ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Η Κοιμησις της Θεοτοκου απο ακρη σε ακρη της Ελλαδος και του κοσμου

12:00:00 π.μ.
•


Η εορτή της Κοιμήσεως της Υπεραγίας Θεοτόκου τιμήθηκε από άκρη σε άκρη της ελληνικής επικράτειας, όσο και ολοκλήρου του κόσμου, όπου υπάρχει Ελληνισμός και Ορθοδοξία εν γένει. Παρόλα τα περιοριστικά μέτρα λόγω κορονοϊού, οι ευσεβείς χριστιανοί προσήλθαν τόσο στο μεγάλα πανελλαδικά προσκυνήματα της Παναγίας, όσο και στις κατά τόπους εορτάζουσες Παναγιές ανά την υφήλιο.

Με την πανδημία του νέου κορωνοϊού να επιβάλλει περιορισμούς οι πιστοί προσκύνησαν την Παναγία από την Τραπεζούντα και την Ίμβρο μέχρι το Βέρμιο και τις Κυκλάδες, έως και τη μακρινή Αφρική, την Αυστραλία και τις υπόλοιπες ηπείρους. Οπωσδήποτε, ήταν ένας διαφορετικός Δεκαπενταύγουστος, με την τήρηση πολλών και αυστηρών μέτρων, ωστόσο οι πιστοί προσήλθαν και τίμησαν την Υπεραγία Θεοτόκο. Η απαγόρευση των λιτανειών τηρήθηκε, οι πιστοί έκαναν χρήση της μάσκας όπου επιβαλλόταν, όμως κανένας δε θα μπορούσε να λείπει από τη Μεγάλη Θεομητορική εορτή της Ορθοδοξίας. 

Στην ιστορική Ιερά Μονή της Παναγίας Σουμελάς στην Τραπεζούντα πραγματοποιήθηκε μετά από 5 χρόνια Θεία Λειτουργία την οποία τέλεσαν οι Μητροπολίτες Καλλιουπόλεως και Μαδύτου Στέφανος, Σηλυβρίας Μάξιμος και Ζάμπιας Ιωάννης, ιεράρχης του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας. Η Θεία Λειτουργία στο Πανποντιακό προσκύνημα η οποία τελέστηκε χωρίς την παρουσία του Πατριάρχη και κάτω από μια τεράστια Τουρκική σημαία αφού ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν συνεχίζει τις προκλήσεις. Για αυτό και τα Ποντιακά σωματεία οδηγήθηκαν σε κοινή απόφαση πριν τον εορτασμό στην οποία χαρακτηριστικά ανέφερε:

«Υποστηρίζουμε οποιοδήποτε μέλος επιθυμεί να επισκεφθεί τη Μονή της Παναγίας Σουμελά και θέλει να συμμετάσχει στη Θεία Λειτουργία που θα πραγματοποιηθεί αυτή τη χρονιά στις 15 Αυγούστου. Ωστόσο, καταλαβαίνουμε επίσης εκείνους από τις κοινότητές μας που δεν θέλουν να επιβεβαιώσουν τον ισχυρισμό του Ερντογάν ότι σέβεται τον πολιτισμό μας και ότι συμμετέχουν στην «αποδοχή» της «πρόσκλησης» της κυβέρνησής του να την επισκεφθούν».  Διαβάστε εδώ το σχετικό θέμα.

 

 

ΔΕΙΤΕ – Στην Αφρική τίμησαν την Κοίμηση της Θεοτόκου

ΔΕΙΤΕ – ΤΙΡΑΝΑ: Παράγοντες αισιοδοξίας δια του παραδείγματος της Παναγίας

 

Στο άλλο μεγάλο προσκύνημα των Ποντίων, την Παναγία Σουμελά στο Βέρμιο της Ημαθίας, πραγματοποιήθηκε λαμπρή εορτή. Στο Πανηγυρικό Συλλείτουργο προεξήρχε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δράμας κ. Παύλος, ο οποίος νωρίτερα χοροστάτησε στον όρθρο της εορτής, ενώ έλαβαν μέρος οι Σεβασμιώτατοι Μητροπολίτες Άρτης κ. Καλλίνικος, Γλυφάδας, Ελληνικού, Βούλας, Βουλιαγμένης και Βάρης κ. Αντώνιος, Τρίκκης και Σταγών κ. Χρυσόστομος και Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων, ο οποίος και κήρυξε το Θείο Λόγο.

Οι εκδηλώσεις εορτασμού της 1608ης πανηγύρεως της «Παναγία Σουμελά» έγιναν, σαφώς, με όλους τους περιοριστικούς όρους για την αποφυγή διάδοσης του κορωνοϊού. Οι προσκυνητές εντός του ναού φορούσαν μάσκες και τηρούσαν τις απαραίτητες αποστάσεις. Δεν πραγματοποιήθηκαν λιτανείες με τη συμμετοχή των πιστών, προκειμένου να αποφευχθεί το ενδεχόμενο συνωστισμού, παρά μόνο έγινε έξοδος της εικόνας από το ναό και κατάθεση στεφανιών στην προτομή του Αλέξανδρου Υψηλάντη, μόνο από τους εκπρόσωπους των πολιτικών και στρατιωτικών αρχών και των σωμάτων ασφαλείας και από τα μέλη της διοικούσας επιτροπής του Πανελληνίου Προσκυνήματος.

