Ὁ πολύτιμος μαργαρίτης


https://dimitrisotiropoulosbooks.ecwid.com/
Ὁμοία ἐστὶν ἡ βασιλεία τῶν οὐ­ρανῶν», δίδαξε ὁ ­Κύριος, «ἀν­θρώπῳ ἐμπόρῳ ζητοῦντι καλοὺς μαργαρίτας· ὃς εὑρὼν ἕνα πολύ­τιμον μαργαρίτην ἀπελθὼν πέπρακε πάν­τα ὅσα εἶχε καὶ ἠγόρασεν αὐτόν» (Ματθ. ιγ´ 45-46). Ἡ βασιλεία τῶν οὐ­ρα­νῶν μοιάζει μὲ ἔμπορο ποὺ ζητοῦσε νὰ ἀγοράσει καλὰ καὶ πολύτιμα μαργαριτάρια. Αὐτὸς ὅταν βρῆκε ἕνα σπάνιο μαργαριτάρι μεγάλης ἀξίας, ἔτρεξε καὶ πούλησε ὅλα ὅσα εἶχε καὶ τὸ ἀγόρασε.

Τί μᾶς παρουσιάζει αὐτὴ ἡ Παραβο­λή; Ἕναν ἔμπορο ποὺ ἐνδιαφερόταν νὰ ἀγοράζει καλὰ μαργαριτάρια. Δηλαδὴ τὸν ὁποιονδήποτε ἄνθρωπο ποὺ ἔχει ἀναζήτηση στὴ ζωή του· ποὺ ψάχνει νὰ βρεῖ τὸ ἀληθινὸ νόημα τῆς ζω­ῆς, ποὺ ζητᾶ τὴν πραγματικὴ ­εὐτυχία. Ἴσως δοκίμασε ὅσα θεωρεῖ ὁ ­κόσμος ὅτι συντελοῦν στὴν εὐτυχία: τὸν πλοῦ­το, τὴν ἀνθρώπινη δόξα, τὶς ­ἐγκόσμιες ἀπολαύσεις… Ἀλλὰ ἡ ψυχή του δὲν ἱ­­­κα­­νοποιήθηκε. Καὶ συνέχισε νὰ ­ψάχνει.
 
Κάποτε βρῆκε «ἕνα πολύτιμον ­μαργαρίτην», ἕνα σπάνιο μαργαριτάρι μεγάλης ἀξίας. Ἐκτίμησε τὴ μοναδικὴ ἀξία του. Καὶ ἔτρεξε καὶ πούλησε ὅλα ὅσα εἶχε καὶ τὸ ἀγόρασε.
Ποιὸς εἶναι αὐτὸς ὁ «πολύτιμος μαρ­γαρίτης»; Χωρὶς ἀμφιβολία εἶναι ἡ ἀληθινὴ πίστη, ἡ βασιλεία τῶν οὐ­ρανῶν. Εἶναι ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός. Ὅταν γνωρίσει κανεὶς τὴν ἀλήθεια, ὅταν πρα­γματικὰ συναντήσει καὶ ­γνωρίσει τὸν Κύριο, τότε ­σταματᾶ πλέον τὴν ἀναζήτησή του. Διότι βρῆ­κε αὐτό, ἢ μᾶλλον Αὐτὸν ποὺ τὸν ἱ­κα­νοποιεῖ πλήρως. Ὁ Κύριος εἶναι «ὁ μόνος ­ἐπιθυμητός, οὗ τυχοῦσιν οὐκ ἔνι ζητεῖν ­περαιτέρω» (Ἁ­­­γίου Νικολάου Καβάσιλα, Εἰς τὴν Κοίμησιν τῆς Θεοτόκου, παρ. 3)· ὁ μόνος ποὺ ἀξίζει νὰ ἐπιθυμεῖται καὶ ποὺ κατὰ βάθος ἐπιθυμεῖ ἡ κάθε ­ἀνθρώπινη ψυ­χή· τὸν Ὁποῖο ὅσοι γνωρίσουν, δὲν ε­ἶ­­­ναι δυνατὸν νὰ ζητήσουν τίποτε ἄλλο στὴ ζωή τους. Εἶναι ὁ μεγάλος θησαυρός, ὁ ἀνεκτίμητος πλοῦτος τοῦ ­πιστοῦ, ἡ χαρά του, ἡ ζωή του, τὰ ­πάντα.
Ἀλλὰ ὁ πολύτιμος μαργαρίτης δὲν χαρίσθηκε στὸν ἔμπορο τῆς Παραβολῆς. Γιὰ νὰ τὸν κάνει κτῆμα του, ­κατέβαλε τί­μημα. «Ἀπελθὼν πέπρακε πάντα ὅ­­­σα εἶ­χε καὶ ἠγόρασεν αὐτόν». «Ἀπελθών»: Ἔτρεξε, ἔσπευσε. Ἔδειξε ἰδιαίτερο ζῆλο νὰ τὸν κάνει δικό του. Καὶ προέβη σὲ μεγάλη θυσία: «Πέπρακε πάντα ὅσα εἶχε». Πούλησε ὅλα ὅσα εἶχε. Σκέφθηκε ὁ ἔμπορος: «Αὐτὸ τὸ μαργαριτάρι θέλω νὰ γίνει δικό μου, ὅ,τι κι ἂν μοῦ κοστίσει». Τὸ σκέφθηκε καὶ τὸ τόλμησε. Καὶ κέρδισε τὸν μαργαρίτη.

