐλογίες,

† Ὁ Μητροπολίτης Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως Ἰερεμίας

https://www.orthodoxianewsagency.gr/epikairotita/analithes-den-paraiteitai-gia-logous-ygeias/

Η αγια Μαρινα (Μητροπολιτου Γορτυνος και Μεγαλοπολεως Ιερεμια)

12:00:00 π.μ.
•




1. Στίς 17 Ἰουλίου ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία, ἀδελφοί χριστιανοί, ἑορτάζει τήν ἁγία Μαρίνα. Ἡ ἁγία αὐτή ἔζησε στά τέλη τοῦ 3ου αἰ. σέ κάποιο χωριό τῆς Πισιδίας τῆς Μικρᾶς Ἀσίας. 
Ἀπό μικρή ἡλικία ἔμεινε ὀρφανούλα ἀπό μητέρα καί ὁ πατέρας της, πού ἦταν εἰδωλολάτρης ἱερέας, τήν παρέδωσε σέ μιά γυναίκα γιά νά τήν ἀναθρέψει. Γειτόνισσες γυναῖκες, πού ἦταν χριστιανές, ἀλλά καί ἄλλοιχριστιανοί, μίλησαν στήν μικρή Μαρίνα γιά τήν πίστη στόν Χριστό, τόν ἀληθινό Θεό. Καί ἡ Μαρίνα, σάν καλό χωράφι πού ἦταν ἡ ψυχή της, ἀλλά προπαντός μέ τόν φωτισμό τοῦ Θεοῦ, δεχόταν τά καλά λόγια, πού ἄκουγε ἀπό στόματα χριστιανῶν, καί πίστεψε ἀπό μικρή στόν ἀληθινό Θεό, τόν Κύριο ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστό. Καί ὄχι μόνον πίστεψε, ἀλλά καί ἀγάπησε θερμά τόν Χριστό, τόσο πολύ, ὥστε σέ ἡλικία δεκαπέντε ἐτῶν φλεγόταν ἡ καρδιά της νά Τόν ὁμολογήσει καί νά πεθάνει μέ μαρτυρικό θάνατο γι᾽ Αὐτόν. Ἄς εἶναι ἀναπαυμένες καί ἅγιες οἱ ψυχές τῶν χριστιανῶν ἐκείνων, πού μίλησαν στό μικρό κοριτσάκι τήν Μαρίνα γιά τήν πίστη καί τήν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ, καί τήν ἔκαναν, ἀπό νεαρή κοπέλλα, νά θέλει νά μαρτυρήσει γι᾽ Αὐτόν. Βλέπετε, χριστιανοί μου, ὅτι πρέπει νά μιλᾶμε στούς ἄλλους γιά τήν πίστη μας καί σ᾽ αὐτά ἀκόμη τά μικρά παιδάκια; 

Ἀλλά πρέπει νά μιλᾶμε σωστά, ὅπως ἐκεῖνοι οἱ ἄγνωστοι χριστιανοί μίλησαν σωστά στήν μικρή Μαρίνα γιά τήν πίστη τοῦ Χριστοῦ. Γιατί, γιά νά θέλει τώρα ἡ δεκαπεντάχρονη κοπέλλα Μαρίνα νά μαρτυρήσει γιά τόν Χριστό, φαίνεται ὅτι οἱ χριστιανοί πού τήν κατήχησαν τῆς εἶπαν καί γιά μαρτύριο. Τῆς εἶπαν ὅτι γιά τήν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ οἱ χριστιανοί πρέπει νά δίνουν καί τήν ζωή τους ἀκόμη.

2. Ἡ Μαρίνα, τώρα πού ἔγινε κοπέλλα, ὁμολογοῦσε σέ ὅλους τήν πίστη της στόν Χριστό καί ἔβριζε τά ψεύτικα εἴδωλα. Τό ἄκουσε αὐτό καί ὁ πατέρας της, πού ἦταν, ὅπως εἴπαμε, ἱερέας τῶν εἰδώλων, καί προσπάθησε νά τήν μεταπείσει καί νά λατρέψει καί αὐτή τά εἴδωλα. Ἀλλά εἰς μάτην! Ἡ Μαρίνα μέ περισσότερη δύναμη ὁμολογοῦσε τήν πίστη στόν Χριστό καί ἐχλεύαζε τά εἴδωλα λυπούμενη γιά τήν εἰδωλολατρία τοῦ πατέρα της. Ὁ πατέρας της τήν ἐμίσησε γι᾽ αὐτό καί τήν ἀποκλήρωσε.

3. Τόν καιρό ἐκεῖνο ἔτυχε νά περνᾶ ἀπό τόν τόπο πού κατοικοῦσε ἡ Ἁγία ὁ εἰδωλολάτρης ἔπαρχος Ὀλύμβριος, ἕνας ἄγριος στόν χαρακτήρα του ἄνθρωπος. Αὐτός, ὅταν εἶδε τήν Μαρίνα, τήν ἀγάπησε γιά τήν ὀμορφιά της καί ἤθελε νά τήν πάρει γιά γυναίκα του. Γι᾽ αὐτό διέταξε νά τήν φέρουν στό παλάτι του. Ὁ ἄρχοντας τήν ἐρώτησε νά τοῦ πεῖ τό ὄνομά της καί τό Θεό πού λατρεύει. Αὐτή τότε τοῦ ἀποκρίθηκε ἄφοβα: «Μέ λένε Μαρίνα καί θέλω νά εἶμαι δούλη τοῦ Θεοῦ καί Σωτήρα μου Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ Ὁποῖος ἔκανε ὅλο τόν κόσμο»! Γι᾽ αὐτήν τήν ἀπάντηση τῆς Ἁγίας ὁ ἔπαρχος τήν ἐφυλάκισε μέχρι τήν ἄλλη ἡμέρα, κατά τήν ὁποία εἶχαν μιά μεγάλη εἰδωλολατρική ἑορτή, ἐλπίζοντας ὅτι θά τήν πείσει νά ἔλθει καί αὐτή στήν γιορτή γιά νά θυσιάσει. Τήν ἄλλη μέρα ἔφεραν πράγματι καί τήν Μαρίνα ἀπό τήν φυλακή στήν γιορτή. Ὁ Ὀλύμβριος καί μέ κολακεῖες καί μέ ἀπειλές προσπάθησε νά μεταπείσει τήν Μαρίνα νά ἀρνηθεῖ τά ὅσα εἶπε στήν πρώτη συνάντηση μαζί του καί νά προσφέρει καί αὐτή θυσία στά εἴδωλα. Ἀλλά ἡ ἁγία Μαρίνα τώρα μέ μεγαλύτερη παρρησία τοῦ εἶπε: «Δεῖρε με, πνίξε με, σφάξε με, βασάνισέ με μέ μύρια βάσανα. Δέν πρόκειται νά ἀρνηθῶ τόν Χριστό μου, πού εἶναι ἡ Ἀλήθεια, καί νά προσκυνήσω τά εἴδωλα, πού εἶναι ψέματα». Τότε, χριστιανοί μου, μάνιωσε ὁ εἰδωλολάτρης ἄρχοντας καί διέταξε νά ρίξουν καταγῆς τήν Ἁγία καί νά τήν ραβδίσουν σκληρά μέ ραβδιά πού εἶχαν ἀγκάθια. Αὐτό καί ἔκαναν οἱ ὑπήκοοί του. Ἀπό τούς ραβδισμούς κυλοῦσε ἄφθονο στήν γῆ τό παρθενικό αἷμα τῆς μάρτυρας ἁγίας Μαρίνας. Ἀλλά αὐτή, παρά τήν σκληρότητα τοῦ βασανιστηρίου, ὑπέφερε μέ ἀνδρεία τούς πόνους τοῦ ραβδισμοῦ. Αὐτό σημαίνει ὅτι αὐτή ἡ νεαρή νεάνιδα Μαρίνα ἦταν θεοφόρα, ὅτι εἶχε μέσα της πλούσια τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ, πού τήν δυνάμωνε νά ὑποφέρει ἀγόγγυστα τό μαρτύριο. Ὅσοι λύγιζαν στό μαρτύριο, αὐτό ἦταν ἀποδεικτικό στοιχεῖο ὅτι δέν εἶχαν μέσα τους τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ, καί ἄς παρίσταναν τόν ἑαυτό τους ὑποκριτικά ὡς καλόν.
4. Τέλος πάντων, μέ τήν σταθερότητα τῆς Ἁγίας κατεξευτελίστηκε ὁ ἄρχοντας καί διέταξε πάλι νά τήν βάλουν στήν φυλακή. Ἐκεῖ, χριστιανοί μου, πολέμησε τήν ἁγία Μαρίνα προσωπικά ὁ ἴδιος ὁ διάβολος, γιατί τῆς παρουσιάστηκε σάν ἕνας φοβερός δράκοντας, πού ἀπό τό στόμα του ἔβγαινε φωτιά καί καπνός. Ἡ Ἁγία προσευχόταν καί, ἀφοῦ ἐπικαλέστηκε τό ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἔκανε μέ τό δεξί της χέρι τό σημεῖο τοῦ Σταυροῦ στά σπλάγχνα τοῦ δράκοντα καί – ὤ, ἡ δύναμη τοῦ Σταυροῦ! –σχίστηκε ἡ κοιλιά του καί ἔγινε ἄφαντος. Ἀλλά σέ λίγο ὁ διάβολος τῆς ἐμφανίστηκε πάλι μέ μορφή μαύρου σκυλιοῦ. Ἡ Ἁγία, δυναμωμένη τώρα ἀπό τήν προηγούμενη νίκη της, ἅρπαξε τό σκυλί ἀπό τίς τρίχες του καί τό χτύπησε στό κεφάλι μέ ἕνα σφυρί πού βρῆκε καταγῆς καί ταπείνωσε ἔτσι ἐντελῶς τόν διάβολο. Τότε, χριστιανοί μου, μετά ἀπό αὐτά, ἐκεῖ στήν φυλακή πού ἦταν ἡ Ἁγία, φάνηκε μία θεία ὀπτασία. Ἀπό ἕνα Σταυρό, ὁ ὁποῖος ἔφθανε ἀπό τήν γῆ μέχρι τόν οὐρανό, ἔβγαινε ἕνα μεγάλο Φῶς· ἐπάνω δέ στόν Σταυρό πετοῦσε μία λευκή καί καθαρή Περιστερά. Αὐτή ἡ ὀπτασία δήλωνε τό μυστήριο τῆς Ἁγίας Τριάδος, τοῦ Θεοῦ μας. Τό Φῶς σήμαινε τήν δόξα τοῦ Πατρός· ὁ Σταυρός δήλωνε τόν Ἐσταυρωμένο Κύριο καί ἡ λευκή Περιστερά τό Ἅγιο Πνεῦμα. Ἡ Περιστερά ἔπειτα ἦλθε κοντά στήν Ἁγία καί τῆς εἶπε: «Χαῖρε καί εὐφραίνου, Μαρίνα, γιατί ἔφθασε ἡ ὥρα νά λάβεις τό στεφάνι τῆς νίκης καί νά εἰσέλθεις στήν Βασιλεία τοῦ Χριστοῦ τήν ἐπουράνιο». Ὅλη αὐτή ἡ θεοφάνεια ἐνθάρρυνε πολύ τήν ἁγία Μαρίνα καί τῆς θεράπευσε τίς πληγές, πού εἶχε ἀπό τό μαρτύριό της. Μετά τήν θεία αὐτή ὀπτασία, τήν ἄλλη μέρα, ὁμολόγησε μέ μεγαλύτερο θάρρος στόν ἄρχοντα τήν πίστη της στόν Ἰησοῦ Χριστό, χλευάζοντας τά εἴδωλα καί λέγοντας ὅτι ὅσοι τά λατρεύουν εἶναι στό ψέμα καί τήν πλάνη.