Επίσης, φέτος, δεν επιτράπηκαν κατασκηνωτές στο χώρο του προσκυνήματος και δεν πραγματοποιήθηκαν μουσικές και χορευτικές εκδηλώσεις.

 

 

ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ: «Όλη μας η ζωή θα πρέπει να είναι μια προετοιμασία για τα έσχατα»

 

Στον Ιερό Ναό της Μεγαλόχαρης στην Τήνο πραγματοποιήθηκε η Θεία Λειτουργία με αυστηρά περιοριστικά μέτρα, χρήση μάσκας και τήρηση των αποστάσεων. Κόσμος βρέθηκε από νωρίς το έξω από τον ναό και περίμενε ευλαβικά να προσκυνήσει. Η πανδημία που κυριαρχεί αυτόν τον καιρό στην πατρίδα μας άλλαξε την εικόνα που βλέπαμε όλα αυτά τα χρόνια καθώς οι οργανωμένες προσκυνηματικές εκδρομές με τα πούλμαν, κυρίως με ηλικιωμένους, δεν πραγματοποιήθηκαν φέτος και έτσι ο κόσμος δεν ήταν ο ίδιος. Οι κανόνες τηρήθηκαν στο μέγιστο δυνατό με τους πιστούς να περιμένουν υπομονετικά στον προαύλιο χώρο για να προσκυνήσουν τη θαυματουργή εικόνα όπως μπορείτε να δείτε στα βίντεο του Πρακτορείου Ορθοδοξία:

 

Πρόγραμμα Αναπαραγωγής Βίντεο
00:00
00:23

 

ΔΕΙΤΕ – Η Κοίμηση της Θεοτόκου στην Λεμεσό

 

Πρόγραμμα Αναπαραγωγής Βίντεο
00:00
00:22

 

ΠΑΡΙΣΙ: Η Κοίμηση της Θεοτόκου στην Πόλη του Φωτός

 

Στην Παναγία την Εκατονταπυλιανή στην Πάρο, και ενώ το νησί βρισκόταν υπό αυστηρά μέτρα για την πανδημία του κορωνοϊού, τελέστηκε η Πανηγυρική Θεία Λειτουργία για την εορτή της Κοιμήσεως της Υπεραγίας Θεοτόκου χωρίς τη χρήση μεγαφώνων και με την αυστηρή επιτήρηση της αστυνομίας ώστε να γίνεται η χρήση μάσκας και να τηρούνται οι αποστάσεις. Και στην Πάρο αρκετός κόσμος τίμησε την Παναγία όπως βλέπετε στo σχετικά βίντεο:

 

Πρόγραμμα Αναπαραγωγής Βίντεο
00:00
00:17

 

ΔΕΙΤΕ – Της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο Γκούλου της Ουγκάντα

 

O Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος ο οποίος δεν παρέστει στην Παναγία Σουμελά της Τραπεζούντας βρέθηκε στην Ίμβρο, η οποία αποτελεί γενέτειρά του, και τέλεσε την Πατριαρχική Θεία Λειτουργία στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου του χωριού Άγιοι Θεόδωροι Ίμβρου, συλλειτουργούντων των Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτών Μοσχονησίων κ. Κυρίλλου και Μύρων κ. Χρυσοστόμου.

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ – «Ναι! Θα κρατήση παραπέρα η πνοή! Έως της συντελείας του αιώνος!»

 

 

Ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερώνυμος, τέλεσε  το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας στον ιστορικό Ιερό Ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου της Χρυσοσπηλαιωτίσσης, που βρίσκεται στην οδό Αιόλου, στο κέντρο της Αθήνας για τον εορτασμό της Μεγάλης Θεομητορικής Εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου.

 

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ:

Υπό την τούρκικη σημαία εόρτασε η ιστορική Μονή του Πόντου

Πανηγύρισε η Παναγία Σουμελά στο Βέρμιο

ΠΑΡΟΣ- ΤΗΝΟΣ: Η Κοίμηση της Θεοτόκου σε καιρό πανδημίας

Στην γενέτειρά του Ίμβρο ιερούργησε ο Οικ. Πατριάρχης

Όταν επιστρέφουμε στον Θεό, τότε κυριαρχεί ο κόσμος της Παναγίας

 

 

Η Κοίμησις της Θεοτόκου από άκρη σε άκρη της Ελλάδος:

Ο Μητροπολίτης Σύρου και Τήνου στο Πρακτορείο Ορθοδοξία

Πανηγύρισε η Παναγία Σουμελά στο Βέρμιο

Τα Χανιά τίμησαν την Παναγία

Εόρτασαν οι Παναγίες της Κισάμου

Η Κορινθία τίμησε σύσσωμη την Παναγιά

«Στα δύσκολα που θα περάσουμε, να ακουμπήσουμε στην Παναγία»

Κερκύρας Νεκτάριος: «Η Παναγία είναι ο πνευματικός μαγνήτης»

Δημητριάδος Ιγνάτιος: «Κανείς δεν καταδιώκει την πίστη μας»

ΚΥΘΝΟΣ: Χαρά Θεού στην Παναγία την Κανάλα

Σερρών Θεολόγος: «Η Παναγία είναι ο πρώτος καρπός του μεγάλου θαύματος»

Το «Πάσχα του καλοκαιριού» στην Μητρόπολη Καλαβρύτων και Αιγιαλείας

Της Παναγιάς στην Αστυπάλαια ενώπιον της Θαυματουργού Εικόνος

Μητροπολίτης Χαλκίδος: Δια της Θεοτόκου ο θάνατος μετατράπηκε από τέρμα σε διάβαση

Πανηγύρισε και η Φανερωμένη στη Ζάκυνθο

Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ: Τι όμορφη Παναγιά!

ΚΑΣΤΟΡΙΑ: «Η Παναγία ήταν η χαρά όλων των Αγίων»

 

ΦΩΤΟ ΕΞΩΦΥΛΛΟΥ: ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΛΑΓΚΑΔΑ

https://www.orthodoxianewsagency.gr/epikairotita/i-koimisi-tis-theotokou-apo-akri-se-akri-tis-ellados-kai-tou-kosmou/

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ

Η Παναγια η Χοζοβιωτισσα κρεμασμενη στον γκρεμο πισω απο την ομιχλη

12:00:00 π.μ.
•


Παναγία η Χοζοβιώτισσα: Δέος, θαυμασμός και φόβος. Τρία συναισθήματα που θα νιώσει ο επισκέπτης της Μονής της Παναγίας της Χοζοβιώτισσας, ανεβαίνοντας τα δεκάδες σκαλοπάτια, στην Αμοργό.

Το φθινόπωρο, το σκηνικό είναι ακόμη πιο υποβλητικό, καθώς την αγριάδα του τοπίου, συνάμα με την ιερότητα του χώρου, έρχεται να υποφωτίσει η ομίχλη που σκεπάζει τη Μονή.
Και μετά, το εκτυφλωτικό φως του Αιγαίου, τη λούζει ξανά, αναδεικνύοντας το απαστράπτων λευκό της μονής και το γκρίζο των βράχων σε θαυμαστή αλληλουχία με το γαλάζιο της θάλασσας.
Η Μονή της Παναγίας της Χοζοβιώτισσας είναι ορθόδοξο μοναστήρι το οποίο βρίσκεται στην Αμοργό. Είναι κτισμένη στην απόκρημνη νότια ακτή του νησιού, σε υψόμετρο 300 μέτρα.
Η μονή πήρε το όνομά της από την παραφθορά του «Χοζιβίτισσα» ή «Κοζιβίτισσα», το οποίο με τη σειρά του προέρχεται από το τοπωνύμιο Χοζιβά ή Κοζιβά (σήμερα Ουάντι Κελτ, Παλαιστίνη), όπου υπήρχαν ορθόδοξα μοναστήρια.
Σύμφωνα με την τοπική παράδοση, η εικόνα της Παναγιάς Χοζοβιώτισσας έφτασε την εποχή της Εικονομαχίας δια θαλάσσης στον όρμο της Αγίας Άννας, κοντά στη μονή.
Το μοναστήρι θεωρείται ότι κατασκευάστηκε τον 9ο αιώνα, την εποχή της άφιξης της εικόνας.
Ο αυτοκράτορας Αλέξιος Α΄ Κομνηνός εκχώρησε με βασιλικό χρυσόβουλο σταυροπηγιακά δικαιώματα στη μονή το 1088.
Ένα ασημένιο εξαπτέρυγο στη μονή αναφέρει ότι ανακαινίσθηκε από τον Αλέξιο Κομνηνό.
Η μονή είναι κτισμένη σε γκρεμό. Έχει μήκος 40 μέτρα και μέγιστο πλάτος 5.
Το κτίριο έχει οχτώ επίπεδα τα οποία επικοινωνούν μεταξύ τους με κλιμακοστάσια κτισμένα ή λαξευμένα στο βράχο.
Στο εσωτερικό του κτιρίου βρίσκονται αψίδες βυζαντινές ή οξυκόρυφες, κτισμένες από πωρόλιθο από τη Μήλο.
Ο χώρος του μοναστηριού περιλαμβάνει πολυάριθμα κελιά, τράπεζα, μαγειρεία, αποθήκες, πατητήρια, στέρνες και πηγάδια.
Τα κελιά των Μοναχών η τράπεζα, τα μαγειρεία, οι φούρνοι, οι αποθήκες, οι στέρνες και τα πηγάδια, όλα τοποθετούνται σφηνωμένα μέσα στον φυσικό βράχο που μεταμορφώνεται σε λειτουργικό οικοδόμημα και αποτελεί θαυμαστό δείγμα λειτουργικής λαϊκής αρχιτεκτονικής.
Το καθολικό της μονής είναι μονόχωρο καμαρόσκεπο και σε αυτό βρίσκονται οι δύο ενεπίγραφες εικόνες της Παναγίας της Χοζοβιώτισσας ή ΧΩΖΗΒΙΤΙCΑΣ και η σιδερένια σμίλη του αρχιμάστορα.
Η είσοδος του μοναστηριού βρίσκεται 10 μέτρα από το έδαφος και η πρόσβαση γινόταν με κρεμαστή σκάλα.
Σήμερα στην Ιερά Μονή Παναγίας Χοζοβιώτισσας βρίσκονται τρεις μοναχοί.
Η Παναγιά Χοζοβιώτισσα είναι η πολιούχος του νησιού και γιορτάζει στις 20 και 21 Νοεμβρίου.
iefimerida.gr
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ

Οι Επιταφιοι των Ιερων Ναων της Ιερας Μητροπολεως Πειραιως (2019)

11:46:00 μ.μ.
•
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ

Ιερα Μονη Καρακαλλου, Αγιον Ορος - Η ανεπαναληπτη θεα απο τον πυργο του Μοναστηριου

12:47:00 π.μ.
•


Ιερά Μονή Καρακάλλου, Άγιον Όρος
18 Απριλίου 2018, Ώρα 7.20 το πρωί
Η ανεπανάληπτη θέα από τον πύργο του Μοναστηριού
Φωτογραφία: Δημήτρης Σωτηρόπουλος
Holy Monastery of Karakallou, Mount Athos
18 April 2018, 7.20 a.m.
The amazing view from the Monastery's tower
Photo by Dimitris Sotiropoulos
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ

Σπανιες φωτογραφιες της Οσιας Σοφιας της Κλεισουρας

12:00:00 π.μ.
•
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ

Φώτης Κόντογλου - Παραμονὴ Χριστούγεννα

3:30:00 π.μ.
•
Κρύο τάντανο ἔκανε, παραμονὴ Χριστούγεννα. Ὁ ἀγέρας σὰ νά ῾τανε κρύα φωτιὰ κι ἔκαιγε. Μὰ ὁ κόσμος ἤτανε χαρούμενος, γεμάτος κέφι. Εἶχε βραδιάσει κι ἀνάψανε τὰ φανάρια μὲ τὸ πετρόλαδο. Τὰ μαγαζιὰ στὸ τσαρσὶ φεγγοβολούσανε, γεμάτα ἀπ᾿ ὅλα τὰ καλά. Ὁ κόσμος μπαινόβγαινε καὶ ψώνιζε· ἀπὸ τό ῾να τὸ μαγαζὶ ἔβγαινε, στ᾿ ἄλλο ἔμπαινε. Κι ὅλοι χαιρετιόντανε καὶ κουβεντιάζανε μὲ γέλια, μὲ χαρές.
Οἱ μεγάλοι καφενέδες ἤτανε γεμάτοι καπνὸ ἀπὸ τὸν κόσμο ποὺ φουμάριζε. Ὁ καφενὲς τ᾿ Ἀσημένιου εἶχε μεγάλη φασαρία, χαρούμενη φασαρία. Εἶχε μέσα δύο σόμπες, καὶ τὰ τζάμια ἤτανε θαμπά, ἀπ᾿ ὄξω ἔβλεπες σὰν ἤσκιους τοὺς ἀνθρώπους. Οἱ μουστερῆδες εἴχανε βγαλμένες τὶς γοῦνες ἀπὸ τὴ ζέστη, κόσμος καλός, καλοπερασμένοι νοικοκυραῖοι.
Κάθε τόσο ἄνοιγε ἡ πόρτα καὶ μπαίνανε τὰ παιδιὰ ποὺ λέγανε τὰ κάλαντα. Ἄλλα μπαίνανε, ἄλλα βγαίνανε. Καὶ δὲν τὰ λέγανε μισὰ καὶ μισοκούτελα, μὰ τὰ λέγανε ἀπὸ τὴν ἀρχὴ ἴσαμε τὸ τέλος, μὲ φωνὲς ψαλτάδικες, ὄχι σὰν καὶ τώρα, ποὺ λένε μοναχὰ πέντε λόγια μπρούμυτα κι ἀνάσκελα, καὶ κεῖνα παράφωνα.
Ἀντίκρυ στὸν μεγάλον καφενὲ τ᾿ Ἀσημένιου ἤτανε κάτι φτωχομάγαζα, τσαρουχάδικα, ψαθάδικα καὶ τέτοια. Ἴσια-ἴσια ἀντίκρυ στὴ μεγάλη πόρτα τοῦ καφενὲ ἤτανε ἕνα μικρὸ καφενεδάκι, τὸ πιὸ φτωχικὸ σ᾿ ὅλη τὴν πολιτεία, μία ποντικότρυπα.