Τί σημαίνουν αὐτά; Ὅτι γιὰ νὰ ἀποκτήσουμε πραγματικὰ τὸν Χριστό, θὰ πρέπει νὰ θυσιάσουμε ὅλα τὰ ἄλλα, θὰ πρέπει νὰ ἀρνηθοῦμε κάθε ἄλλη προσ­κόλληση. Θεός μας θὰ εἶναι ὁ Κύριος, οὔτε τὸ χρῆμα οὔτε τὸ ἐγώ μας οὔ­τε τίποτε ἄλλο. Καὶ ὅ,τι διαπιστώνου­με ὅτι μᾶς χωρίζει ἀπὸ τὸν Χριστό, αὐτὸ θὰ πρέπει νὰ τὸ ­ἀπαρνούμαστε, νὰ τὸ ἐγκαταλείπουμε, γιὰ νὰ μὴ χάσουμε τὸν Κύριό μας. Γι᾿ Αὐτὸν ἔλεγε ὁ ἀπόστολος Παῦλος ὅτι ὅλα τὰ προσ­όντα μου καὶ τὶς κατὰ κόσμον ἐπιτυχίες μου τὰ θεωρῶ ἐπιζήμια σὲ σχέση μὲ τὸ ἀσυγκρίτως ἀνώτερο ἀγαθὸ ποὺ ἀ­­πέκτησα, τὴ γνώση τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ· «δι᾿ ὃν τὰ πάντα ἐζημιώθην, καὶ ἡγοῦμαι σκύβαλα εἶναι ἵνα Χριστὸν κερδήσω» (Φιλιπ. γ´ 7-8). Γι᾿ Αὐτὸν στερήθηκα τὰ πάντα καὶ τὰ ­ἀπέρριψα, γιὰ νὰ Τὸν ἐγκολπωθῶ ὡς Σωτήρα μου, καὶ τὰ θεωρῶ σκουπίδια, τιποτένια καὶ ἄξια περιφρονήσεως, προκειμένου νὰ κερδίσω τὸν Χριστό.

