Το δεύτερο πλήρες εμπορευματοκιβώτιο στην Ιερά Μονή Οσίου Δαβίδ στην Εύβοια για να το διαχειριστεί και να βοηθήσει τα χωριά της περιοχής παραδόθηκε χθες, Τετάρτη 15 Σεπτεμβρίου, από την Εκκλησία της Αγίας Νάπας.
Η συλλογή έγινε από την αγάπη των κατοίκων της περιοχής της Αγίας Νάπας και συνάμα της Μητροπόλεως Κωνσταντίας και Αμμοχώστου αλλά και από συνανθρώπους μας από όλη την Κύπρο που είχαν αποστείλει την βοήθεια τους.
“Η συγκίνηση μας δεν μπορεί να περιγραφεί με απλά λόγια … Κρανίου τόπος η περιοχή γύρο από το Μοναστήρι! Η ψυχή μας μαράζωσε … Η αγάπη όμως προς τους πυρόπληκτους αδελφούς μας υπάρχει και ως αντίδωρο αυτής της αγάπης στάλθηκε η ανθρωπιστική βοήθεια, ένα μικρό λιθαράκι για να γεννηθεί ξανά η ελπίδα και να μπορέσουν να συνεχίσουν την μετέπειτα ζωή τους.
Ως Εκκλησία Παναγίας Αγίας Νάπας, θέλουμε να ευχαριστήσουμε τον Δήμος Αγίας Νάπας, την 7η Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία Πεζικού και 34η Μοίρα Καταδρομών καθώς και το «Κέντρο Προσφοράς και Αγάπης(ΚΕΠΑ) και τις εταιρείες «Μύλοι Χατζηγιώρκη», «Salamis Shipping Services Ltd», «Parko Paliatso», «Eleana Hotel», «Atlantica Sancta Napa Hotel», «Ελαιοτριβείο Αντώνης Χ.Διονυσίου» και «Pop Life Paralimni» για την προσφορά τους. Τέλος θέλουμε να ευχαριστήσουμε όλους τους συνανθρώπους μας, μικρούς και μεγάλους, που πρόσφεραν είτε υλικά αγαθά, πολλοί από το υστέρημα τους, είτε από τον προσωπικό τους χρόνο για την ετοιμασία και φόρτωση αυτών των υλικών. Η βοήθεια σας είναι ανεκτίμητης αξίας και η προσφορά σας πολύτιμη. Ο Θεός να Σας ευλογεί”,αναφέρει σε ανάρτηση της σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης ο ναός της Αγίας Νάπας.
Την έντονη αντίδραση του Δήμου Στροβόλου προκάλεσε η κλοπή πινακίδων με τα ονόματα των πεσόντων και αγνοουμένων δημοτών Στροβόλου κατά την τουρκική εισβολή, οι οποίες βρίσκονταν αναρτημένες στο πάρκο παρά την οδό Θεσπρωτίας στον Στρόβολο.
Η κλοπή σύμφωνα με την ανακοίνωση του δήμου έγινε στις 22 Αυγούστου 2021, την ημέρα που θα διεξαγόταν προγραμματισμένο μνημόσυνο στον χώρο του πάρκου.
Σημειώνεται ότι δεν παρατηρήθηκαν οποιεσδήποτε άλλες ζημιές στον εξοπλισμό του πάρκου ούτε εκλάπη οτιδήποτε άλλο. Ο Δήμος έχει προβεί σε καταγγελία στην Αστυνομία και απευθύνει έκκληση να επιδεικνύεται σεβασμός απέναντι στη δημόσια περιουσία, ιδιαίτερα για ένα τόσο ευαίσθητο θέμα, που αφορά ανθρώπους οι οποίοι έχασαν τη ζωή τους κατά τα τραγικά γεγονότα του 1974.
«Ως τοπική αρχή, ο Δήμος Στροβόλου προβληματίζεται με την εκδήλωση αυτής της παραβατικής συμπεριφοράς και εξετάζει διάφορους τρόπους αντιμετώπισής της», καταλήγει η ανακοίνωση του δήμου.
Ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Τριμυθούντος (Κύπρου) κ. Βαρνάβας μίλησε σήμερα στην εκπομπή «Επικαιρότητα» του pemptousia.fm για την προσωπικότητα, τις πνευματικές καταβολές και τα ιδιαίτερα πνευματικά χαρίσματα του μακαριστού Hγούμενου της Ιεράς Μονής Σταυροβουνίου, γέροντα Αθανάσιου, που εκοιμήθη την ημέρα της εορτής του.
Πραγματοποιήθηκε χθες Τρίτη 19 Ιανουαρίου 2021 με την προσήκουσα σεμνότητα,
Η Εξόδιος Ακολουθία για τον Μακαριστό Γέροντα Αθανάσιο, ο οποίος έφυγε για την όντως ζωή σε ηλικία 95 ετών, πραγματοποιήθηκε χθες, 19 Ιανουαρίου. Είχε διατελέσει Μοναχός της Ιεράς Μονής Σταυροβουνίου για πάνω από 80 έτη και Ηγούμενος από το 1982.
Παρέμβαση προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή έκανε ο Κύπριος ευρωβουλευτής Κώστας Μαυρίδης (ΔΗΚΟ, S&D), καταγγέλλοντας την συστηματική καταστροφή εκκλησιών στα κατεχόμενα και συγκεκριμένα, αυτή την φορά, της εκκλησίας της Αγίας Μαρίνας στο κατεχόμενο χωριό Διόριος της επαρχίας Κερύνειας. Οι πληροφορίες για την καταστροφή της εκκλησίας δημοσιεύτηκαν αρχικώς στην Τουρκοκυπριακή εφημερίδα Kibris.
Στην παρέμβασή του ο κ. Μαυρίδης επισημαίνει στην Επιτροπή τα εξής:
«Σύμφωνα με δημοσίευμα στον Τουρκοκυπριακό τύπο (Τουρκοκυπριακή εφημερίδα Kibris 29.09.20), η εκκλησία της Αγίας Μαρίνας στο κατεχόμενο χωριό Διόριος βρίσκεται υπό κατάρρευση. Όπως καταγράφεται στο δημοσίευμα, ρωγμές δημιουργήθηκαν στο εξωτερικό της εκκλησίας που κτίστηκε το 1850, ενώ δέντρα άρχισαν να φυτρώνουν στους τοίχους. Σύμφωνα με την εφημερίδα, το εσωτερικό της εκκλησίας είναι γεμάτο ακαθαρσίες και το μόνο που ακόμα στέκεται όρθιο είναι το καμπαναριό και οι κάτοικοι περιμένουν από τους «αρμόδιους» να φτιάξουν παιδικό πάρκο στην περιοχή. Στην πραγματικότητα, η περίπτωση αυτή είναι άλλο ένα παράδειγμα της γενικότερης κατάστασης εκατοντάδων εκκλησιών ως αποτέλεσμα της συστηματικής πολιτικής της Τουρκίας και του υποτελούς καθεστώτος της για καταστροφή χριστιανικών μνημείων και χώρων λατρείας στο βόρειο κατεχόμενο μέρος της Κυπριακής Δημοκρατίας».
Ο κ. Μαυρίδης αφού υποδεικνύει στην Επιτροπή την κατεπείγουσα ανάγκη για διάσωση της υπό κατάρρευση εκκλησίας, ζητά να ενημερωθεί για τις «ενέργειες του παραρτήματος του Γραφείου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που λειτουργεί στο κατεχόμενο μέρος της Κυπριακής Δημοκρατίας σχετικά με την επίβλεψη και συντήρηση των θρησκευτικών μνημείων στα κατεχόμενα» καθώς και τις ενέργειες «της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για να διασφαλιστεί η προστασία και συντήρηση θρησκευτικών μνημείων όπως επιβάλλει το πλαίσιο διαχείρισης ευρωπαϊκών κονδυλίων».
Η Αγία Μαρίνα είναι η κύρια εκκλησία του χωριού. Άλλες εκκλησίες είναι ο Αρχάγγελος Μιχαήλ, ο Άγιος Γεώργιος και Αγία Μαύρη.