Ἐνῷ ὁ μεγάλος ὁ καφενὲς φεγγολογοῦσε καὶ τὰ τζάμια ἤτανε θολὰ ἀπὸ τὴ ζέστη, ἡ ποντικότρυπα ἤτανε σκοτεινή, γιατὶ ἡ λάμπα, μία λάμπα τσιμπλιασμένη, μία ἄναβε, μία ἔσβηνε, ὅπως ἔμπαινε ὁ χιονιᾶς ἀπὸ τὰ σπασμένα τζάμια τῆς πόρτας. Ἡ φιτιλήθρα ἤτανε στραβοβιδωμένη καὶ τσαλαπατημένη σὰν τὸ μοῦτρο τοῦ καφετζῆ, τοῦ μπαρμπα-Γιαννακοῦ τοῦ Χατζῆ, τὸ φιτίλι στραβοκομμένο, τὸ γυαλὶ σπασμένο ἀπὸ τό ῾να μάγουλο καὶ στὴν τρύπα εἴχανε κολλημένο ἕνα κομμάτι ταραμαδόχαρτο. Βάλε μὲ νοῦ σου τί φῶς ἔδινε μία τέτοια λάμπα! Κάτω τὰ σανίδια ἤτανε σάπια καὶ τρίζανε. Στὸν τοῖχο ἤτανε κρεμασμένα δύο-τρία παμπάλαια κάντρα, καπνισμένα σὰν ἀρχαῖα εἰκονίσματα: τό ῾να παρίστανε τὸν Μέγα Πέτρο μέσα σὲ μία βάρκα ποὺ τὴν ἔδερνε ἡ φουρτούνα, τ᾿ ἄλλο τὸν μάντη Τειρεσία ποὺ μιλοῦσε μὲ τὸν Ἀγαμέμνονα, τ᾿ ἄλλο τὸν Παναγῆ τὸν Κουταλιανὸ ποὺ πάλευε μὲ τὴν τίγρη.
Ἡ πελατεία ἤτανε συνέχεια μὲ τὸ καφενεῖο. Ὅλοι-ὅλοι ἤτανε πέντ᾿ - ἕξι γέροι σκεβρωμένοι, σαράβαλα, μὲ κάτι τρύπιες γοῦνες ποὺ δὲν τὶς ἔπιανε ἀγκίστρι. Δύο-τρεῖς ἤτανε γιαλικάρηδες, δηλαδὴ εἴχανε καμιὰ σάπια βάρκα καὶ βγάζανε θαλασσινὰ γιὰ μεζέδες, ποὺ τὰ λέγανε γιαλικά, γιατὶ βρίσκουνται στὸ γιαλό, δηλαδὴ στὰ ρηχὰ νερά. Οἱ ἄλλοι ἤτανε φρουκαλάδες, δηλαδὴ κάνανε φρουκαλιές. Ἤτανε καὶ κανένας νεροκουβαλητὴς καὶ κανένας καρβουνιάρης. Νά, αὐτὴ ἤτανε ἡ πελατεία.
Ὁ βοριᾶς ἔμπαινε μέσα μὲ τὴν τρούμπα, καὶ στριφογύριζε τὴ λάμπα ποὺ κρεμότανε ἀπὸ τὸ μαυρισμένο ταβάνι, κι ἀναβόσβηνε. Ἀπὸ τὸ κρύο τρέμανε οἱ γέροι καὶ χουχουλίζανε τὰ χέρια τους, τὰ βάζανε κι ἀπὸ πάνω ἀπὸ τὸ τσιγάρο, τάχα γιὰ νὰ ζεσταθοῦνε.
Ὁ φουκαρὰς ὁ καφετζής, γιὰ νὰ μὴν παγώσει, ἔκανε σουλάτσο, πηγαινοερχότανε ἀπὸ τὸ τεζάκι ἴσαμε τὴν πόρτα, μὲ τὴν παλιογούνα ριχμένη ἀπὸ πάνω του καί, γιὰ νὰ δώσει κουράγιο στὴν πελατεία, ἐκεῖ ποὺ σουλατσάριζε, τὸν ἐπίανε τὸ σύγκρυο καὶ χτυπούσανε τὰ κατωσάγονά του, κι ἕσφιγγε ἀπάνω του τὴν παλιοπατατούκα του κι ἔλεγε:
— Ἐεεέχ! Μωρὲ ζεστὸ ποὺ εἶναι τὸ καφενεδάκι μας!...
Ὕστερα γύριζε κι ἔδειχνε τὸν μεγάλον καφενέ, ποὺ καπνίζανε κάργα οἱ σόμπες, κι ἔλεγε:
— Ἀντίκρυ, σκυλὶ ψοφᾶ ἀπὸ τὸ κρύο..., σκυλὶ ψοφᾶ!
Ὁ καημένος ὁ μπαρμπα-Χατζῆς!
https://www.dimitrisotiropoulosbooks.com/