Αὐτὴ τὴν ἀπόφαση νὰ ἀγαπήσει κα­ν­εὶς περισσότερο ἀπὸ ὅλα τὸν ­Κύριο καὶ νὰ μὴν προτιμήσει τίποτε ἄλλο ἐκτὸς ἀπὸ Αὐ­­τόν, τὴν λαμβάνει ὁ πιστὸς στὴν ἀρχὴ τῆς συνειδητῆς πνευματικῆς του ζωῆς. Ἀλλὰ καὶ τὴν ἀνανεώνει καὶ τὴν ἐνισχύει συνεχῶς, καθὼς περνοῦν τὰ χρόνια τοῦ ἀγώνα καὶ προοδεύει στὴν ἀρετή. Ὅσο περισσότερο καθαρίζεται ἀπὸ τὴν ἁμαρτία, τόσο περισσότερο γνωρίζει τὸν Κύριο, τόσο περισσότερο Τὸν ἀγαπᾶ καὶ τόσο πιὸ μεγάλες θυσίες μπορεῖ νὰ κάνει γιὰ τὴν ἀγάπη Του. Καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ φθάσει σὲ τέτοιο βαθμὸ ἀγάπης πρὸς Ἐκεῖνον, ὥστε νὰ θυσιάσει ὄχι μόνο ἐφήμερες ἀπολαύσεις, πλούτη, τιμές, ἀξιώματα, ἀλλὰ ἀ­­­κόμη καὶ τὴν ἴδια τὴ ζωή του. Σὲ τέτοια μέτρα πνευματικῆς «ἐμπορίας» ἔφθασαν οἱ ἅγιοι Μάρτυρες· ἀλλὰ καὶ ὅλοι οἱ Ἅγιοι, ποὺ ζοῦσαν καθημερινὰ τὸ ἀ­­­ναίμακτο μαρτύριο τῆς ­συνειδήσεως, ἀγωνίζονταν πάντοτε μὲ ὅλες τους τὶς δυνάμεις νὰ νεκρώνουν μέσα τους τὴν ἁμαρτία καὶ νὰ ζοῦν σύμφωνα μὲ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ.
Ἡ προσπάθεια λοιπὸν νὰ κερδίσει ὁ πιστὸς τὴ βασιλεία τῶν οὐρανῶν μοιάζει μὲ ἐμπόριο: ν᾿ ἀνταλλάξει τὰ πάντα γιὰ νὰ κερδίσει τὸν Χριστό. Μοιάζει μὲ ἐμπορικὲς συναλλαγὲς ποὺ γίνονται κάθε μέρα, κάθε στιγμή: Θὰ προτιμήσω τὸν Χριστό, αὐτὸ ποὺ μοῦ ζητᾶ ὁ Χριστός, ἢ τὸ παράνομο κέρδος, τὸν πληγωμένο ἐγωισμό μου ποὺ ζητᾶ ἐκδίκηση, τὴν ἄνεση καὶ καλοπέρασή μου…;

«Τὸ κορμί σας ἂς τὸ καύσουν, ἂς τὸ τηγανίσουν», δίδασκε ὁ ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός, «τὰ πράγματά σας ἂς τὰ πά­ρουν· μὴ σᾶς μέλει· δώσατέ τα· δὲν εἶναι ἰδικά σας. Ψυχὴ καὶ Χριστὸς σᾶς χρειάζονται. Αὐτὰ τὰ δύο ὅλος ὁ ­κόσμος νὰ πέσῃ, δὲν ἠμπορεῖ νὰ σᾶς τὰ πάρῃ, ἐκτὸς καὶ τὰ δώσετε μὲ τὸ ­θέλημά σας. Αὐτὰ τὰ δύο νὰ τὰ ­φυλάγετε νὰ μὴ τὰ χάσετε».

Ποιὸς θὰ ἀποδειχθεῖ ἔξυπνος ἔμπο­ρος ποὺ θὰ τολμήσει τὴν πιὸ συμφέ­ρου­σα συναλλαγή; Ποιὸς θὰ βρεθεῖ τρε­λὸς γιὰ τὸν κόσμο, συνετὸς γιὰ τὸν Θεό, ὥστε ν᾿ ἀνταλλάξει ὅλον τὸν κόσμο μὲ τὸν πολύτιμο μαργαρίτη;

Πηγή: Ο Σωτήρ

ΜΟΙΡΑΣΤΕΙΤΕ ΤΟ:

Δημοσίευση σχολίου

 
Copyright © ΕΛΛΑΣ-ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ. Designed by OddThemes | Distributed By Blogger Templates20