Μέχρι το 1974 το Διόριος ήταν μεικτό χωριό της επαρχίας Κερύνειας. Βρίσκεται 1,5χμ. περίπου δυτικά του χωριού Μύρτου, σε υψόμετρο 300 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και περιβάλλεται από το δάσος Μάντρες στα βορειοδυτικά, από το δάσος Διόριος στα δυτικά και νοτιοδυτικά και από το δάσος Καρπάσια στα νότια. Είναι το δεύτερο σε διοικητική έκταση χωριό της επαρχίας Κερύνειας (μετά τον Κορμακίτη).
Το χωριό συνδέεται οδικά με την Μύρτου, τον Κορμακίτη, την Αγία Ειρήνη και Καλό χωριό Μόρφου.
Μεγάλο μέρος του χωριού καλύπτεται από το ομώνυμο κρατικό δάσος. Στις υπόλοιπες εκτάσεις του χωριού καλλιεργούντο πριν από την τουρκική εισβολή του 1974 κυρίως σιτηρά, χαρουπιές και ελιές. Ανεπτυγμένη ήταν επίσης η κτηνοτροφία και ιδίως η αιγοπροβατοτροφία.
Στην απογραφή του 1960 οι κάτοικοι του χωριού ήσαν 514 Έλληνες και 359 Τούρκοι. Οι Τούρκοι κάτοικοι εγκατέλειψαν το χωριό το 1964 εξαιτίας των διακοινοτικών ταραχών, που ακολούθησαν την ανταρσία των Τούρκων. Το 1973 ο Ελληνικός πληθυσμός ανερχόταν στους 500 κατοίκους. Μετά την κατάληψη του χωριού από τα τουρκικά στρατεύματα εισβολής το καλοκαίρι του 1974, πολλοί Τουρκοκύπριοι κάτοικοι επέστεψαν στο χωριό τους, ενώ αργότερα εγκαταστάθηκαν και αρκετοί έποικοι που μεταφέρθηκαν από την Τουρκία.
Το Διόριος είναι κτισμένο σε ωραιότατη τοποθεσία που περιβάλλεται από δάση, ενώ η θέα από την περιοχή του είναι θαυμάσια και απρόσκοπτη μέχρι τον κόλπο της Μόρφου και την περιοχή των αρχαίων Σόλων, το λιμάνι του Ξερού, την πεδιάδα της Μόρφου και τη θάλασσα της Αγίας Ειρήνης.
Λόγω της θέσης του το χωριό δεχόταν πολλές επιθέσεις Τούρκων ή και άλλων πειρατών κατά το Μεσαίωνα. Κατά την παράδοση σε μία από τις επιθέσεις των Τούρκων, πολλοί κάτοικοι του χωριού κρύφτηκαν σε κάποια σπηλιά, όμως ανακαλύφθηκαν και σφάχτηκαν. Η σπηλιά είναι μέχρι σήμερα γνωστή με την ονομασία σπηλιά Ματζ΄ελλάρη από το μακελειό που έγινε.
Άλλη παράδοση αναφέρει ότι στην περιοχή του χωριού υπήρχαν κατά την φραγκοκρατία δύο ρηγάτα (επαύλεις) που σε αυτές κατοικούσαν δύο αρχόντισσες, αδελφές του βασιλιά, που η μία ήταν γνωστή ως Αρκόντισσα. Μέχρι σήμερα, τοπωνύμιο του χωριού ονομάζεται Χωράφια της αρκόντισσας.
Επικρατέστερη άποψη για το όνομα του χωριού είναι ότι η ονομασία προήλθε από τις λέξεις δύο όρη, γιατί η τοποθεσία του χωριού αντικρίζει δύο λόφους.
Κραυγή απόγνωσης από τους κατοίκους της Δευτεράς στην Κύπρο με αφορμή άδεια που δόθηκε σε εταιρεία για ανέγερση βενζινάδικου πάνω από το σπήλαιο και πιο συγκεκριμένα, απέναντι από τον σταυρό της Παναγίας της Χρυσοσπηλιώτισσας
Η άδεια δόθηκε όπως αναφέρει ο ιερέας της Εκκλησίας της Παναγίας της Χρυσοσπηλιώτισσας ο οποίος μίλησε στο SigmaLive και ήδη έχουν αρχίσει εργασίες.