Ἀπ᾿ ὄξω περνοῦσε κόσμος βιαστικός, μὲ γέλια καὶ μὲ χαρές. Ἀπὸ ῾δῶ κι ἀπὸ ῾κεῖ ἀκουγόντανε τὰ παιδιὰ ποὺ λέγανε τὰ κάλαντα στὰ μαγαζιά.
Ἡ ὥρα περνοῦσε κι ἀνάριευε σιγὰ-σιγὰ ὁ κόσμος. Τὰ μαγαζιὰ σφαλοῦσαν ἕνα-ἕνα. Μοναχὰ μέσα στὰ μπαρμπεριὰ ξουριζόντανε ἀκόμα κάτι λίγοι.
Στὸ τσαρσὶ λιγόστευε ἡ φασαρία, μὰ στοὺς μαχαλάδες γυρίζανε τὰ παιδιὰ μὲ τὰ φανάρια καὶ λέγανε τὰ κάλαντα στὰ σπίτια. Οἱ πόρτες ἤτανε ἀνοιχτές, οἱ νοικοκυραῖοι, οἱ νοικοκυρᾶδες καὶ τὰ παιδιά τους, ὅλοι ἤτανε χαρούμενοι, κι ὑποδεχόντανε τοὺς ψαλτάδες, καὶ κεῖνοι ἀρχίζανε καλόφωνοι σὰν χοτζᾶδες:
Καλὴν ἑσπέραν, Ἄρχοντες, ἂν εἶναι ὁρισμός σας,
Χριστοῦ τὴν θείαν γέννησιν νὰ πῶ στ᾿ ἀρχοντικό σας.
Χριστὸς γεννᾶται σήμερον ἐν Βηθλεὲμ τῇ πόλει,
οἱ οὐρανοὶ ἀγάλλονται, χαίρει ἡ κτίσις ὅλη...
Κι ἀφοῦ ξιστορούσανε ὅσα λέγει τὸ Εὐαγγέλιο, τὸν Ἰωσήφ, τοὺς ἀγγέλους, τοὺς τσομπάνηδες, τοὺς μάγους, τὸν Ἡρώδη, τὸ σφάξιμο τῶν νηπίων καὶ τὴν Ῥαχὴλ ποὺ ἔκλαιγε τὰ τέκνα της, ὕστερα τελειώνανε μὲ τοῦτα τὰ λόγια:
Ἰδοὺ ὁποὺ σᾶς εἴπαμεν ὅλην τὴν ἱστορίαν,
τοῦ Ἰησοῦ μας τοῦ Χριστοῦ γέννησιν τὴν ἁγίαν.
Καὶ σᾶς καλονυκτίζομεν, πέσετε κοιμηθεῖτε,
ὀλίγον ὕπνον πάρετε καὶ πάλιν σηκωθεῖτε.
Καὶ βάλετε τὰ ροῦχα σας, εὔμορφα ἐνδυθεῖτε,
στὴν ἐκκλησίαν τρέξατε, μὲ προθυμίαν μπεῖτε.
Ν᾿ ἀκούσετε μὲ προσοχὴν ὅλην τὴν ὑμνωδίαν
καὶ μὲ πολλὴν εὐλάβειαν τὴν θείαν λειτουργίαν.
Καὶ πάλιν σὰν γυρίσετε εἰς τὸ ἀρχοντικόν σας,
εὐθὺς τραπέζι στρώσετε, βάλτε τὸ φαγητόν σας.
Καὶ τὸν σταυρόν σας κάμετε, γευθεῖτε, εὐφρανθεῖτε,
δότε καὶ κανενὸς πτωχοῦ, ὅστις νὰ ὑστερεῖται.
Δότε κι ἐμᾶς τὸν κόπον μας, ὅ,τ᾿ εἶναι ὁρισμός σας,
καὶ ὁ Χριστός μας πάντοτε νὰ εἶναι βοηθός σας.
Καὶ εἰς ἔτη πολλά.
Νπαίνανε στὸ σπίτι μὲ χαρά, βγαίνανε μὲ πιὸ μεγάλη χαρά. Παίρνανε ἀρχοντικὰ φιλοδωρήματα ἀπὸ τὸν κουβαρντᾶ τὸν νοικοκύρη, κι ἀπὸ τὴ νοικοκυρὰ λογιῶ-λογιῶν γλυκά, ποὺ δὲν τὰ τρώγανε, γιατὶ ἀκόμα δὲν εἶχε γίνει ἡ Λειτουργία, ἀλλὰ τὰ μαζεύανε μέσα σὲ μία καλαθιέρα.
Ἀβραμιαῖα πράγματα! Τώρα στεγνώσανε οἱ ἄνθρωποι καὶ γινήκανε σὰν ξερίχια ἀπὸ τὸν πολιτισμό! Πᾶνε τὰ καλὰ χρόνια!