5. Μάνιωσε περισσότερο ὁ τύραννος Ὀλύμβριος καί ὑπέβαλε σέ νέα βασανιστήρια τήν νεαρή κοπέλλα. Τήν κρέμασαν γυμνή σέ ἕνα ξύλο καί ἔκαιγαν τίς πλευρές της καί τό στῆθος της μέ λαμπάδες. Ἔπειτα ἔφεραν ἕνα μεγάλο-μεγάλο λέβητα καί τόν γέμισαν μέ νερό. Ξεκρέμασαν τήν Ἁγία ἀπό τό ξύλο καί τήν βούτηξαν στόν λέβητα κατακέφαλα γιά νά πνιγεῖ. Ἀλλά ἐκείνη τήν ὥρα, χριστιανοί μου, ἔγινε μεγάλος σεισμός καί φάνηκε πάλι ἡ θεία Περιστερά, πού εἴπαμε παραπάνω, κρατώντας αὐτή τήν φορά στό στόμα της ἕνα στεφάνι καί τό ἔδωσε στήν μάρτυρα λέγοντάς της ὅτι αὐτό εἶναι ἀπό τήν Δεξιά τοῦ Ὑψίστου. Τό θέαμα αὐτό τό εἶδαν καί τό ἄκουσαν πολλοί εἰδωλολάτρες καί τούς ἔκανε νά πιστεύσουν καί αὐτοί στόν Ἰησοῦ Χριστό καί νά Τόν ὁμολογήσουν γιά ἀληθινό Θεό. Γιά τήν ὁμολογία τους δέ αὐτή ὁ σκληρός Ὀλύμβριος διέταξε νά θανατωθοῦν καί ἔτσι βαπτίστηκαν ὅλοι αὐτοί στό αἷμα τους. Ἀμέσως ἔπειτα, βλέποντας τήν ἧττα του ὁ εἰδωλολάτρης ἄρχοντας, εἶπε γιά τήν ἁγία Μαρίνα νά ἀποκεφαλιστεῖ. Πῆραν λοιπόν οἱ δήμιοι τήν ἁγία Μαρίνα καί τήν ὁδήγησαν στόν τόπο τῆς καταδίκης. Αὐτή δέ, πρίν ἀπό τόν ἀποκεφαλισμό της, ζήτησε νά προσευχηθεῖ. Στήν προσευχή της ἡ Ἁγία ζήτησε νά ἔρχεται εὐλογία καί Χάρη ἀπό τόν Θεό σέ ὅποιον ἐπικαλεῖται τήν βοήθειά της. Ἔπειτα τήν ἀποκεφάλισαν.

6. Ἐνθυμούμενοι καί ἐμεῖς τήν προσευχή αὐτή τῆς παρθενομάρτυρας ἁγίας Μαρίνας, τήν παρακαλοῦμε νά πρεσβεύει στόν Ἰησοῦ Χριστό γιά μᾶς νά μᾶς δίνει τήν Χάρη Του, νά Τόν ἀγαπᾶμε, νά τηροῦμε τό ἅγιο θέλημά Του καί νά δίνουμε καί ἐμεῖς θαρραλέα μαρτυρία γιά τήν πίστη μας, ὅπου οἱ περιστάσεις τό καλοῦν ἤ θά τό καλέσουν. –Δι᾽ εὐχῶν τῆς παρθενομάρτυρος ἁγίας Mαρίνας, Χριστέ ὁ Θεός, ἐλέησον καί σῶσον ἡμᾶς, ΑΜΗΝ.


Η αγια Μαρινα (Μητροπολιτου Γορτυνος και Μεγαλοπολεως Ιερεμια)

1:00:00 π.μ.
•



1. Στίς 17 Ἰουλίου ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία, ἀδελφοί χριστιανοί, ἑορτάζει τήν ἁγία Μαρίνα. Ἡ ἁγία αὐτή ἔζησε στά τέλη τοῦ 3ου αἰ. σέ κάποιο χωριό τῆς Πισιδίας τῆς Μικρᾶς Ἀσίας. 
Ἀπό μικρή ἡλικία ἔμεινε ὀρφανούλα ἀπό μητέρα καί ὁ πατέρας της, πού ἦταν εἰδωλολάτρης ἱερέας, τήν παρέδωσε σέ μιά γυναίκα γιά νά τήν ἀναθρέψει. Γειτόνισσες γυναῖκες, πού ἦταν χριστιανές, ἀλλά καί ἄλλοιχριστιανοί, μίλησαν στήν μικρή Μαρίνα γιά τήν πίστη στόν Χριστό, τόν ἀληθινό Θεό. Καί ἡ Μαρίνα, σάν καλό χωράφι πού ἦταν ἡ ψυχή της, ἀλλά προπαντός μέ τόν φωτισμό τοῦ Θεοῦ, δεχόταν τά καλά λόγια, πού ἄκουγε ἀπό στόματα χριστιανῶν, καί πίστεψε ἀπό μικρή στόν ἀληθινό Θεό, τόν Κύριο ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστό. Καί ὄχι μόνον πίστεψε, ἀλλά καί ἀγάπησε θερμά τόν Χριστό, τόσο πολύ, ὥστε σέ ἡλικία δεκαπέντε ἐτῶν φλεγόταν ἡ καρδιά της νά Τόν ὁμολογήσει καί νά πεθάνει μέ μαρτυρικό θάνατο γι᾽ Αὐτόν. Ἄς εἶναι ἀναπαυμένες καί ἅγιες οἱ ψυχές τῶν χριστιανῶν ἐκείνων, πού μίλησαν στό μικρό κοριτσάκι τήν Μαρίνα γιά τήν πίστη καί τήν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ, καί τήν ἔκαναν, ἀπό νεαρή κοπέλλα, νά θέλει νά μαρτυρήσει γι᾽ Αὐτόν. Βλέπετε, χριστιανοί μου, ὅτι πρέπει νά μιλᾶμε στούς ἄλλους γιά τήν πίστη μας καί σ᾽ αὐτά ἀκόμη τά μικρά παιδάκια; 

Ἀλλά πρέπει νά μιλᾶμε σωστά, ὅπως ἐκεῖνοι οἱ ἄγνωστοι χριστιανοί μίλησαν σωστά στήν μικρή Μαρίνα γιά τήν πίστη τοῦ Χριστοῦ. Γιατί, γιά νά θέλει τώρα ἡ δεκαπεντάχρονη κοπέλλα Μαρίνα νά μαρτυρήσει γιά τόν Χριστό, φαίνεται ὅτι οἱ χριστιανοί πού τήν κατήχησαν τῆς εἶπαν καί γιά μαρτύριο. Τῆς εἶπαν ὅτι γιά τήν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ οἱ χριστιανοί πρέπει νά δίνουν καί τήν ζωή τους ἀκόμη.