Από τις εργασίες, ανέφερε ο πατήρ ήδη έχουν προκληθεί ζημιές στην εκκλησία, οι οποίες μάλιστα καταγράφηκαν και σε βίντεο.
Μιλώντας στο SigmaLive ο πατήρ ανέφερε ότι το πρατήριο θα είναι ακριβώς πάνω από το σπήλαιο και θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη καταστροφή αφού το υπέδαφος αποτελείται από αμμοκονίαμα. Τον κώδωνα του κινδύνου εξάλλου έκρουσε και πανεπιστημιακός καθηγητής ο οποίος εκπόνισε μελέτη για το σπήλαιο, ο οποίος τόνισε χαρακτηριστικά σύμφωνα με τον πατέρα, ότι «χάνεται το σπήλαιο».
Από τις εργασίες που γίνονται με ντίκερ, προκαλούνται τεράστιες σεισμικές δονήσεις ανέφερε ο ιερέας. Τα τελευταία χρόνια δαπανήθηκαν για την αναστήλωση του σπηλαίου περίπου 9 εκατομμύρια όπως σημείωσε ο ιερέας της εκκλησίας, με την συνδρομή τόσο του Ιδρύματος Λεβέντη όσο και της Κυβέρνησης.
Μετά τον σάλο που προκλήθηκε ο ιδιοκτήτης της εταιρείας ζήτησε συνάντηση με τον ιερέα. Η συνάντηση έγινε το βράδυ της Τετάρτης και αποφασίσθηκε η προσωρινή αναστολή των εργασιών μέχρι τη γνωμάτευση των αρμόδιων τμημάτων, ενώ σήμερα το μεσημέρι πραγματοποιήθηκε διαμαρτυρία από τους κατοίκους της περιοχής.
Καταρρέει το Σπήλαιο της Χρυσοσπηλιώτισσας – Οι ιερώμενοι κάνουν έκκληση βοήθειας
Το σπήλαιο της Χρυσοσπηλιώτισσας, ένα από τα αρχαιότερα μνημεία του νησιού, το οποίο είναι υπό την προστασία του Τμήματος Αρχαιοτήτων και της ΟΥΝΕΣΚΟ, κινδυνεύει άμεσα από την ανέγερση του βενζινάδικου, αφού σε βίντεο που εξασφάλισε ο REPORTER, φαίνεται ότι η Μονή σείεται από τις εργασίες.
Η ιστορία του σπηλαίου
Το Σπήλαιο της Παναγίας Χρυσοσπηλιώτισσας βρίσκεται στην κοινότητα Κάτω Δευτέρας της Επαρχίας Λευκωσίας και είναι λαξευμένο σε απόκρημνο βράχο σε ύψος 40 περίπου μέτρων στην αριστερή όχθη του ποταμού Πηδιά.
Το σπήλαιο λειτούργησε γύρω στον όγδοο με ένατο αιώνα, ως ασκητήριο με μικρό αριθμό μοναχών, το οποίο μετά από χρόνια ξεχάστηκε. Εκκλησιαστικά ανήκει στον Ιερό Ναό Αγ. Νικολάου Κάτω Δευτέράς της Μητρόπολης Ταμασού και Ορεινής.
Ιστορικοί βυζαντινολόγοι ισχυρίζονται ότι το συγκεκριμένο σπήλαιο πιθανόν να αποτέλεσε κατά τον πρώτο αιώνα τον χώρο άσκησης του Αγ. Ηρακλειδίου, πρώτου επισκόπου Ταμασού.
Όσον αφορά την ονομασία του ασκητηρίου, οφείλεται στην εύρεση της θαυματουργής εικόνας της Παναγίας, η οποία σύμφωνα με την παράδοση βρέθηκε με θαυμαστό τρόπο μέσα στο σπήλαιο. Από τότε το σπήλαιο ονομάστηκε «χρυσό σπήλαιο» και το εικόνισμα της Παναγίας, «Χρυσοσπηλιώτισσα» . Είναι για το λόγο αυτό που το Σπήλαιο έχει κηρυχτεί σε αρχαίο μνημείο και προστατεύεται από το Τμήμα Αρχαιοτήτων και την ΟΥΝΕΣΚΟ.