Ὅλα γινόντανε ὅπως τά ῾λεγε τὸ τραγούδι: Πέφτανε στὰ ζεστά τους καὶ παίρνανε ἕναν ὕπνο, ὥσπου ἀρχίζανε καὶ χτυπούσανε οἱ καμπάνες ἀπὸ τὶς δώδεκα ἐκκλησιὲς τῆς χώρας. Τί γλυκόφωνες καμπάνες! Ὄχι σὰν τὶς κρύες τὶς εὐρωπαϊκές, ποὺ θαρρεῖς πὼς εἶναι ντενεκεδένιες! Στολιζόντανε ὅλοι, βάζανε τὰ καλά τους, καὶ πηγαίνανε στὴν ἐκκλησιά.
Σὰν τελείωνε ἡ Λειτουργία, γυρίζανε στὰ σπίτια τους. Οἱ δρόμοι ἀντιλαλούσανε ἀπὸ χαρούμενες φωνές. Οἱ πόρτες τῶν σπιτιῶν ἤτανε ἀνοιχτὲς καὶ φεγγοβολούσανε. Τὰ τραπέζια περιμένανε στρωμένα μ᾿ ἄσπρα τραπεζομάντηλα, κι εἴχανε πάνω ὅτι βάλει ὁ νοῦς σου. Φτωχοὶ καὶ πλούσιοι τρώγανε πλουσιοπάροχα, γιατί οἱ ἀρχόντοι στέλνανε ἀπ᾿ ὅλα στοὺς φτωχούς. Κι ἀντὶς νὰ τραγουδήσουνε στὰ τραπέζια, ψέλνανε τὸ Χριστὸς γεννᾶται, δοξάσατε, Ἡ Παρθένος σήμερον τὸν ὑπερούσιον τίκτει, Μυστήριον ξένον ὁρῶ καὶ παράδοξον. Ἀφοῦ εὐφραινόντανε ἀπ᾿ ὅλα, πλαγιάζανε «ξέγνοιαστοι, σὰν τ᾿ ἀρνιὰ ποὺ κοιμόντανε κοντὰ στὸ παχνί, τότες ποὺ γεννήθηκε ὁ Χριστός, ἐν Βηθλεὲμ τῆς Ἰουδαίας.
Τώρα ἂς πᾶμε τὴν ἴδια βραδιὰ στὴν ἀντικρινὴ στεριά, ποὺ τρεμοσβήνουνε ἕνα-δύο μικρὰ φωτάκια, πέρα ἀπὸ τὸ πέλαγο ποὺ βογγᾶ ἀπὸ τὸν ἄγριο τὸν χιονιᾶ.
Εἶναι ἕνα μαντρὶ πίσω ἀπὸ μία ραχούλα κοντὰ στὴ θάλασσα, φυτρωμένη ἀπὸ πουρνάρια. Αὐτὸ τὸ μαντρὶ εἶναι τοῦ Γιάννη τοῦ Βλογημένου. Τὰ πρόβατα εἶναι σταλιασμένα κάτω ἀπὸ τὴ σαγιὰ καὶ ἀκούγουνται τὰ κουδούνια, τὶν-τίν, ὅπως ἀναχαράζουνε. Ἐπειδὴ γεννᾶνε, οἱ τσομπαναραῖοι παρὰ-φυλάγουνε καί, μόλις γεννηθεῖ κανένα ἀρνί, τ᾿ ἁρπᾶνε καὶ τὸ μπάζουνε στὸ καλύβι καὶ τὸ ζεσταίνουνε στὴ φωτιὰ νὰ μὴν παγώσει. Ἀπ᾿ ὄξω φωνάζουνε οἱ μαννάδες. Ἡ φωτιὰ ξελοχίζει καὶ τὸ καλύβι εἶναι σὰν χαμάμι.
Ἐκεῖ-μέσα βρίσκουνται ἓξ᾿-ἑφτὰ νοματέοι, καθισμένοι γύρω ἀπὸ τὸν σοφρᾶ. Πρῶτος εἶναι ὁ ἀρχιτσέλιγκας Γιάννης ὁ Βλογημένος, πού, ἅμα τὸν δεις, θαρρεῖς πῶς βρίσκεσαι ἀληθινὰ στὸ μαντρὶ ποῦ γεννήθηκε ὁ Χριστός. Εἶναι ἀρχαῖος ἄνθρωπος, ἀθῶος, μὲ γένια μαῦρα, σὰν ἅγιος. Τὰ ροῦχα ποὺ φορᾶ εἶναι βρακιὰ ἀνατολίτικα, στὰ ποδάρια του ἔχει τυλιγμένα πετσιὰ δεμένα μὲ λαγάρες, στὸ σελάχι του ἔχει ἤσκα καὶ τσακμάκι. Κι οἱ ἄλλοι τσομπάνηδες εἶναι σὰν τὸν Γιάννη, μονάχα ποὺ ὁ Γιάννης κάθεται μὲ τὸ πουκάμισο, ἐνῶ οἱ ἄλλοι, ἐπειδὴ βγαίνουνε ὄξω γιὰ νὰ κοιτάζουνε τὰ νιογέννητα, φορᾶνε προβιὲς προβατίσιες μὲ τὸ μαλλὶ γυρισμένο ἀπὸ μέσα.