2. Ἡ Μαρίνα, τώρα πού ἔγινε κοπέλλα, ὁμολογοῦσε σέ ὅλους τήν πίστη της στόν Χριστό καί ἔβριζε τά ψεύτικα εἴδωλα. Τό ἄκουσε αὐτό καί ὁ πατέρας της, πού ἦταν, ὅπως εἴπαμε, ἱερέας τῶν εἰδώλων, καί προσπάθησε νά τήν μεταπείσει καί νά λατρέψει καί αὐτή τά εἴδωλα. Ἀλλά εἰς μάτην! Ἡ Μαρίνα μέ περισσότερη δύναμη ὁμολογοῦσε τήν πίστη στόν Χριστό καί ἐχλεύαζε τά εἴδωλα λυπούμενη γιά τήν εἰδωλολατρία τοῦ πατέρα της. Ὁ πατέρας της τήν ἐμίσησε γι᾽ αὐτό καί τήν ἀποκλήρωσε.

3. Τόν καιρό ἐκεῖνο ἔτυχε νά περνᾶ ἀπό τόν τόπο πού κατοικοῦσε ἡ Ἁγία ὁ εἰδωλολάτρης ἔπαρχος Ὀλύμβριος, ἕνας ἄγριος στόν χαρακτήρα του ἄνθρωπος. Αὐτός, ὅταν εἶδε τήν Μαρίνα, τήν ἀγάπησε γιά τήν ὀμορφιά της καί ἤθελε νά τήν πάρει γιά γυναίκα του. Γι᾽ αὐτό διέταξε νά τήν φέρουν στό παλάτι του. Ὁ ἄρχοντας τήν ἐρώτησε νά τοῦ πεῖ τό ὄνομά της καί τό Θεό πού λατρεύει. Αὐτή τότε τοῦ ἀποκρίθηκε ἄφοβα: «Μέ λένε Μαρίνα καί θέλω νά εἶμαι δούλη τοῦ Θεοῦ καί Σωτήρα μου Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ Ὁποῖος ἔκανε ὅλο τόν κόσμο»! Γι᾽ αὐτήν τήν ἀπάντηση τῆς Ἁγίας ὁ ἔπαρχος τήν ἐφυλάκισε μέχρι τήν ἄλλη ἡμέρα, κατά τήν ὁποία εἶχαν μιά μεγάλη εἰδωλολατρική ἑορτή, ἐλπίζοντας ὅτι θά τήν πείσει νά ἔλθει καί αὐτή στήν γιορτή γιά νά θυσιάσει. Τήν ἄλλη μέρα ἔφεραν πράγματι καί τήν Μαρίνα ἀπό τήν φυλακή στήν γιορτή. Ὁ Ὀλύμβριος καί μέ κολακεῖες καί μέ ἀπειλές προσπάθησε νά μεταπείσει τήν Μαρίνα νά ἀρνηθεῖ τά ὅσα εἶπε στήν πρώτη συνάντηση μαζί του καί νά προσφέρει καί αὐτή θυσία στά εἴδωλα. Ἀλλά ἡ ἁγία Μαρίνα τώρα μέ μεγαλύτερη παρρησία τοῦ εἶπε: «Δεῖρε με, πνίξε με, σφάξε με, βασάνισέ με μέ μύρια βάσανα. Δέν πρόκειται νά ἀρνηθῶ τόν Χριστό μου, πού εἶναι ἡ Ἀλήθεια, καί νά προσκυνήσω τά εἴδωλα, πού εἶναι ψέματα». Τότε, χριστιανοί μου, μάνιωσε ὁ εἰδωλολάτρης ἄρχοντας καί διέταξε νά ρίξουν καταγῆς τήν Ἁγία καί νά τήν ραβδίσουν σκληρά μέ ραβδιά πού εἶχαν ἀγκάθια. Αὐτό καί ἔκαναν οἱ ὑπήκοοί του. Ἀπό τούς ραβδισμούς κυλοῦσε ἄφθονο στήν γῆ τό παρθενικό αἷμα τῆς μάρτυρας ἁγίας Μαρίνας. Ἀλλά αὐτή, παρά τήν σκληρότητα τοῦ βασανιστηρίου, ὑπέφερε μέ ἀνδρεία τούς πόνους τοῦ ραβδισμοῦ. Αὐτό σημαίνει ὅτι αὐτή ἡ νεαρή νεάνιδα Μαρίνα ἦταν θεοφόρα, ὅτι εἶχε μέσα της πλούσια τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ, πού τήν δυνάμωνε νά ὑποφέρει ἀγόγγυστα τό μαρτύριο. Ὅσοι λύγιζαν στό μαρτύριο, αὐτό ἦταν ἀποδεικτικό στοιχεῖο ὅτι δέν εἶχαν μέσα τους τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ, καί ἄς παρίσταναν τόν ἑαυτό τους ὑποκριτικά ὡς καλόν.
4. Τέλος πάντων, μέ τήν σταθερότητα τῆς Ἁγίας κατεξευτελίστηκε ὁ ἄρχοντας καί διέταξε πάλι νά τήν βάλουν στήν φυλακή. Ἐκεῖ, χριστιανοί μου, πολέμησε τήν ἁγία Μαρίνα προσωπικά ὁ ἴδιος ὁ διάβολος, γιατί τῆς παρουσιάστηκε σάν ἕνας φοβερός δράκοντας, πού ἀπό τό στόμα του ἔβγαινε φωτιά καί καπνός. Ἡ Ἁγία προσευχόταν καί, ἀφοῦ ἐπικαλέστηκε τό ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἔκανε μέ τό δεξί της χέρι τό σημεῖο τοῦ Σταυροῦ στά σπλάγχνα τοῦ δράκοντα καί – ὤ, ἡ δύναμη τοῦ Σταυροῦ! –σχίστηκε ἡ κοιλιά του καί ἔγινε ἄφαντος. Ἀλλά σέ λίγο ὁ διάβολος τῆς ἐμφανίστηκε πάλι μέ μορφή μαύρου σκυλιοῦ. Ἡ Ἁγία, δυναμωμένη τώρα ἀπό τήν προηγούμενη νίκη της, ἅρπαξε τό σκυλί ἀπό τίς τρίχες του καί τό χτύπησε στό κεφάλι μέ ἕνα σφυρί πού βρῆκε καταγῆς καί ταπείνωσε ἔτσι ἐντελῶς τόν διάβολο. Τότε, χριστιανοί μου, μετά ἀπό αὐτά, ἐκεῖ στήν φυλακή πού ἦταν ἡ Ἁγία, φάνηκε μία θεία ὀπτασία. Ἀπό ἕνα Σταυρό, ὁ ὁποῖος ἔφθανε ἀπό τήν γῆ μέχρι τόν οὐρανό, ἔβγαινε ἕνα μεγάλο Φῶς· ἐπάνω δέ στόν Σταυρό πετοῦσε μία λευκή καί καθαρή Περιστερά. Αὐτή ἡ ὀπτασία δήλωνε τό μυστήριο τῆς Ἁγίας Τριάδος, τοῦ Θεοῦ μας. Τό Φῶς σήμαινε τήν δόξα τοῦ Πατρός· ὁ Σταυρός δήλωνε τόν Ἐσταυρωμένο Κύριο καί ἡ λευκή Περιστερά τό Ἅγιο Πνεῦμα. Ἡ Περιστερά ἔπειτα ἦλθε κοντά στήν Ἁγία καί τῆς εἶπε: «Χαῖρε καί εὐφραίνου, Μαρίνα, γιατί ἔφθασε ἡ ὥρα νά λάβεις τό στεφάνι τῆς νίκης καί νά εἰσέλθεις στήν Βασιλεία τοῦ Χριστοῦ τήν ἐπουράνιο». Ὅλη αὐτή ἡ θεοφάνεια ἐνθάρρυνε πολύ τήν ἁγία Μαρίνα καί τῆς θεράπευσε τίς πληγές, πού εἶχε ἀπό τό μαρτύριό της. Μετά τήν θεία αὐτή ὀπτασία, τήν ἄλλη μέρα, ὁμολόγησε μέ μεγαλύτερο θάρρος στόν ἄρχοντα τήν πίστη της στόν Ἰησοῦ Χριστό, χλευάζοντας τά εἴδωλα καί λέγοντας ὅτι ὅσοι τά λατρεύουν εἶναι στό ψέμα καί τήν πλάνη.