Η ιστορία του Σπηλαίου βασίζεται κυρίως στην παράδοση, ενώ τις λιγοστές γραπτές πηγές τις παίρνουμε από ξένους περιηγητές που πέρασαν κατά καιρούς από την Κύπρο, οι οποίοι ανέφεραν απλώς την ύπαρξη και την περιγραφή του Σπηλαίου.
Σύμφωνα με την παράδοση το Σπήλαιο λειτούργησε κατά την περίοδο της εικονομαχίας δηλαδή τον όγδοο με ένατο αιώνα όταν αρκετοί μοναχοί-ασκητές αναγκάζονταν να κρυφτούν σε μέρη που δεν κινδύνευαν για να μπορούν ελεύθερα να λατρεύουν τον Θεό. Οι δύο τάφοι που βρέθηκαν μέσα στο σπήλαιο με ανθρώπινα οστά και ένα επιστήθιο σταυρό επιβεβαιώνουν το ότι εκεί ασκήτεψαν κάποιοι μοναχοί.
Όταν οι μοναχοί του ασκητηρίου πέθαναν, το σπήλαιο ερημώθηκε και ξεχάστηκε. Αρκετούς αιώνες μετά όταν οι βοσκοί του χωριού που κοιμόντουσαν τα καλοκαίρια στα χωράφια προσέχοντας τα ζώα τους, έβλεπαν τα βράδια μια λάμψη μέσα στο βουνό, αποφάσισαν να ανέβουν εκεί που έβλεπαν την λάμψη. Αφού καθάρισαν την είσοδο από τα αγριόχορτα και τους θάμνους με μεγάλη του έκπληξη αντίκρυσαν το σπήλαιο και μέσα το εικόνισμα της Παναγίας να φεγγοβολά.
Η εικόνα της Παναγίας Χρυσοσπήλιώτισσας είναι φημισμένη από τα πολύ παλιά χρόνια μέχρι και σήμερα για τα θαύματά της και οι πιστοί καθημερινά έρχονται για να την ευχαριστήσουν και να την παρακαλέσουν με ευλάβεια. Όχι μόνον Κύπριοι αλλά και ξένοι από άλλες χώρες, μέχρι και την Αυστραλία, Ρωσία, Καναδά, Αμερική, επισκέπτονται το σπήλαιο και μπροστά στο εικόνισμα δείχνουν βαθιά ευλάβεια και σεβασμό. Η Χρυσοσπηλιώτισσα τιμάται ως η προστάτιδα του γάμου και αποδεδειγμένα έχει βοηθήσει πάρα πολλά ζευγάρια. Άλλους βοηθώντας τους στη βελτίωση των μεταξύ τους σχέσεων, άλλους βοηθά να βρουν τον κατάλληλο σύντροφο και άλλους που δυσκολεύονται, να τεκνοποιήσουν. Γι’ αυτό και στο εικόνισμά της αφιερώνονται πολλά στέφανα και νυμφικά. Αυτό μαρτυρείται και από τα πολυάριθμα μυστήρια γάμων και βαπτίσεων.
Το σπήλαιο εορτάζει την Κοίμηση της Θεοτόκου στις 15 Αυγούστου και θεωρείται η μεγαλύτερη πανήγυρις σε έκταση και διάρκεια. Αρχίζει στις 7 Αυγούστου, αμέσως μετά την εορτή της Μεταμορφώσεως και με την ακολουθία του εσπερινού στον Ιερό Ναό Αγ. Νικολάου Κ. Δευτέράς που φυλάσσεται η εικόνα της, αρχίζει μεγάλη λιτάνευση και χιλιάδες πιστοί μαζί με τον επίσκοπο και πολλούς ιερείς την συνοδεύουν μέχρι το Σπήλαιο που παραμένει όλες τις μέρες της πανήγυρης μέχρι και τις 16 Αυγούστου. Εκεί γίνονται καθημερινά λειτουργίες και παρακλήσεις και δεκάδες χιλιάδες κόσμος περνά για να την προσκυνήσει.