Αὐτοὶ ποὺ κάθουνται στὸν σοφρᾶ εἶναι μουσαφιραῖοι. Ὁ ἕνας εἶναι ὁ Παναγῆς ὁ Στριγκάρος, κοντραμπατζῆς ξακουσμένος γιὰ τὴν παλικαριά του. Εἶχε πάγει γιὰ κυνήγι καὶ νυχτώθηκε στὸ μαντρί. Μὲ τὸν Γιάννη γνωριζόντανε ἀπὸ χρόνια, κι εἶχε κοιμηθεῖ πολλὲς φορὲς στὴ στάνη. Οἱ ἄλλοι τρεῖς ἤτανε καρβουνιάρηδες, ποὺ κάνανε κάρβουνα ἐκεῖ-κοντά. Οἱ ἄλλοι δύο ἤτανε ψαρᾶδες, ὁ γερο-Ψύλλος μὲ τὸ γιό του τὸν Κωσταντῆ.
Καθόντανε λοιπὸν γύρω στὸ σοφρᾶ καὶ τρώγανε. Ἀπάνω στὸ τραπέζι ἤτανε κρέατα, μυτζῆθρες ἀνάλατες, μανούρια, ἁγίζια, ψάρια, μπεκάτσες ψητές, τσίχλες, κι ἄλλα πουλιὰ τοῦ κυνηγιοῦ.
Ὁ ἕνας ὁ καρβουνιάρης ἤτανε ἀπὸ τὰ μπουγάζια τῆς Πόλης, ἀπὸ τὴ Μάδυτο, κι ἤξερε κι ἔψελνε καλά, εἶχε καὶ φωνὴ γλυκιὰ καὶ βαριά, τζουράδικη. Ἔψαλε τὸ Μεγάλυνον, ψυχή μου, μὲ τέτοιο μεράκι, ποὺ κλάψανε οἱ ἄλλοι ποὺ τὸν ἀκούγανε, κι ὁ Γιάννης ὁ Βλογημένος. Τὸ καλύβι γίνηκε σὰν ἐκκλησιά, ἔλεγες πὼς ἐκεῖ μέσα γεννήθηκε ὁ Χριστός.
Ἀπ᾿ ἔξω ὁ χιονιᾶς μούγκριζε καὶ τσάκιζε τὰ ρουπάκια. Ὁ γερο-Στριγκάρος καθότανε στὰ σκοτεινὰ συλλογισμένος καὶ μασοῦσε τὸ μουστάκι του. Φοροῦσε μία κατσούλα ἀπὸ ἀστραχάν, μ᾿ ὅλο ποὺ ἔκανε ζέστη, κι εἶχε χωμένη τὴν ἀπαλάμη τοῦ κάθε χεριοῦ του μέσα στ᾿ ἀνοιχτὸ μανίκι τ᾿ ἀλλουνοῦ χεριοῦ.
Γιὰ μία στιγμὴ σωπάσανε νὰ κουβεντιάζουνε. Ὁ Στριγκάρος, σκυφτός, κοίταζε τὸ χῶμα. Κούνησε κάμποσο τὸ κεφάλι του, κι ἄνοιξε τὸ στόμα του κι εἶπε:
Βρὲ παιδιά, καλὰ ἐσεῖς, γιορτάζετε τὴ χάρη Του, εἴσαστε καλοὶ ἄνθρωποι. Ἂμ ἐγώ, τί ψυχὴ θὰ παραδώσω, ποὺ σκότωσα καμιὰ κοσαριὰ ἀνθρώπους; Ἀκόμα καὶ γυναῖκες ξεκοίλιασα, καὶ μωρὰ πράματα χάλασα!
Κανένας δὲ μίλησε. Ὕστερ᾿ ἀπὸ ὥρα, σὰν νά ῾τανε μοναχός, ξανακούνησε τὸ κεφάλι του κι ἀναστέναξε κι εἶπε:
«Ἄραγες ὑπάρχει Κόλαση καὶ Παράδεισο;...
Καὶ δάγκασε τὸ μουστάκι του. Ξανακούνησε τὸ κεφάλι του κι εἶπε μέσα στὸ στόμα του, σὰ νὰ μιλοῦσε μὲ τὸν ἑαυτό του:
Δὲν μπορεῖ! Κάτιτις θὰ ὑπάρχει…
Καὶ δὲν ξαναμίλησε.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ
Εγγραφή σε: Αναρτήσεις ( Atom )

ΩΦΕΛΙΜΑ

ΓΕΡΟΝΤΕΣ

ΘΑΥΜΑΤΑ

 
Copyright © ΕΛΛΑΣ-ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ. Designed by OddThemes | Distributed By Blogger Templates20