5. Μάνιωσε περισσότερο ὁ τύραννος Ὀλύμβριος καί ὑπέβαλε σέ νέα βασανιστήρια τήν νεαρή κοπέλλα. Τήν κρέμασαν γυμνή σέ ἕνα ξύλο καί ἔκαιγαν τίς πλευρές της καί τό στῆθος της μέ λαμπάδες. Ἔπειτα ἔφεραν ἕνα μεγάλο-μεγάλο λέβητα καί τόν γέμισαν μέ νερό. Ξεκρέμασαν τήν Ἁγία ἀπό τό ξύλο καί τήν βούτηξαν στόν λέβητα κατακέφαλα γιά νά πνιγεῖ. Ἀλλά ἐκείνη τήν ὥρα, χριστιανοί μου, ἔγινε μεγάλος σεισμός καί φάνηκε πάλι ἡ θεία Περιστερά, πού εἴπαμε παραπάνω, κρατώντας αὐτή τήν φορά στό στόμα της ἕνα στεφάνι καί τό ἔδωσε στήν μάρτυρα λέγοντάς της ὅτι αὐτό εἶναι ἀπό τήν Δεξιά τοῦ Ὑψίστου. Τό θέαμα αὐτό τό εἶδαν καί τό ἄκουσαν πολλοί εἰδωλολάτρες καί τούς ἔκανε νά πιστεύσουν καί αὐτοί στόν Ἰησοῦ Χριστό καί νά Τόν ὁμολογήσουν γιά ἀληθινό Θεό. Γιά τήν ὁμολογία τους δέ αὐτή ὁ σκληρός Ὀλύμβριος διέταξε νά θανατωθοῦν καί ἔτσι βαπτίστηκαν ὅλοι αὐτοί στό αἷμα τους. Ἀμέσως ἔπειτα, βλέποντας τήν ἧττα του ὁ εἰδωλολάτρης ἄρχοντας, εἶπε γιά τήν ἁγία Μαρίνα νά ἀποκεφαλιστεῖ. Πῆραν λοιπόν οἱ δήμιοι τήν ἁγία Μαρίνα καί τήν ὁδήγησαν στόν τόπο τῆς καταδίκης. Αὐτή δέ, πρίν ἀπό τόν ἀποκεφαλισμό της, ζήτησε νά προσευχηθεῖ. Στήν προσευχή της ἡ Ἁγία ζήτησε νά ἔρχεται εὐλογία καί Χάρη ἀπό τόν Θεό σέ ὅποιον ἐπικαλεῖται τήν βοήθειά της. Ἔπειτα τήν ἀποκεφάλισαν.

6. Ἐνθυμούμενοι καί ἐμεῖς τήν προσευχή αὐτή τῆς παρθενομάρτυρας ἁγίας Μαρίνας, τήν παρακαλοῦμε νά πρεσβεύει στόν Ἰησοῦ Χριστό γιά μᾶς νά μᾶς δίνει τήν Χάρη Του, νά Τόν ἀγαπᾶμε, νά τηροῦμε τό ἅγιο θέλημά Του καί νά δίνουμε καί ἐμεῖς θαρραλέα μαρτυρία γιά τήν πίστη μας, ὅπου οἱ περιστάσεις τό καλοῦν ἤ θά τό καλέσουν. –Δι᾽ εὐχῶν τῆς παρθενομάρτυρος ἁγίας Mαρίνας, Χριστέ ὁ Θεός, ἐλέησον καί σῶσον ἡμᾶς, ΑΜΗΝ.


Κυριακη ΙΔ΄ Ματθαιου – Κεκλημενοι ολοι για τον θειο γαμο ! (Μητροπολιτου Γορτυνος και Μεγαλοπολεως Ιερεμια)

12:00:00 π.μ.
•

IEΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΓΟΡΤΥΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΕΩΣ
1. Τό σημερινό μου κήρυγμα, ἀδελφοί χριστιανοί, θά εἶναι μιά ἁπλῆ ἀνάλυση τῆς εὐαγγελικῆς περικοπῆς τῆς ΙΔ´ Ματθαίου, πού ἀκούσαμε σήμερα στήν θεία Λειτουργία. Τήν προηγούμενη Κυριακή ἀκούσαμε γιά τήν παραβολή τῶν ἀνθρωποκτόνων ἀμπελουργῶν. Ἡ παραβολή ἐκείνη δήλωνε τό θάνατο τοῦ Χριστοῦ. Ἡ σημερινή μας ὅμως εὐαγγελική περικοπή ὁμιλεῖ γιά χαρά γάμου, δηλαδή γιά τήν ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ. Καί οἱ δυό ὅμως παραβολές μιλοῦν γιά τήν ἀπείθεια τῶν Ἰουδαίων. Στήν προηγούμενη παραβολή ζητήθηκαν ἀπό τούς Ἰουδαίους «καρποί», καί γι᾽ αὐτό αὐτοί ἔγιναν φονεῖς, ὅπως εἴδαμε. Ἀλλά καί στήν σημερινή εὐαγγελική περικοπή ὁ Θεός καλεῖ τούς Ἰουδαίους σέ γάμο. Καί ὅμως αὐτοί γίνονται ἀγνώμονες καί ἔπειτα γίνονται καί φονεῖς τοῦ νυμφίου. Ἀλλά, θά ρωτήσετε, γιατί διαβάζονται τώρα οἱ εὐαγγελικές αὐτές περικοπές, πού σχετίζονται μέ τόν θάνατο τοῦ Χριστοῦ; Σᾶς τό εἶπα καί ἄλλοτε, ἀδελφοί, μέ ἀφορμή ἄλλη εὐαγγελική περικοπή. Οἱ περικοπές αὐτές εἶναι σχετικές μέ τόν θάνατο τοῦ Χριστοῦ, γιατί μᾶς προετοιμάζουν γιά τήν μεγάλη ἑορτή τοῦ Σταυροῦ, 14η Σεπτεμβρίου, ἡ ὁποία εἶναι σάν μιά Μεγάλη Παρασκευή.