Ένα τουλάχιστον παράξενο περιστατικό σημειώθηκε στην Πάφο. Όπως μεταδίδει το κρατικό κανάλι γυναίκα, οραματίστηκε οστά σε χώρο στις Αρόδες. Τα οστά εντοπίστηκαν στο παρεκκλήσι της Παναγίας Χρυσοσπηλιώτισσας που βρίσκεται κοντά στην κοινότητα των Πάνω Αρόδων
Τα οστά εντοπίστηκαν από γυναίκα που διαμένει στην Πάφο , η οποία όπως δήλωσε στο ΡΙΚ, οραματίστηκε το σημείο όπου βρίσκονταν τα ανθρωπινα οστά και ενημέρωσε αμέσως τον κοινοτάρχη Πανω Αρόδων Ματθαίο Στεφάνου και την αστυνομία.
Τις πληροφορίες του ΡΙΚ επιβεβαίωσε και ο πρόεδρος του κοινοτικού Συμβουλίου Πάνω Αρόδων επισημαίνοντας ότι πέραν από ανθρώπινα οστά εντοπίστηκαν και υπολείμματα πήλινων αγγείων.
Ο χώρος αυτή τη στιγμή φρουρείται από μέλη της αστυνομίας και με το πρώτο φως της ήμέρας σε συνεργασία με το τμήμα αρχαιοτήτων θα προχώρησουν σε έρευνες στην περιοχή. Τα οστά θα εξεταστούν επιστάμενα και από ανθρωπολόγο .
Η Εκκλησία της Χρυσοσπηλιώτισσας , φημιζέται ως ειδική για τη θεραπεία παθήσεων των ματιών. Η εκκλησία είναι μια κατακόμβη , λαξευμένη μέσα σε βράχο και χρονολογείται στην ύστερη Ρωμαική περίοδο.
Η σκηνή έχει ήδη τεθεί υπό φρούρηση ενώ στο μέρος αναμένονται λειτουργοί του Τμήματος Αρχαιοτήτων για την εκτίμηση των οστών σύμφωνα με τον πρόεδρο του κοινοτικού συμβουλίου Πάνω Αρόδων Ματθαίο Στεφάνου.
Ενδεικτικά ο κ. Στεφάνου, ανέφερε στο ΚΥΠΕ πως το όραμα γυναίκας από την Πάφο όπου είδε τρεις μορφές που της υποδείκνυαν ότι δίπλα στο μικρό μονόκλιτο εκκλησάκι που κτίστηκε το 1947 υπάρχει σπήλαιο που επίσης είναι αφιερωμένο στην Παναγία τη Χρυσοσπηλιώτισσα και υπάρχουν οστά τα οποία θα πρέπει να φύγουν από το μέρος έθεσε σε κινητοποίηση τις αρμόδιες αρχές.
Ο κ. Στεφάνου είπε ότι μετά τη μετάβαση της στο μέρος η γυναίκα εντόπισε τα οστά και αμέσως ειδοποίησε την κοινοτική αρχή. Ο κοινοτάρχης που μετέβη στο μέρος είδε πως στο σημείο υπήρχαν τέσσερα κρανία και αριθμός οστών σημειώνοντας παράλληλα πως την εκκλησία κοσμούν και κάποιες τοιχογραφίες, προερχόμενες κατεξοχήν από δωρεές των πιστών.
Ο κ. Στεφάνου είπε πως το εκκλησάκι κτίστηκε από μια γυναίκα από την Αλεξάνδρεια μετά από πρόβλημα υγείας που αντιμετώπισε και θεραπεύτηκε. Το εκκλησάκι την Τρίτη του Πάσχα γιορτάζει και το επισκέπτεται πολύς κόσμος , αφού πολύ πιστοί θεραπεύτηκαν.
Ενδεικτική ήταν η αναφορά του κοινοτάρχη για πιστό που είχε πρόβλημα υγείας που επισκέφτηκε το εκκλησάκι όταν αντιλήφθηκε πως το κουτί των εισφορών ήταν χαλασμένο με αποτέλεσμα σε επόμενη επίσκεψη του να αγοράσει ένα καινούργιο. Το κουτί εισφορών αλλάχτηκε στην παρουσία του ιδίου του κοινοτάρχη.