2. Ἀλλά ἄς ἔρθουμε στήν σημερινή εὐαγγελική περικοπή. Ὁ Θεός κάνει γάμο τοῦ Υἱοῦ Του, τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ καί τόν συνάπτει μέ κάθε ὡραία ψυχή, ἡ ὁποία τόν δέχεται. Ὁ Χριστός, ἀδελφοί μου, εἶναι Νυμφίος καί ἡ Ἐκκλησία, ὅπως καί κάθε ψυχή, εἶναι ἡ νύμφη. Οἱ δοῦλοι, οἱ ὁποῖοι στάλθηκαν στήν ἀρχή, ὅπως λέγει τό Εὐαγγέλιο, γιά νά καλέσουν τούς κεκλημένους στόν γάμο, εἶναι οἱ περί τόν Μωυσέα. Ἀλλά οἱ Ἰουδαῖοι δέν πείστηκαν σ᾽ αὐτούς καί δέν δέχτηκαν τόν λόγο τοῦ Θεοῦ, πού γι᾽ αὐτούς ἦταν γάμος, ἦταν χαρά πνευματική. Ἔπειτα ὁ Θεός, μᾶς λέγει πάλι τό σημερινό Εὐαγγέλιο, ἔστειλε ἄλλους δούλους, δηλαδή τούς προφῆτες, ἀλλά καί σ᾽ αὐτούς ἀρνήθηκαν οἱ Ἰουδαῖοι νά συνάψουν δεσμό (γάμο) μέ τόν Θεό. Μάλιστα δέ τούς κακοποίησαν. Οἱ μετριώτεροι ἀπό τούς Ἰουδαίους δέν κακοποίησαν τούς ἀποσταλέντες σ᾽ αὐτούς προφῆτες, ἀλλά ἀδιαφόρησαν γιά τό θεῖο προσκλητήριό τους, «ἀμελήσαντες», μᾶς εἶπε τό Εὐαγγέλιο (στίχ. 5). Καί ἀντί τοῦ γάμου προτίμησαν ὁ μέν ἕνας τόν «ἴδιον ἀγρόν», ὁ δέ ἄλλος τήν «ἐμπορίαν αὐτοῦ». «Ἀγρός ἴδιος», ὅπως ἑρμηνεύουν οἱ Πατέρες, εἶναι τό σῶμα τοῦ καθενός. Ἄρα αὐτός πού προτίμησε τόν ἀγρό του καί ὄχι τό προσκλητήριο τοῦ Θεοῦ γιά τόν θεῖο γάμο, εἶναι ἐκεῖνος πού θέλει νά ζήσει φιλόσαρκο καί τρυφηλό βίο. Καί ὁ ἄλλος πού προτίμησε τήν ἐμπορία του, ἀντί τοῦ θείου γάμου εἶναι αὐτός πού περισσότερο ἀπό τά πνευματικά ἔχει σάν σκοπό του τήν φιλοκέρδεια. Ἄρα, ὅπως λέγουν οἱ Ἅγιοι Πατέρες, ὅσοι ἀποτυγχάνουν στόν πνευματικό τους δεσμό μέ τόν Χριστό καί στήν ἑστίαση μαζί Του, εἶναι ἀπό τά δύο αὐτά: Ἀπό τήν σωματική ἡδονή καί ἀπό τήν φιλοκέρδεια. Οἱ «ταῦροι» καί τά «σιτιστά», πού λέγει ἡ παραβολή, ὅτι ἔχει τό τραπέζι τοῦ γάμου (στίχ. 4), κατά τήν ἑρμηνεία πάλι τῶν Ἁγίων Πατέρων, εἶναι ἡ Παλαιά καί ἡ Καινή Διαθήκη. Ἡ μέν Παλαιά Διαθήκη ἐκφράζεται μέ τούς «ταύρους», γιατί ἔχει ζωοθυσίες. Ἡ δέ Καινή Διαθήκη ἐκφράζεται μέ τά «σιτιστά», γιατί στήν Καινή Διαθήκη προσφέρουμε στό θυσιαστήριο τό πρόσφορο γιά τήν θεία Λειτουργία, πού εἶναι ἀπό σίτο («σιτιστά»). Ὁ Θεός λοιπόν μᾶς καλεῖ στήν Ἐκκλησία Του γιά νά φᾶμε τά ἀγαθά τῆς Παλαιᾶς καί τῆς Καινῆς Διαθήκης! Ἄς παρατηρήσουμε ἀκόμη, χριστιανοί μου, ὅτι αὐτούς πού καλεῖ ὁ Θεός γιά τό τραπέζι τοῦ γάμου ἦταν ἤδη κεκλημένοι, γι᾽ αὐτό καί λέγει στούς δούλους Του «εἴπατε τοῖς κεκλημένοις» (στίχ. 4). Αὐτή ἡ κλήση εἶναι ἡ κλήση πρός τό καλό, πού τήν ἔχουμε ἐκ φύσεως ὅλοι οἱ ἄνθρωποι, γιατί τήν ἔβαλε ὁ Θεός στόν καθένα μας.
3. Ἐπειδή οἱ προηγούμενοι δοῦλοι, ὁ Μωυσῆς καί οἱ προφῆτες, δέν ἔπεισαν τούς Ἰουδαίους νά ἔλθουν νά συνάψουν θεῖο γάμο μέ τόν Θεό, ἔστειλε ὁ Θεός ἄλλους, τούς Ἀποστόλους Του, γιά νά καλέσουν τώρα τούς ἐθνικούς στόν θεῖο γάμο. Αὐτοί δέν βάδιζαν τήν ἀληθινή ὁδό, γι᾽ αὐτό καί εἶπε τό Εὐαγγέλιο ὅτι ἦταν «παρά τάς διεξόδους τῶν ὁδῶν». Οἱ ἐθνικοί ἦταν εἰδωλολάτρες, οἱ δέ θεοί τους, ὅπως ὁ Δίας καί ὁ Διόνυσος καί ἡ Ἀφροδίτη καί ὅλοι οἱ ἄλλοι, ἦταν οἱ συνήγοροι τῶν ἁμαρτωλῶν παθῶν τους. Οἱ Ἀπόστολοι τώρα, χριστιανοί μου, ὁρμώμενοι ἀπό τήν Ἰερουσαλήμ πρός τά ἔθνη, συγκέντρωσαν πολλούς ἐθνικούς, «πονηρούς τε καί ἀγαθούς», καί τούς συγκέντρωσαν στό τραπέζι τοῦ γάμου, δηλαδή στήν Ἐκκλησία. Ἡ εἴσοδος στήν Ἐκκλησία γίνεται χωρίς διάκριση, γιατί καλοῦνται ἀπό τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ ὅλοι, «ἀγαθοί καί πονηροί» (στίχ. 10). Ἡ ζωή μας ὅμως μετά τήν εἴσοδό μας στήν Ἐκκλησία πρέπει νά εἶναι καθαρή. Δέν πρέπει νά εἴμαστε ἁπλῶς κλητοί, ἀλλά καί ἐκλεκτοί (στίχ. 14). Γι᾽ αὐτό καί στήν σημερινή εὐαγγελική περικοπή παρουσιάζεται ὁ βασιλεύς νά κάνει ἐξέταση αὐτῶν πού ἦλθαν στόν γάμο τοῦ Υἱοῦ Του καί τόν βλέπουμε νά ἐκδιώκει ἀπό τόν γάμο τόν ἄνθρωπο ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος δέν εἶχε «ἔνδυμα γάμου» (στίχ. 11). Καί μάλιστα αὐτόν, λέγει τό Εὐαγγέλιο, τόν ἀπέστειλε στό «σκότος τό ἐξώτερον» (στίχ. 13). Ἀπό αὐτό, χριστιανοί μου, ἄς καταλάβουμε ὅτι γιά νά ἀνήκουμε στόν Χριστό, γιά νά εἴμαστε δικοί Του, πρέπει νά ἔχουμε βίο καθαρό, πρέπει νά ἔχουμε «ἔνδυμα γάμου», δηλαδή ὄχι ρυπαρά ἐνδύματα. «Ἔνδυμα γάμου» λέγουν οἱ Ἅγιοι Πατέρες, σημαίνει ὅτι πρέπει νά ντυθοῦμε μέ σπλάγχνα οἰκτιρμῶν, μέ χρηστότητα καί μέ φιλαδελφία. Διαφορετικά θά πᾶμε στό «σκότος τό ἐξώτερον», καί «ἐκεῖ ἔσται ὁ κλαυθμός καί ὁ βρυγμός τῶν ὁδόντων» (στίχ. 13). Ἀλλοίμονό μας, χριστιανοί. Ἀλλά, ὄχι, μή γένοιτο, Χριστέ μου, μή γένοιτο νά χωριστοῦμε ἀπό Σένα. Θέλουμε νά εἴμαστε πάντοτε μαζί, καί στόν παρόντα καί στόν μέλλοντα αἰῶνα. Δός μας τήν Χάρη Σου, γιά νά πλύνουμε μέ τήν μετάνοιά μας τό ἔνδυμα τῆς ψυχῆς μας καί νά γίνει αὐτό «ἔνδυμα γάμου» κατάλληλο γιά τόν θεῖο Σου νυμφώνα, ΑΜΗΝ!

Η αγια Μαρινα (Μητροπολιτου Γορτυνος και Μεγαλοπολεως Ιερεμια)

12:00:00 π.μ.
•




1. Στίς 17 Ἰουλίου ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία, ἀδελφοί χριστιανοί, ἑορτάζει τήν ἁγία Μαρίνα. Ἡ ἁγία αὐτή ἔζησε στά τέλη τοῦ 3ου αἰ. σέ κάποιο χωριό τῆς Πισιδίας τῆς Μικρᾶς Ἀσίας. 
Ἀπό μικρή ἡλικία ἔμεινε ὀρφανούλα ἀπό μητέρα καί ὁ πατέρας της, πού ἦταν εἰδωλολάτρης ἱερέας, τήν παρέδωσε σέ μιά γυναίκα γιά νά τήν ἀναθρέψει. Γειτόνισσες γυναῖκες, πού ἦταν χριστιανές, ἀλλά καί ἄλλοιχριστιανοί, μίλησαν στήν μικρή Μαρίνα γιά τήν πίστη στόν Χριστό, τόν ἀληθινό Θεό. Καί ἡ Μαρίνα, σάν καλό χωράφι πού ἦταν ἡ ψυχή της, ἀλλά προπαντός μέ τόν φωτισμό τοῦ Θεοῦ, δεχόταν τά καλά λόγια, πού ἄκουγε ἀπό στόματα χριστιανῶν, καί πίστεψε ἀπό μικρή στόν ἀληθινό Θεό, τόν Κύριο ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστό. Καί ὄχι μόνον πίστεψε, ἀλλά καί ἀγάπησε θερμά τόν Χριστό, τόσο πολύ, ὥστε σέ ἡλικία δεκαπέντε ἐτῶν φλεγόταν ἡ καρδιά της νά Τόν ὁμολογήσει καί νά πεθάνει μέ μαρτυρικό θάνατο γι᾽ Αὐτόν. Ἄς εἶναι ἀναπαυμένες καί ἅγιες οἱ ψυχές τῶν χριστιανῶν ἐκείνων, πού μίλησαν στό μικρό κοριτσάκι τήν Μαρίνα γιά τήν πίστη καί τήν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ, καί τήν ἔκαναν, ἀπό νεαρή κοπέλλα, νά θέλει νά μαρτυρήσει γι᾽ Αὐτόν. Βλέπετε, χριστιανοί μου, ὅτι πρέπει νά μιλᾶμε στούς ἄλλους γιά τήν πίστη μας καί σ᾽ αὐτά ἀκόμη τά μικρά παιδάκια; 

Ἀλλά πρέπει νά μιλᾶμε σωστά, ὅπως ἐκεῖνοι οἱ ἄγνωστοι χριστιανοί μίλησαν σωστά στήν μικρή Μαρίνα γιά τήν πίστη τοῦ Χριστοῦ. Γιατί, γιά νά θέλει τώρα ἡ δεκαπεντάχρονη κοπέλλα Μαρίνα νά μαρτυρήσει γιά τόν Χριστό, φαίνεται ὅτι οἱ χριστιανοί πού τήν κατήχησαν τῆς εἶπαν καί γιά μαρτύριο. Τῆς εἶπαν ὅτι γιά τήν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ οἱ χριστιανοί πρέπει νά δίνουν καί τήν ζωή τους ἀκόμη.

2. Ἡ Μαρίνα, τώρα πού ἔγινε κοπέλλα, ὁμολογοῦσε σέ ὅλους τήν πίστη της στόν Χριστό καί ἔβριζε τά ψεύτικα εἴδωλα. Τό ἄκουσε αὐτό καί ὁ πατέρας της, πού ἦταν, ὅπως εἴπαμε, ἱερέας τῶν εἰδώλων, καί προσπάθησε νά τήν μεταπείσει καί νά λατρέψει καί αὐτή τά εἴδωλα. Ἀλλά εἰς μάτην! Ἡ Μαρίνα μέ περισσότερη δύναμη ὁμολογοῦσε τήν πίστη στόν Χριστό καί ἐχλεύαζε τά εἴδωλα λυπούμενη γιά τήν εἰδωλολατρία τοῦ πατέρα της. Ὁ πατέρας της τήν ἐμίσησε γι᾽ αὐτό καί τήν ἀποκλήρωσε.

3. Τόν καιρό ἐκεῖνο ἔτυχε νά περνᾶ ἀπό τόν τόπο πού κατοικοῦσε ἡ Ἁγία ὁ εἰδωλολάτρης ἔπαρχος Ὀλύμβριος, ἕνας ἄγριος στόν χαρακτήρα του ἄνθρωπος. Αὐτός, ὅταν εἶδε τήν Μαρίνα, τήν ἀγάπησε γιά τήν ὀμορφιά της καί ἤθελε νά τήν πάρει γιά γυναίκα του. Γι᾽ αὐτό διέταξε νά τήν φέρουν στό παλάτι του. Ὁ ἄρχοντας τήν ἐρώτησε νά τοῦ πεῖ τό ὄνομά της καί τό Θεό πού λατρεύει. Αὐτή τότε τοῦ ἀποκρίθηκε ἄφοβα: «Μέ λένε Μαρίνα καί θέλω νά εἶμαι δούλη τοῦ Θεοῦ καί Σωτήρα μου Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ Ὁποῖος ἔκανε ὅλο τόν κόσμο»! Γι᾽ αὐτήν τήν ἀπάντηση τῆς Ἁγίας ὁ ἔπαρχος τήν ἐφυλάκισε μέχρι τήν ἄλλη ἡμέρα, κατά τήν ὁποία εἶχαν μιά μεγάλη εἰδωλολατρική ἑορτή, ἐλπίζοντας ὅτι θά τήν πείσει νά ἔλθει καί αὐτή στήν γιορτή γιά νά θυσιάσει. Τήν ἄλλη μέρα ἔφεραν πράγματι καί τήν Μαρίνα ἀπό τήν φυλακή στήν γιορτή. Ὁ Ὀλύμβριος καί μέ κολακεῖες καί μέ ἀπειλές προσπάθησε νά μεταπείσει τήν Μαρίνα νά ἀρνηθεῖ τά ὅσα εἶπε στήν πρώτη συνάντηση μαζί του καί νά προσφέρει καί αὐτή θυσία στά εἴδωλα. Ἀλλά ἡ ἁγία Μαρίνα τώρα μέ μεγαλύτερη παρρησία τοῦ εἶπε: «Δεῖρε με, πνίξε με, σφάξε με, βασάνισέ με μέ μύρια βάσανα. Δέν πρόκειται νά ἀρνηθῶ τόν Χριστό μου, πού εἶναι ἡ Ἀλήθεια, καί νά προσκυνήσω τά εἴδωλα, πού εἶναι ψέματα». Τότε, χριστιανοί μου, μάνιωσε ὁ εἰδωλολάτρης ἄρχοντας καί διέταξε νά ρίξουν καταγῆς τήν Ἁγία καί νά τήν ραβδίσουν σκληρά μέ ραβδιά πού εἶχαν ἀγκάθια. Αὐτό καί ἔκαναν οἱ ὑπήκοοί του. Ἀπό τούς ραβδισμούς κυλοῦσε ἄφθονο στήν γῆ τό παρθενικό αἷμα τῆς μάρτυρας ἁγίας Μαρίνας. Ἀλλά αὐτή, παρά τήν σκληρότητα τοῦ βασανιστηρίου, ὑπέφερε μέ ἀνδρεία τούς πόνους τοῦ ραβδισμοῦ. Αὐτό σημαίνει ὅτι αὐτή ἡ νεαρή νεάνιδα Μαρίνα ἦταν θεοφόρα, ὅτι εἶχε μέσα της πλούσια τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ, πού τήν δυνάμωνε νά ὑποφέρει ἀγόγγυστα τό μαρτύριο. Ὅσοι λύγιζαν στό μαρτύριο, αὐτό ἦταν ἀποδεικτικό στοιχεῖο ὅτι δέν εἶχαν μέσα τους τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ, καί ἄς παρίσταναν τόν ἑαυτό τους ὑποκριτικά ὡς καλόν.
4. Τέλος πάντων, μέ τήν σταθερότητα τῆς Ἁγίας κατεξευτελίστηκε ὁ ἄρχοντας καί διέταξε πάλι νά τήν βάλουν στήν φυλακή. Ἐκεῖ, χριστιανοί μου, πολέμησε τήν ἁγία Μαρίνα προσωπικά ὁ ἴδιος ὁ διάβολος, γιατί τῆς παρουσιάστηκε σάν ἕνας φοβερός δράκοντας, πού ἀπό τό στόμα του ἔβγαινε φωτιά καί καπνός. Ἡ Ἁγία προσευχόταν καί, ἀφοῦ ἐπικαλέστηκε τό ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἔκανε μέ τό δεξί της χέρι τό σημεῖο τοῦ Σταυροῦ στά σπλάγχνα τοῦ δράκοντα καί – ὤ, ἡ δύναμη τοῦ Σταυροῦ! –σχίστηκε ἡ κοιλιά του καί ἔγινε ἄφαντος. Ἀλλά σέ λίγο ὁ διάβολος τῆς ἐμφανίστηκε πάλι μέ μορφή μαύρου σκυλιοῦ. Ἡ Ἁγία, δυναμωμένη τώρα ἀπό τήν προηγούμενη νίκη της, ἅρπαξε τό σκυλί ἀπό τίς τρίχες του καί τό χτύπησε στό κεφάλι μέ ἕνα σφυρί πού βρῆκε καταγῆς καί ταπείνωσε ἔτσι ἐντελῶς τόν διάβολο. Τότε, χριστιανοί μου, μετά ἀπό αὐτά, ἐκεῖ στήν φυλακή πού ἦταν ἡ Ἁγία, φάνηκε μία θεία ὀπτασία. Ἀπό ἕνα Σταυρό, ὁ ὁποῖος ἔφθανε ἀπό τήν γῆ μέχρι τόν οὐρανό, ἔβγαινε ἕνα μεγάλο Φῶς· ἐπάνω δέ στόν Σταυρό πετοῦσε μία λευκή καί καθαρή Περιστερά. Αὐτή ἡ ὀπτασία δήλωνε τό μυστήριο τῆς Ἁγίας Τριάδος, τοῦ Θεοῦ μας. Τό Φῶς σήμαινε τήν δόξα τοῦ Πατρός· ὁ Σταυρός δήλωνε τόν Ἐσταυρωμένο Κύριο καί ἡ λευκή Περιστερά τό Ἅγιο Πνεῦμα. Ἡ Περιστερά ἔπειτα ἦλθε κοντά στήν Ἁγία καί τῆς εἶπε: «Χαῖρε καί εὐφραίνου, Μαρίνα, γιατί ἔφθασε ἡ ὥρα νά λάβεις τό στεφάνι τῆς νίκης καί νά εἰσέλθεις στήν Βασιλεία τοῦ Χριστοῦ τήν ἐπουράνιο». Ὅλη αὐτή ἡ θεοφάνεια ἐνθάρρυνε πολύ τήν ἁγία Μαρίνα καί τῆς θεράπευσε τίς πληγές, πού εἶχε ἀπό τό μαρτύριό της. Μετά τήν θεία αὐτή ὀπτασία, τήν ἄλλη μέρα, ὁμολόγησε μέ μεγαλύτερο θάρρος στόν ἄρχοντα τήν πίστη της στόν Ἰησοῦ Χριστό, χλευάζοντας τά εἴδωλα καί λέγοντας ὅτι ὅσοι τά λατρεύουν εἶναι στό ψέμα καί τήν πλάνη.