Τ'Αη
Λιά πήγαινα πάντα στην θειά μου που μένει έξω από την πόλη σε μιαν
εξοχή, κάτω από τον λόφο όπου δεσπόζει το εκκλησάκι του Προφήτη. Από την
παραμονή πήγαινα και ανηφορίζαμε για τον εσπερινό εγώ με τα λευκά μου
πέδιλα και κείνη ακροβατούσα στα ψηλά τακούνια των κυριακάτικων
παπουτσιών της. Ανήμερα το πανηγύρι και μετά τραπέζι στο αγρόκτημα της
θειάς, κρέας με τηγανητές πατάτες, μελιτζάνες ιμαμ -της προσφυγιάς μας
ανάμνηση- και παγωτό καϊμάκι -της μοναχικής μας πατρίδας, υπόμνηση-.
Στα 1974, όλα έγιναν ίδια, μέχρι το απόγευμα της παραμονής.
Ήταν
Σάββατο, θυμάμαι, η μέρα της γιορτής και ανηφορίζοντας στον λόφο του Αη
Λιά κάποια γειτόνισσα κάτι είπε στο αυτί της θειάς μου και κείνη
άσπρισε και είπε "απαπάαα". "Τί έγινε;" ρώτησα "τίποτε, προχώρα" απάντησε η θειά και γω στραβοπάτησα κι' ένα πετραδάκι μπήκε στο πέδιλό μου. Άναψα
κερί με το μυαλό μου στο πονεμένο μου πόδι και στο "άπαπάαα" και στην
λειτουργία όλοι κρυφομιλούσαν...σε καλό τους εδώ ήρθαν να λύσουν τα
προβλήματά τους. Ε, αυτό το πρόβλημα δεν λύθηκε ποτέ!
Οι Τούρκοι, τα ξημερώματα είχαν μπει στην Κύπρο και είναι ακόμη εκεί.
Βιαστικό
αντίδωρο, η θειά μου να κατεβαίνει τρέχοντας τον λόφο, στο ράδιο
εμβατήρια, επιστράτευση -έφυγε για τον "πόλεμο" και το φλερτ μου,
έκλαιγα κι εγώ γιατί έτσι έκαναν οι επίσημες και ανεπίσημες αγαπημένες-,
οι μελιτζάνες έμειναν μέρες να ξεπικρίζουν στο νερό, το κρέας ξαναμπήκε
στο ψυγείο, ο κόσμος να πηγαίνει πάνω-κάτω, η Κύπρος να πεθαίνει γι'
άλλη μία φορά.
Απόβαση,
βομβαρδισμοί, αιχμάλωτοι, νεκροί, αγνοούμενοι, βιασμοί, ομαδικοί τάφοι,
βαρβαρότητα, βανδαλισμοί ναών, λεηλασίες, καταστροφές, ξεσπιτωμός,
προσφυγιά, επαναλαμβανόμενη η ιστορία της.... "ελληνοτουρκικής φιλίας". Δεν φάγαμε ούτε το παγωτό καϊμάκι, εκείνη την χρονιά.....
Μαθαίναμε,
στις επόμενες μέρες και τα επόμενα χρόνια, για άντρες που τους σκότωσαν
μπρος στα μάτια των γυναικών τους, για τέκνα που δεν γνώρισαν πατέρα,
για παπάδες που τους έσερναν δεμένους πισθάγκωνα, είδαμε Εσταυρωμένους
χαμαί πεταμένους, ναούς να έχουν γίνει ουρητήρια, γυναίκες να σπαράζουν
ξεσκίζοντας τα μάγουλά τους λες και σ' αυτές είχε οριστεί να διασώσουν
την ελληνικότητα της τραγωδίας, μαύρα μαντήλια να κατεβαίνουν ως τα
μάτια της απεγνωσμένης χηρείας και τον υποτιθέμενο πολιτισμένο κόσμο να
προσκυνά και πάλι τους Ούνους του Αττίλα.
Δεκάδες χρόνια μετά, κάθε που ξημερώνει τ'Αη Λιά, συνεχίζει να με πονάει εκείνο το πετραδάκι στο λευκό μου πέδιλο ...
Το Κανάλι 7 στο 98.4 FM, στη Λευκωσία και ανατολικά της Κύπρου , 102.1 FM στη Λεμεσό και Πάφο και 99.8 FM
στη Πόλη της Χρυσοχούς. Δεν είναι λίγοι οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί που
ανυποψίαστα παρακολουθούν το ραδιοφωνικό αυτό κανάλι. Μάλιστα κάποιοι
θεωρούν ως συνεργό στα προγράμματα του την Ορθόδοξη Εκκλησία της Κύπρου.
Μάλιστα
έχουν και ειδική βραδινή εκπομπή κάθε Δευτέρα στη ρουμανική γλώσσα,
καθότι στην Κύπρο υπάρχουν αρκετοί Ρουμάνοι Ορθόδοξοι, αλλά να μην
παρεξηγηθώ γι’ αυτό που θα πω, δεν είναι λίγοι αυτοί που είναι ευάλωτοι,
γιατί στη χώρα τους τη Ρουμανία από την παιδική ηλικία εδιδάσκοντο την
αθεΐα από το αντίθεο και απάνθρωπο κομμουνιστικό καθεστώς. Σε ειδική
βραδινή εκπομπή κάθε Τρίτη υπάρχει εκπομπή και στη Βουλγαρική γλώσσα.
Δεν
είναι λίγοι οι εκπρόσωποι των αιρετικών Προτεσταντικών παραφυάδων που
οργώνουν την Κύπρο, προσηλυτίζοντας Ορθόδοξους Χριστιανούς, και
μάλιστα αρκετές από τις αιρετικές αυτές παραφυάδες είναι μέλη του
Π.Σ.Ε. Προς τούτη την προσπάθεια τους συμβάλλει με τον τρόπο του και το
Κανάλι 7. Κατά τα άλλα οι Οικουμενιστές επαίρονται για τη διακήρυξη της
Επιτροπής Παγκόσμιας Ιεραποστολής και Ευαγγελισμού του Παγκοσμίου
Συμβουλίου Εκκλησιών (Π.Σ.Ε.), κατά το έτος 1982 για «ιεραποστολική
μαρτυρία εν ενότητι». «Ούτοι περιάγουσι την θάλασσαν και την ξηράν
ποιήσαι ένα προσήλυτον, και όταν γένηται, ποιούσι αυτόν υιόν γεένης
διπλότερον αυτών»*.
Ένα βασικό πρόγραμμα του Καναλιού 7 είναι αυτό που παρουσιάζει τα συχνά προγράμματα της Joyce Meyer,
η οποία είναι γνωστή και από άλλα προγράμαμτα στις ΗΠΑ, η ομιλούσα για
τη δήθεν ‘’χαρισματική εκκλησία’’ στην οποία ανήκει. Επίσης
παρουσιάζει πρόγραμμα και ο πάστορας G. Mantuca, καθώς και άλλοι που παρασύρουν τον Ορθόδοξο λαό της Κύπρου. ΗΙερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Κύπρου πρέπει να ενημερώσει τον λαό.
«Όπου
απουσιάζει η ευλάβεια προς τα θεία και η υπακοή στα λόγια των Αγίων
Πατέρων, επίσης και η γνήσια πίστη που φανερώνεται με αγαθά έργα, εκεί
τίποτα καλό δεν είναι δυνατό να ευδοκιμήσει»**, αναφέρει ο Πατριάρχης
Κωνσταντινουπόλεως Ιερεμία Β΄, στην πρώτη απάντηση, στην Αυγουσταία
Ομολογία, που εστάλη στην Τυβίγγη το 1576.
*«Ουαί
υμίν, γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριταί, ότι περιάγετε την θάλασσαν
και την ξηράν ποιήσαι ένα προσήλυτον, και όταν γένηται, ποιείτε αυτόν
υιόν γεένης διπλότερον υμών» (Ματθ). 23,15.
**Οι
επιστολιμαίες απαντήσεις του Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Ιερεμία Β΄,
είναι παρμένες από το βιβλίο ‘’Β΄ και Γ΄ Απόκρισις προς Λουθηρανούς
θεολόγους’’ , Εκδόσεις Λύχνος, σε νεοελληνική απόδοση Ευάγγελου Π.
Λέκκου.