5. Μάνιωσε περισσότερο ὁ τύραννος Ὀλύμβριος καί ὑπέβαλε σέ νέα βασανιστήρια τήν νεαρή κοπέλλα. Τήν κρέμασαν γυμνή σέ ἕνα ξύλο καί ἔκαιγαν τίς πλευρές της καί τό στῆθος της μέ λαμπάδες. Ἔπειτα ἔφεραν ἕνα μεγάλο-μεγάλο λέβητα καί τόν γέμισαν μέ νερό. Ξεκρέμασαν τήν Ἁγία ἀπό τό ξύλο καί τήν βούτηξαν στόν λέβητα κατακέφαλα γιά νά πνιγεῖ. Ἀλλά ἐκείνη τήν ὥρα, χριστιανοί μου, ἔγινε μεγάλος σεισμός καί φάνηκε πάλι ἡ θεία Περιστερά, πού εἴπαμε παραπάνω, κρατώντας αὐτή τήν φορά στό στόμα της ἕνα στεφάνι καί τό ἔδωσε στήν μάρτυρα λέγοντάς της ὅτι αὐτό εἶναι ἀπό τήν Δεξιά τοῦ Ὑψίστου. Τό θέαμα αὐτό τό εἶδαν καί τό ἄκουσαν πολλοί εἰδωλολάτρες καί τούς ἔκανε νά πιστεύσουν καί αὐτοί στόν Ἰησοῦ Χριστό καί νά Τόν ὁμολογήσουν γιά ἀληθινό Θεό. Γιά τήν ὁμολογία τους δέ αὐτή ὁ σκληρός Ὀλύμβριος διέταξε νά θανατωθοῦν καί ἔτσι βαπτίστηκαν ὅλοι αὐτοί στό αἷμα τους. Ἀμέσως ἔπειτα, βλέποντας τήν ἧττα του ὁ εἰδωλολάτρης ἄρχοντας, εἶπε γιά τήν ἁγία Μαρίνα νά ἀποκεφαλιστεῖ. Πῆραν λοιπόν οἱ δήμιοι τήν ἁγία Μαρίνα καί τήν ὁδήγησαν στόν τόπο τῆς καταδίκης. Αὐτή δέ, πρίν ἀπό τόν ἀποκεφαλισμό της, ζήτησε νά προσευχηθεῖ. Στήν προσευχή της ἡ Ἁγία ζήτησε νά ἔρχεται εὐλογία καί Χάρη ἀπό τόν Θεό σέ ὅποιον ἐπικαλεῖται τήν βοήθειά της. Ἔπειτα τήν ἀποκεφάλισαν.

6. Ἐνθυμούμενοι καί ἐμεῖς τήν προσευχή αὐτή τῆς παρθενομάρτυρας ἁγίας Μαρίνας, τήν παρακαλοῦμε νά πρεσβεύει στόν Ἰησοῦ Χριστό γιά μᾶς νά μᾶς δίνει τήν Χάρη Του, νά Τόν ἀγαπᾶμε, νά τηροῦμε τό ἅγιο θέλημά Του καί νά δίνουμε καί ἐμεῖς θαρραλέα μαρτυρία γιά τήν πίστη μας, ὅπου οἱ περιστάσεις τό καλοῦν ἤ θά τό καλέσουν. –Δι᾽ εὐχῶν τῆς παρθενομάρτυρος ἁγίας Mαρίνας, Χριστέ ὁ Θεός, ἐλέησον καί σῶσον ἡμᾶς, ΑΜΗΝ.


Η αγια Μαρινα (Μητροπολιτου Γορτυνος και Μεγαλοπολεως Ιερεμια)

12:00:00 μ.μ.
•


1. Στίς 17 Ἰουλίου ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία, ἀδελφοί χριστιανοί, ἑορτάζει τήν ἁγία Μαρίνα. Ἡ ἁγία αὐτή ἔζησε στά τέλη τοῦ 3ου αἰ. σέ κάποιο χωριό τῆς Πισιδίας τῆς Μικρᾶς Ἀσίας. 
Ἀπό μικρή ἡλικία ἔμεινε ὀρφανούλα ἀπό μητέρα καί ὁ πατέρας της, πού ἦταν εἰδωλολάτρης ἱερέας, τήν παρέδωσε σέ μιά γυναίκα γιά νά τήν ἀναθρέψει. Γειτόνισσες γυναῖκες, πού ἦταν χριστιανές, ἀλλά καί ἄλλοιχριστιανοί, μίλησαν στήν μικρή Μαρίνα γιά τήν πίστη στόν Χριστό, τόν ἀληθινό Θεό. Καί ἡ Μαρίνα, σάν καλό χωράφι πού ἦταν ἡ ψυχή της, ἀλλά προπαντός μέ τόν φωτισμό τοῦ Θεοῦ, δεχόταν τά καλά λόγια, πού ἄκουγε ἀπό στόματα χριστιανῶν, καί πίστεψε ἀπό μικρή στόν ἀληθινό Θεό, τόν Κύριο ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστό. Καί ὄχι μόνον πίστεψε, ἀλλά καί ἀγάπησε θερμά τόν Χριστό, τόσο πολύ, ὥστε σέ ἡλικία δεκαπέντε ἐτῶν φλεγόταν ἡ καρδιά της νά Τόν ὁμολογήσει καί νά πεθάνει μέ μαρτυρικό θάνατο γι᾽ Αὐτόν. Ἄς εἶναι ἀναπαυμένες καί ἅγιες οἱ ψυχές τῶν χριστιανῶν ἐκείνων, πού μίλησαν στό μικρό κοριτσάκι τήν Μαρίνα γιά τήν πίστη καί τήν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ, καί τήν ἔκαναν, ἀπό νεαρή κοπέλλα, νά θέλει νά μαρτυρήσει γι᾽ Αὐτόν. Βλέπετε, χριστιανοί μου, ὅτι πρέπει νά μιλᾶμε στούς ἄλλους γιά τήν πίστη μας καί σ᾽ αὐτά ἀκόμη τά μικρά παιδάκια; 

Ἀλλά πρέπει νά μιλᾶμε σωστά, ὅπως ἐκεῖνοι οἱ ἄγνωστοι χριστιανοί μίλησαν σωστά στήν μικρή Μαρίνα γιά τήν πίστη τοῦ Χριστοῦ. Γιατί, γιά νά θέλει τώρα ἡ δεκαπεντάχρονη κοπέλλα Μαρίνα νά μαρτυρήσει γιά τόν Χριστό, φαίνεται ὅτι οἱ χριστιανοί πού τήν κατήχησαν τῆς εἶπαν καί γιά μαρτύριο. Τῆς εἶπαν ὅτι γιά τήν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ οἱ χριστιανοί πρέπει νά δίνουν καί τήν ζωή τους ἀκόμη.

2. Ἡ Μαρίνα, τώρα πού ἔγινε κοπέλλα, ὁμολογοῦσε σέ ὅλους τήν πίστη της στόν Χριστό καί ἔβριζε τά ψεύτικα εἴδωλα. Τό ἄκουσε αὐτό καί ὁ πατέρας της, πού ἦταν, ὅπως εἴπαμε, ἱερέας τῶν εἰδώλων, καί προσπάθησε νά τήν μεταπείσει καί νά λατρέψει καί αὐτή τά εἴδωλα. Ἀλλά εἰς μάτην! Ἡ Μαρίνα μέ περισσότερη δύναμη ὁμολογοῦσε τήν πίστη στόν Χριστό καί ἐχλεύαζε τά εἴδωλα λυπούμενη γιά τήν εἰδωλολατρία τοῦ πατέρα της. Ὁ πατέρας της τήν ἐμίσησε γι᾽ αὐτό καί τήν ἀποκλήρωσε.

3. Τόν καιρό ἐκεῖνο ἔτυχε νά περνᾶ ἀπό τόν τόπο πού κατοικοῦσε ἡ Ἁγία ὁ εἰδωλολάτρης ἔπαρχος Ὀλύμβριος, ἕνας ἄγριος στόν χαρακτήρα του ἄνθρωπος. Αὐτός, ὅταν εἶδε τήν Μαρίνα, τήν ἀγάπησε γιά τήν ὀμορφιά της καί ἤθελε νά τήν πάρει γιά γυναίκα του. Γι᾽ αὐτό διέταξε νά τήν φέρουν στό παλάτι του. Ὁ ἄρχοντας τήν ἐρώτησε νά τοῦ πεῖ τό ὄνομά της καί τό Θεό πού λατρεύει. Αὐτή τότε τοῦ ἀποκρίθηκε ἄφοβα: «Μέ λένε Μαρίνα καί θέλω νά εἶμαι δούλη τοῦ Θεοῦ καί Σωτήρα μου Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ Ὁποῖος ἔκανε ὅλο τόν κόσμο»! Γι᾽ αὐτήν τήν ἀπάντηση τῆς Ἁγίας ὁ ἔπαρχος τήν ἐφυλάκισε μέχρι τήν ἄλλη ἡμέρα, κατά τήν ὁποία εἶχαν μιά μεγάλη εἰδωλολατρική ἑορτή, ἐλπίζοντας ὅτι θά τήν πείσει νά ἔλθει καί αὐτή στήν γιορτή γιά νά θυσιάσει. Τήν ἄλλη μέρα ἔφεραν πράγματι καί τήν Μαρίνα ἀπό τήν φυλακή στήν γιορτή. Ὁ Ὀλύμβριος καί μέ κολακεῖες καί μέ ἀπειλές προσπάθησε νά μεταπείσει τήν Μαρίνα νά ἀρνηθεῖ τά ὅσα εἶπε στήν πρώτη συνάντηση μαζί του καί νά προσφέρει καί αὐτή θυσία στά εἴδωλα. Ἀλλά ἡ ἁγία Μαρίνα τώρα μέ μεγαλύτερη παρρησία τοῦ εἶπε: «Δεῖρε με, πνίξε με, σφάξε με, βασάνισέ με μέ μύρια βάσανα. Δέν πρόκειται νά ἀρνηθῶ τόν Χριστό μου, πού εἶναι ἡ Ἀλήθεια, καί νά προσκυνήσω τά εἴδωλα, πού εἶναι ψέματα». Τότε, χριστιανοί μου, μάνιωσε ὁ εἰδωλολάτρης ἄρχοντας καί διέταξε νά ρίξουν καταγῆς τήν Ἁγία καί νά τήν ραβδίσουν σκληρά μέ ραβδιά πού εἶχαν ἀγκάθια. Αὐτό καί ἔκαναν οἱ ὑπήκοοί του. Ἀπό τούς ραβδισμούς κυλοῦσε ἄφθονο στήν γῆ τό παρθενικό αἷμα τῆς μάρτυρας ἁγίας Μαρίνας. Ἀλλά αὐτή, παρά τήν σκληρότητα τοῦ βασανιστηρίου, ὑπέφερε μέ ἀνδρεία τούς πόνους τοῦ ραβδισμοῦ. Αὐτό σημαίνει ὅτι αὐτή ἡ νεαρή νεάνιδα Μαρίνα ἦταν θεοφόρα, ὅτι εἶχε μέσα της πλούσια τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ, πού τήν δυνάμωνε νά ὑποφέρει ἀγόγγυστα τό μαρτύριο. Ὅσοι λύγιζαν στό μαρτύριο, αὐτό ἦταν ἀποδεικτικό στοιχεῖο ὅτι δέν εἶχαν μέσα τους τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ, καί ἄς παρίσταναν τόν ἑαυτό τους ὑποκριτικά ὡς καλόν.
4. Τέλος πάντων, μέ τήν σταθερότητα τῆς Ἁγίας κατεξευτελίστηκε ὁ ἄρχοντας καί διέταξε πάλι νά τήν βάλουν στήν φυλακή. Ἐκεῖ, χριστιανοί μου, πολέμησε τήν ἁγία Μαρίνα προσωπικά ὁ ἴδιος ὁ διάβολος, γιατί τῆς παρουσιάστηκε σάν ἕνας φοβερός δράκοντας, πού ἀπό τό στόμα του ἔβγαινε φωτιά καί καπνός. Ἡ Ἁγία προσευχόταν καί, ἀφοῦ ἐπικαλέστηκε τό ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἔκανε μέ τό δεξί της χέρι τό σημεῖο τοῦ Σταυροῦ στά σπλάγχνα τοῦ δράκοντα καί – ὤ, ἡ δύναμη τοῦ Σταυροῦ! –σχίστηκε ἡ κοιλιά του καί ἔγινε ἄφαντος. Ἀλλά σέ λίγο ὁ διάβολος τῆς ἐμφανίστηκε πάλι μέ μορφή μαύρου σκυλιοῦ. Ἡ Ἁγία, δυναμωμένη τώρα ἀπό τήν προηγούμενη νίκη της, ἅρπαξε τό σκυλί ἀπό τίς τρίχες του καί τό χτύπησε στό κεφάλι μέ ἕνα σφυρί πού βρῆκε καταγῆς καί ταπείνωσε ἔτσι ἐντελῶς τόν διάβολο. Τότε, χριστιανοί μου, μετά ἀπό αὐτά, ἐκεῖ στήν φυλακή πού ἦταν ἡ Ἁγία, φάνηκε μία θεία ὀπτασία. Ἀπό ἕνα Σταυρό, ὁ ὁποῖος ἔφθανε ἀπό τήν γῆ μέχρι τόν οὐρανό, ἔβγαινε ἕνα μεγάλο Φῶς· ἐπάνω δέ στόν Σταυρό πετοῦσε μία λευκή καί καθαρή Περιστερά. Αὐτή ἡ ὀπτασία δήλωνε τό μυστήριο τῆς Ἁγίας Τριάδος, τοῦ Θεοῦ μας. Τό Φῶς σήμαινε τήν δόξα τοῦ Πατρός· ὁ Σταυρός δήλωνε τόν Ἐσταυρωμένο Κύριο καί ἡ λευκή Περιστερά τό Ἅγιο Πνεῦμα. Ἡ Περιστερά ἔπειτα ἦλθε κοντά στήν Ἁγία καί τῆς εἶπε: «Χαῖρε καί εὐφραίνου, Μαρίνα, γιατί ἔφθασε ἡ ὥρα νά λάβεις τό στεφάνι τῆς νίκης καί νά εἰσέλθεις στήν Βασιλεία τοῦ Χριστοῦ τήν ἐπουράνιο». Ὅλη αὐτή ἡ θεοφάνεια ἐνθάρρυνε πολύ τήν ἁγία Μαρίνα καί τῆς θεράπευσε τίς πληγές, πού εἶχε ἀπό τό μαρτύριό της. Μετά τήν θεία αὐτή ὀπτασία, τήν ἄλλη μέρα, ὁμολόγησε μέ μεγαλύτερο θάρρος στόν ἄρχοντα τήν πίστη της στόν Ἰησοῦ Χριστό, χλευάζοντας τά εἴδωλα καί λέγοντας ὅτι ὅσοι τά λατρεύουν εἶναι στό ψέμα καί τήν πλάνη.

5. Μάνιωσε περισσότερο ὁ τύραννος Ὀλύμβριος καί ὑπέβαλε σέ νέα βασανιστήρια τήν νεαρή κοπέλλα. Τήν κρέμασαν γυμνή σέ ἕνα ξύλο καί ἔκαιγαν τίς πλευρές της καί τό στῆθος της μέ λαμπάδες. Ἔπειτα ἔφεραν ἕνα μεγάλο-μεγάλο λέβητα καί τόν γέμισαν μέ νερό. Ξεκρέμασαν τήν Ἁγία ἀπό τό ξύλο καί τήν βούτηξαν στόν λέβητα κατακέφαλα γιά νά πνιγεῖ. Ἀλλά ἐκείνη τήν ὥρα, χριστιανοί μου, ἔγινε μεγάλος σεισμός καί φάνηκε πάλι ἡ θεία Περιστερά, πού εἴπαμε παραπάνω, κρατώντας αὐτή τήν φορά στό στόμα της ἕνα στεφάνι καί τό ἔδωσε στήν μάρτυρα λέγοντάς της ὅτι αὐτό εἶναι ἀπό τήν Δεξιά τοῦ Ὑψίστου. Τό θέαμα αὐτό τό εἶδαν καί τό ἄκουσαν πολλοί εἰδωλολάτρες καί τούς ἔκανε νά πιστεύσουν καί αὐτοί στόν Ἰησοῦ Χριστό καί νά Τόν ὁμολογήσουν γιά ἀληθινό Θεό. Γιά τήν ὁμολογία τους δέ αὐτή ὁ σκληρός Ὀλύμβριος διέταξε νά θανατωθοῦν καί ἔτσι βαπτίστηκαν ὅλοι αὐτοί στό αἷμα τους. Ἀμέσως ἔπειτα, βλέποντας τήν ἧττα του ὁ εἰδωλολάτρης ἄρχοντας, εἶπε γιά τήν ἁγία Μαρίνα νά ἀποκεφαλιστεῖ. Πῆραν λοιπόν οἱ δήμιοι τήν ἁγία Μαρίνα καί τήν ὁδήγησαν στόν τόπο τῆς καταδίκης. Αὐτή δέ, πρίν ἀπό τόν ἀποκεφαλισμό της, ζήτησε νά προσευχηθεῖ. Στήν προσευχή της ἡ Ἁγία ζήτησε νά ἔρχεται εὐλογία καί Χάρη ἀπό τόν Θεό σέ ὅποιον ἐπικαλεῖται τήν βοήθειά της. Ἔπειτα τήν ἀποκεφάλισαν.

6. Ἐνθυμούμενοι καί ἐμεῖς τήν προσευχή αὐτή τῆς παρθενομάρτυρας ἁγίας Μαρίνας, τήν παρακαλοῦμε νά πρεσβεύει στόν Ἰησοῦ Χριστό γιά μᾶς νά μᾶς δίνει τήν Χάρη Του, νά Τόν ἀγαπᾶμε, νά τηροῦμε τό ἅγιο θέλημά Του καί νά δίνουμε καί ἐμεῖς θαρραλέα μαρτυρία γιά τήν πίστη μας, ὅπου οἱ περιστάσεις τό καλοῦν ἤ θά τό καλέσουν. –Δι᾽ εὐχῶν τῆς παρθενομάρτυρος ἁγίας Mαρίνας, Χριστέ ὁ Θεός, ἐλέησον καί σῶσον ἡμᾶς, ΑΜΗΝ.


ΩΦΕΛΙΜΑ

ΓΕΡΟΝΤΕΣ

ΘΑΥΜΑΤΑ

 
Copyright © ΕΛΛΑΣ-ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ. Designed by OddThemes | Distributed By Blogger Templates20